Het kan je niet ontgaan zijn, de kranten en internet staan er vol mee. Het verdrietige bericht dat een jonge talentvolle voetballer waarschijnlijk als een kasplantje verder moet leven. Wat verschrikkelijk voor de ouders en familie!
Mij trof dit:
Maar wij geven het niet op, wij geloven dat God bepaalt'', vervolgt Abderrahim. In het huis van de familie is het een komen en gaan van vrienden en familie die binnen in een kring bidden voor Abdelhak.
,,Het geloof leert ons ook te accepteren en we bidden voor zijn herstel. Daar houden wij ons nu aan vast. We geloven sowieso dat dit leven tijdelijk is en dat het eeuwige hierna komt maar ja, iedereen had hem eerst nog doelpunten willen zien maken'', zegt Abderrahim.
Geen actieve levensbeëindiging dus.
Ook spreekt de broer over God en niet over Allah.
De voetbalwereld is geschokt, de jonge sterke man is in één ogenblik een kwetsbare jongen geworden.
Maar de competitie komt er weer aan, dus de knop zal toch weer om moeten.
Maar het is wel goed dat er ook eens gerelativeerd wordt in die wereld van het grote geld, macht, omkoperij, glamour en status.
En heel triest dat het dan zo'n bescheiden lieve jongen treft.
In de islam is net zoveel verscheidenheid als in het christelijk geloof. Maar toch treft het mij wel dat het zo haaks staat op de zelfmoordacties van de fanatici. Deze familie beschermt hun kwetsbare jongen.
Het heeft mij ontroerd.
