Boekenlezer schreef:Ik vraag mij een beetje af: wordt op die manier het geloof niet teveel in het irrationele getrokken? Alsof het een sprong in het diepe zou zijn, die nergens op gebaseerd zou zijn. Dat kan toch ook niet de bedoeling zijn? Er zijn toch redenen, waarom je UFO's, het vliegend spaghettimonster en de tandenfee niet voor waar houdt, en het christelijke geloof wel. Anders kun je een vak als apologetiek - de rationele verantwoording van het geloof - wel helemaal schrappen. En dat terwijl ik zelfs in een boek als Johannes een apologetische strekking meen te ontwaren.
"Een sprong in het diepe" klinkt wat al te wanhopig. Maar dat het geloof een zekere overgave betekent is zeker waar. Je geeft je over in handen van God. Je vertrouwt je toe aan God. Niet zelden in kritieke situaties. "
Ich ruf zu Dir, Herr Jesu Christ".
En in zekere zin heeft dit geloof, dit vaste vertrouwen iets irrationeels. Want zijn er garanties? Worden we direct overvloedig gezegend, bevestigd en voorzien, als we ons vertrouwen op God stellen. Vaak niet. Dar zijn ook veel bijbelse voorbeelden van. Hoe vaak zijn de Psalmen niet liederen van uitzien, verwachting, uitroepen om redding en nabijheid? Hoe lang kan de woestijnreis duren? Mensen van de weg, pelgrims zijn onderweg, zeker, maar vaak met een brandend hart van verlangen en uitzien. Niet dat we het al hebben, maar we zien er reikhalzend naar uit. Enzovoorts, enzovoorts.
Ik bedoel maar, vertrouwen kan ogenschijnlijk op niets zijn gebaseerd. Maar we worden niet zalig door op commando een blinddoek van ons gelaat te trekken om te zien dat alles al in geuren en kleuren klaar staat voor ons, zonder dat we het in de gaten hadden.
Nee, we worden zalig door het geloof, door vast te vertrouwen op een goede boodschap.
Waarom dan geen vliegend spaghetti-monster?
Omdat gelovigen niet dom zijn. Zij weten heel goed wat ze missen. Waarnaar ze verlangen. Hun zoektocht is geen dom alcoholisch rondtasten en maar wat raak wankelen. Nee, zij zoeken liefde, genade, vrede, goedheid, waarheid, schoonheid en menselijkheid.
En als Jezus dan voorbijkomt in de verhalen van anderen. Als er dan van een grote onuitsprekelijke liefde gesproken wordt. Als dan een Heiland door de straten komt die een Evangelie verkondigt, zo mooi, zo waarachtig, zo gezaghebbend....dan waagt men het er op.
Dan vertrouwt men dat Hij het is. Zij hechten geloof aan Zijn Woorden.
Kortom, de basis voor vertrouwen en geloof is altijd de diepte waarmee we in ons hart geraakt worden. En reken maar dat het herkend wordt. Dat het een grote trekkende kracht heeft. In Jezus ontmoeten we Gods liefde voor de wereld. En dat is te voelen.
Maar ja, gevoel...dat is geen harde wetenschap. dat is subjectief en niet verifieerbaar.
Geloof alleen. Dat is geen formule of protocol. Dat is een aanspraak, een uitnodiging, een handreiking, een persoonlijke roeping.
De kennis die we uit de wetenschap kunnen opdoen klopt volgens mij over het algemeen wel. Je maakt je zaak niet sterker door de feiten eigenwijs te gaan ontkennen. Echter, die waarheid maakt niet gelukkig.
De kennis die we opdoen uit de ontmoeting met de goede boodschap van God maakt wel gelukkig. Die kennis wordt direct ons hart binnengedragen. Er is iemand die mij bemint.
Wat zou het de mens baten wanneer hij de hele wereld zou bezitten (ook alle wetenschappelijke kennis), maar schade zou leiden aan zijn ziel?
Daarmee is niet gezegd dat de hele wereld, alle dingen, de gehele wetenschap onwaar zou zijn of onwerkelijk.
Maar het zegt alleen dat al die dingen relatief zijn in het licht van Gods genade en liefde die wij door geloof omhelzen.
Als de dokter zegt: "ik heb een beroerde mededeling...u hebt nog maar een half jaar" dan is dat wetenschap. De man heeft aantoonbaar gelijk. Of we het nu leuk vinden of niet. De waarheid, maar de harde waarheid. Moeten we dat ontkennen? Denk het niet.
Maar als je alleen deze waarheid hebt en je hebt niet leren geloven en vertrouwen, dan is die waarheid koud en vruchteloos. Een dodelijke waarheid.
Dan komt de functie van het geloof naar boven. Wie gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven.
Probeer het maar niet wetenschappelijk rond te krijgen...lukt niet. En toch is er vreugde en vrede in ons hart.
En dat geloof heeft heel wat meer bestaansgrond en bestaansreden, dan een UFO of de tandenfee.
Zonder dat geloof gaan we immers verloren?
gravo
)
