Marnix schreef:Dat heeft de maken met je Godsbeeld. Als je God ziet als een soort dictator die je bevelen geeft in zijn voordeel die jij zonder nadenken moet uitvoeren snap ik je punt. Als je God ziet als een vader die van je houdt en het beste met je voor heeft is het wat minder moeilijk om te luisteren naar wat Hij zegt en te doen wat Hij vraagt. Als ik tegen mijn kinderen zeg: "Doe dit en dat nou, dat gaat je echt helpen in je leven" zal dat niet voelen zoals jij het omschrijft. Daarbij schakel je niet of morele besef uit, het sluit daar vaak juist op aan...
Tja, maar als ouder heb je soms ook gewoon geen gelijk. Als je kind zegt "pap, hier doe je me kwaad mee!" zet je je mening dan alsnog door? Dat bedoel ik dus met die definitiekwestie: als je zegt dat God per definitie niets verkeerds kan doen, dan kun je de grootste gruweldaden in zijn naam uitvoeren want het kan per definitie geen gruweldaad zijn.
Dat maakt heel veel uit. Er zijn in naam van het geloof talloze misstanden geweest, misdaden gepleegd, oorlogen gevoerd etcetera maar je kan daarmee niet zeggen dat dat dus Gods wil was. Mensen blijken heel goed te zijn in het verdraaien van dingen, het laten buikspreken van de Bijbel etcetera omdat dat juist een manier was om de gelovige massa te overtuigen. Geef ze het idee dat God het wil en je kan doen wat je wil. Uiteindelijk draaide het juist om het tegenovergesteld van wat de Bijbel je leert om na te streven. Macht, je eigen zin doordrukken, je boven anderen plaatsen, beter vinden dan de ander. Het staat volledig haaks op de Bijbelse boodschap. Kortom, al die dingen zijn aan geloof gekoppeld omdat mensen religie hebben misbruikt maar je kan niet zeggen: Leven met God is helemaal niet beter dan voorbeelden aanhalen van dingen die haaks staan op het leven met Hem. Dat is net zoiets als zeggen: Democratie is een verschrikkelijke bestuursvorm want kijk maar wat er in Amerika is gebeurd, daar is op die manier een narccistische gek aan de macht gekomen.
Maar dan is het dus toch een No True Scotsman-drogreden. Als iemand iets doet wat achteraf een gruweldaad blijkt, dan was die persoon dus blijkbaar niet echt gelovig.
Als het onnodig leed is ben ik het daarin helemaal met je eens, ik zie om me heen ook allerlei christenen zie die zichzelf bepaalde regels opleggen waarvan ik denk: Volgens mij vraagt God deze dingen helemaal niet van je. Maar daar kan ik ze niet van overtuigen. En aan de andere kant zie ik niet-christenen zich soms ook zoveel vrijheden aan zichzelf opleggen waarvan ik me afvraag of ze daar echt gelukkig van worden, in de praktijk werkt dat vaak ook averechts. Want dat betreft denk ik neit dat je met het atheisme veel beter af bent.
Ik weet niet of ik het met dat "vaak" eens ben. Soms doen mensen dingen die niet uitpakken zoals gehoopt, zeker, zo loopt het leven nu eenmaal, maar "vaak"? Je maakt mij niet wijs dat een atheistische homo in een duurzame relatie in liefde en trouw slechter af is dan de christelijke homo die is wijsgemaakt dat 'ie zijn hele leven eenzaam en ongelukkig moet blijven.
En het probleem ontstaat natuurlijk wanneer allerlei christenen de wetten gaan bepalen. Want dan gaan ze anderen ineens dingen opleggen. Mensen die niet datzelfde Godsbeeld hebben als jij. En daarmee onnodig leed aanrichten omdat zij het menen beter te weten. Ja, dan wordt het zien van God als dictator mensen wel heel gemakkelijk gemaakt. Bedankt, SGP!
Of denk je dat de SGP de Bijbel hier laat buikspreken?
