JeeWee schreef:Als christen ben ik zoiets van "een beetje van mezelf en een beetje van Maggi". Maar ja, Jezus moet zo nodig mijn hele leven opeisen. Ik zou liever doorgaan met mijn eigen ideeën, mijn eigen plannen, als ik eerlijk ben.
Misschien zou ik nog compromissen willen sluiten, zodat Jezus en ikzelf voor de helft bepalen wat ik doe met mijn leven. Ik zie liever een 'consensus' in plaats een een systeem waarin Jezus alles bepaalt.
Jezus zei dat wanneer ik Hem ga volgen, ik alles moet opgeven wat ik heb (Lucas 14:33). Hij zei dat ik mezelf moet verloochenen en mijn kruis (een werktuig van mijn eigen pijnlijke dood) moet aanvaarden (Lucas 9:23) en dan Hem te volgen. Jezus moet groter worden en ik kleiner (Johannes 3:30).
Hoe ga jij daar mee om?
Hee, je lijkt wel een echt mens....
Ik weet niet hoe oud je bent, maar dit is niet iets wat eenvoudig is.
Ik ben er in mijn leven uiteindelijk achtergekomen dat het voor jezelf gewoon veel beter is om je wil ondergeschikt te maken aan Zijn wil.
Het klinkt als dwang en beknotten van je vrijheid, maar dat is ook weer niet zo. Het is juist de ultieme vrijheid om je leven in Gods hand te mogen leggen. Klinkt tegenstrijdig maar zo ervaar ik het wel.
Op een gegeven moment, beetje bij beetje, zal je ontdekken dat God gewoon het beste met je voor heeft. Dat het volgen van Hem juist betekent dat je je zult ontplooien en dat je zult groeien als mens.
Pas door daadwerkelijk te zeggen 'Heer, heel mijn leven behoort u toe' zal je Gods aanwezigheid in je leven ervaren. Dit is een keuze, geen uitschakeling van je eigen gevoelens. Je mag best tegen Hem zeggen dat je dat moeilijk vindt, dat je ook een andere neiging hebt en hoe je verlangt naar iets, waarvan je weet dat het tegen Gods wil ingaat.
Want wees eerlijk, als er keuzes zouden zijn waarvan je wéét dat ze niet in Gods plan passen, waarom zou je dat willen? Ze zijn nl. niet goed voor je. Echt niet. Er zijn geen uitzonderingen.
Neem van mij aan, ik ben in dat opzicht letterlijk door schade en door schande wijs geworden. De gevolgen van dergelijke foute keuzes draag ik mijn leven lang met mij mee.
Wij mensen hebben een vrije wil gekregen. Die hoef je niet in te leveren. Maar als je het aandurft om al je keuzes voor te leggen aan God, kan je gewoon betere keuzes maken en word je minder afhankelijk van zaken waar je zelf geen invloed op hebt.
Gemakkelijk? Beslist niet. Maar denk eraan dat God er niet op uit is om jouw leven of vrijheid te beknotten, maar jou als mens zoveel mogelijk wil laten groeien en ontplooien en jou gelukkig te maken.
En dat je af en toe toch zult falen, is een gegeven. Maar dan mogen wij berouwvol naar Jezus gaan en vergeving vragen en ontvangen.
