Diamantje schreef:Hallo iedereen,
Ik dacht dat dit een open forum is waar over elke religie/levensbeschouwing gepraat mag worden, dus besloot ik deze vraag eens hier te posten.
Ik post deze topic niet om het Boeddhisme aan te vallen ofzo, maar het is iets wat ik mij heel erg afvraag. Namelijk: in het Boeddhisme wordt altijd benadrukt dat iedereen bang is voor de dood, pijn, etc., en dat je daarom alles en iedereen goed moet behandelen.
Het gaat niet zozeer om angst, het gaat om lijden. Sterker nog, angst veroorzaakt ook leed. Juist door Boeddhisme te beoefenen leer je realiseren dat je niet bang hoeft te zijn voor pijn of de dood.
Maar goed, het leed wat het Boeddhisme behandelt lijkt voor ons rijke, gezonde westerlingen allemaal wat ver weg. Soms is het ergste wat ons overkomt in onze jonge jaren het overlijden van een huisdier. In de tijd en samenleving waarin Boeddhisme opkwam, was het leed aan ziekten, honger en de dood een dagelijkse metgezel.
Maar wat mij opvalt, is dat in veel Boeddhistische landen (Thailand, China, India en Japan toch), het helemaal niet zo goed geregeld is met de mensenrechten. En dat er meestal zelfs de doodstraf wordt toegepast. Nou heb ik op Wikipedia gelezen dat alle Boeddhisten die teksten op een andere manier interpreteren, maar toch snap ik het niet.
Het lijkt me dat je bepaalde zaken los moet koppelen van geloofszaken. Er is niet 1 zaak aan te wijzen waarom ze in bepaalde landen dingen doen zoals ze die doen. Dat mensenrechten slecht zijn geregeld is niet te wijten aan het Boeddhisme, maar heeft tal van economische, juridische en sociale oorzaken. Net zo goed kun je niet alles wat in het westen gebeurt danken/wijten aan het christendom. In tal van christelijke landen wordt de doodstraf ook gewoon toegepast...
Nu zullen mensen wel een Boeddhistische
rechtvaardiging hebben verzonnen, maar dat is wat anders. Dat is normaal voor mensen die ook wel merken dat het hun gedrag wat wringt met hun religieuze ideaal. Dat is ook niet slechts voorbehouden aan boeddhisten, je kunt ook zat christenen vinden die de doodstraf op Bijbelse gronden verdedigen; het is immers niet de christen zelf die doodt, maar de overheid en dan mag het ineens wel... of zoiets...
En dan wil ik het ook even hebben over de manier waarop ze in bijvoorbeeld China dieren behandelen. Ook nu wil ik even verwijzen naar die tekst dat alles en iedereen bang is voor de dood en voor pijn, en dat je ze daarom met rust moet laten. Maar in China worden bijna alle dieren gegeten, en vooral op een gruwelijke manier gedood. Nogmaals, er zijn heel veel kanten in het Boeddhisme die ik heel mooi vind, maar kan iemand mij a.u.b. deze feiten uitleggen, want ik heb nooit begrepen hoe dat zit.
Er komt een punt in het leven van iedere boeddhist dat hij of zij besluit vegetariër te worden, juist om de redenen die je beschrijft. Ikzelf heb er ook over gedacht, maar was nog niet klaar die stap te nemen. Verder verwijs ik naar mijn bovenstaand argument. Dingen hebben altijd veel meer facetten dan alleen een religieuze. Bovendien is niet iedereen Boeddhistisch enkel en alleen omdat je in een min of meer Boeddhistisch land woont. Er zijn net zoals er 'naam-christenen' zijn, ook 'naam-boeddhisten'.
Hopelijk kun je hier wat mee, en als je meer vragen hebt of meer diepgang wilt, hoor ik het graag.
