verschillend op seksueel gebied

[Lief123]

Beste lezers,

Wij zijn een jong getrouwd stel (beide 25) met een dochter van 9 maanden oud. Momenteel lopen wij ergens tegen aan wat ons intimiteit wat belemmerd. Wij hopen dat hier iemand wat in herkent of iemand goed advies heeft. Buiten dit praten wij er heel veel over en zijn er naar elkaar heel open en eerlijk over wat uiteraard heel belangrijk is.

Om er maar mee te beginnen... wij zijn op seksueel gebied best wel verschillend. Zelf hou ik meer van ´standaard` seks en mijn man houd meer van de dominante seks waarbij een vrouw dominant is, dat ben ik alleen niet van nature. Zelf sta ik er wel voor open (tot op zekere hoogte) en hebben we het weleens gedaan maar beide voelen we dan aan dat het meer doen alsof is dan het oprecht is. Mijn man dacht dat het gevoel vanzelf wel minder zou worden, maar helaas gebeurt dat niet en daar zitten we beide heel erg mee. We zitten nu op een punt dat we niet goed weten hoe we dit op moeten lossen en dat we wat afstand voelen naar elkaar toe (niet op het gebied van liefde want dat zit verder heel goed). Ik heb gedacht aan professionele hulp maar begrijp ook dat het voor hem heel kwetsbaar is en dat nog liever niet heeft. Zelf struggle ik er ook heel erg mee met wat daarin Bijbels is en kan daarin ook geen duidelijkheid over vinden (statenvertaling).

Als iemand goeie serieuze tips heeft dan horen we dat heel graag!

[Tonny]

Ha Lief,

Ik heb eens nagedacht wat ik hierop moet antwoorden.

Mijn eerste vraag was: hoe was jullie sex- leven voor je zwangerschap? Een kind kan namelijk nogal wat verandering brengen hierin. Als vrouw zijnde kan er wat onzekerheid zijn over je veranderende lichaam. Ook als je nog borstvoeding geeft, kan het 'raar' zijn dat je het ene moment je kindje voedt, en het andere moment zijn diezelfde borsten een 'lustobject'. Ik kon dat heel moeilijk scheiden. Mijn borsten waren, doordat het mijn kind voedde, voor mij echt iets heiligs ofzo.
Inmiddels zijn het 2 pubers en hebben we weer de issues dat ze niet perse slapen in de avond, en heel precies weten wat wij weleens aan het doen zouden kunnen zijn .

Dus dat is de vraag dan een beetje: was het voor de zwangerschap altijd goed, en is dat nu ineens veranderd?
Of zijn jullie pas een korte tijd getrouwd en was 'gewone sex' nog leuk genoeg, en is nu de tijd om samen wat uit te gaan proberen?

De dominantie: er is natuurlijk een heel groot gebied tussen 'er afwachtend bij gaan liggen' en 'hem vastbinden en al scheldend met zwepen bewerken'. Ik vind het lastig om hier algemene tips in te geven zonder jullie situatie te kennen, maar:
- neem jij weleens het initiatief?
- zeg je wat je wilt? Dus niet hopen dat hij overgaat op orale sex, maar gewoon zeggen wat je wilt of zijn hoofd beetpakken en hem brengen waar je wilt. Weet je zelf eigenlijk wel wat je wilt?
- kan je hem kleine opdrachten geven? Dus bijv 'kleed me uit' ipv wachten tot het automatisch gebeurt.

Bijbelse sex: dat is voor mij sex tussen 1 man en 1 vrouw, binnen een huwelijk. Waarbij je elkaar in principe niets ontzegt, maar de man wel de opdracht krijgt 'om z'n verstand erbij te houden'. Ik denk dat dat de kaders zijn.

Elkaar tegemoet komen is een mooi streven en ook zeker bijbels, maar doe niets waar jij je niet goed bij voelt.

Wil je hier persoonlijk over doorpraten mag je altijd een PB sturen.

[Marnix]

Beste lezers,

Wij zijn een jong getrouwd stel (beide 25) met een dochter van 9 maanden oud. Momenteel lopen wij ergens tegen aan wat ons intimiteit wat belemmerd. Wij hopen dat hier iemand wat in herkent of iemand goed advies heeft. Buiten dit praten wij er heel veel over en zijn er naar elkaar heel open en eerlijk over wat uiteraard heel belangrijk is.

Om er maar mee te beginnen... wij zijn op seksueel gebied best wel verschillend. Zelf hou ik meer van ´standaard` seks en mijn man houd meer van de dominante seks waarbij een vrouw dominant is, dat ben ik alleen niet van nature. Zelf sta ik er wel voor open (tot op zekere hoogte) en hebben we het weleens gedaan maar beide voelen we dan aan dat het meer doen alsof is dan het oprecht is. Mijn man dacht dat het gevoel vanzelf wel minder zou worden, maar helaas gebeurt dat niet en daar zitten we beide heel erg mee. We zitten nu op een punt dat we niet goed weten hoe we dit op moeten lossen en dat we wat afstand voelen naar elkaar toe (niet op het gebied van liefde want dat zit verder heel goed). Ik heb gedacht aan professionele hulp maar begrijp ook dat het voor hem heel kwetsbaar is en dat nog liever niet heeft. Zelf struggle ik er ook heel erg mee met wat daarin Bijbels is en kan daarin ook geen duidelijkheid over vinden (statenvertaling).

Als iemand goeie serieuze tips heeft dan horen we dat heel graag!

Wat is precies het probleem, buiten het accepteren om? Je kan in een relatie verschillende voorkeuren hebben maar een relatie heb je samen dus zul je rekening moeten houden en in zulke gevallen gaat is dat conservatief. Als ik graag champignons eet en mijn vrouw houdt daar totaal niet van eten we doorgaans geen champignons. Oke, die kan ik eten als we uit eten gaan, als ze er niet is, maar je snapt het voorbeeld denk ik. Je zegt dan niet: we houden rekening met elkaar dus we eten ze de ene keer wel en de andere keer niet. Als een van beiden iets op seksueel vlak niet fijn vindt is nee nee. En voor hem rest weinig anders dan zich erbij neerleggen. Dat het een probleem is komt toch uiteindelijk dat hij dat niet doet, toch? Ik denk dat hij daar het beste hulp voor kan zoeken, jij kan er net zo weinig aan doen dan dat ik mijn vrouw kan leren om van champignons te gaan houden. Bij ieder stel kan je verschillende seksuele voorkeuren hebben maar uiteindelijk moet je toch ergens op uitkomen wat beide partijen fijn vinden.

Het zoeken van hulp is goed en zeker niet in strijd met de Bijbel, die leert dat je in een relatie van elkaar mag houden zoals je bent en aan die relatie te werken. En er zijn genoeg plekken waar hij daar hulp bij kan krijgen.