Titels

[Ewan]

“Noch zult gij meesters genoemd worden; want Eén is uw Meester, namelijk Christus. Maar de meeste van u zal uw dienaar zijn. En wie zichzelf verhogen zal, die zal vernederd worden; en wie zichzelf
zal vernederen, die zal verhoogd worden” (Matth 23:10-12)
Titels als “Zeer Eerwaarde Heer” e.d., zijn dan dus uit den boze.. Dat geldt trouwens ook voor de protestantse “dominee” (→ Lat. dominus: heer).
Heeft een christelijke voorganger het recht zich “heer” te (laten) noemen?
“Gij zijt allen broeders”, zegt de Heer (Mattheüs 23:8).

[Kapitein]

“
“Gij zijt allen broeders”, zegt de Heer (Mattheüs 23:8).

Het is net zo krom dat bij voorbede de leden van de kerkenraad "broeder" wordt genoemd en voor de rest gewoon gesproken wordt over meneer/mevrouw.

[Wilsophie]

Daarom is het makkelijker als je geen kerkenraad hebt dan noem je iedereen broeders en zusters, ik maak er dan maar gebrusters van, dan heb ik de hele goegemeente bij elkaar en daarbuiten ook.
Met nicknamen wordt het wat moeilijker al is Kaptein hier een achternaam, maar ook een titel, dus misschien ben jij mijn broeder Kaptein. Toch?

[Wilsophie]

“Noch zult gij meesters genoemd worden; want Eén is uw Meester, namelijk Christus. Maar de meeste van u zal uw dienaar zijn. En wie zichzelf verhogen zal, die zal vernederd worden; en wie zichzelf
zal vernederen, die zal verhoogd worden” (Matth 23:10-12)
Titels als “Zeer Eerwaarde Heer” e.d., zijn dan dus uit den boze.. Dat geldt trouwens ook voor de protestantse “dominee” (→ Lat. dominus: heer).
Heeft een christelijke voorganger het recht zich “heer” te (laten) noemen?
“Gij zijt allen broeders”, zegt de Heer (Mattheüs 23:8).

Toch ontving deze "Rabboeni" bij Zijn opstanding en het gaan naar Zijn Vader een aantal titels. Johannes 20 vers 17.
Dominee was altijd een onbeschermde titel dus kocht men een titel in Amerika en was sindsdien Doctor.
Ik ken een voorganger zonder universitaire studie maar een Bijbelschool en dat vind ik prima, begrijp met goed, maar sinds hij die titel kocht staan op zijn boeken...DR. X
Tegenwoordig noemt men zich in dat geval" Pastor".

Mijn vader liet zich beslist uitsluitend Broeder noemen en nooit Dominee. Als kind vond ik dat moeilijk want ik werd uitgescholden voor "dominee", maar nu begrijp ik het heel goed.

Het bevrijdingspastoraat in sommige kringen klinkt zeer interessant, maar het zijn ondeskundige mensen die handen opleggen bij zieken, met alle gevolgen van dien, maar dit terzijde dan maar.

[Kapitein]

Daarom is het makkelijker als je geen kerkenraad hebt dan noem je iedereen broeders en zusters, ik maak er dan maar gebrusters van, dan heb ik de hele goegemeente bij elkaar en daarbuiten ook.
Met nicknamen wordt het wat moeilijker al is Kaptein hier een achternaam, maar ook een titel, dus misschien ben jij mijn broeder Kaptein. Toch?

Ik ben een zuster Wilsophie . Eigenlijk geen flauw idee waarom ik deze nickname gekozen heb..
Maar inderdaad is geen kerkenraad op dat punt een voordeel. Ik kan me er weleens aan ergeren. net of wij, 'gewone leken' zijn, minder belangrijk.

[elbert]

“Gij zijt allen broeders”, zegt de Heer (Mattheüs 23:8).

Dat zegt Hij wel tegen de discipelen, die Hij later apostelen noemt om aan te geven dat het niet zo zou moeten gaan als bij de Farizeeën en Schriftgeleerden die zich graag Rabbi (Meester) lieten noemen.
Nu blijkt wel dat met het apostelschap gezag verleend werd (Matt. 16:19, 18:18, 1 Kor. 9, zie ook Gal. 1:1). Dat werd dus blijkbaar niet aan de kant geschoven. Datzelfde geldt voor het ambt van ouderling (presbyter), die geacht worden "goed te regeren" (1 Tim. 5:17) en die in ere gehouden dienden te worden. In het bijzonder degenen die arbeiden in het Woord en in de leer (we zouden dit tegenwoordig predikanten noemen).
Zie ook het opschrift van de brief die het apostelconvent schreef aan de gemeente te Antiochie: "apostelen, ouderlingen en de broeders" (Hand. 15:23), in die volgorde.
Dus hoewel in de gemeente we allen broeders en zusters zijn, geldt wel dat aan het ambt een bepaalde waardigheid verleend wordt. Niet aan degenen zelf die dat ambt hebben ontvangen dus, maar wel aan wat hun van God is opgedragen. Daarom houden we ouderlingen, predikanten enz. in ere. Niet omdat zij meer zijn dan wij (want dat zijn ze niet), maar omdat ze wel van God een bepaalde taak gekregen hebben ten dienste van de gemeente.

[Wilsophie]

Hebr 2 vers 11 : "Want èn Die heiligt èn zij die geheiligd worden, zijn allen uit één om welke oorzaak Hij Zich niet schaamt hen broeders te noemen".

Allen zijn één in de ogen van de Here Jezus Christus, zoals ik hier lees, met de verwijzing naar Handelingen, waar het begrip "één "verklaard wordt.
Namelijk : " En heeft uit één bloede het ganse geslacht der mensen gemaakt, om op den gehelen aardbodem te wonen...".
Hij schaamt Zich niet om hen broeders te noemen gaaat niet over uitsluitend de apostelen, dat lees ik hier niet uit.

Dan gaat het verder: "Ik zal Uw naam Mijn broeders verkondigen , in het midden der Gemeente zal Ik U lofzingen.

Psalm 22 vers 23 : "Zo zal ik Uw Naam mijn broederen vertellen, in het midden der gemeente zal Ik U prijzen.

[Wilsophie]

="Elbert"Niet aan degenen zelf die dat ambt hebben ontvangen dus, maar wel aan wat hun van God is opgedrage

Hoe weet je wat God hun heeft opgedragen? En wat is dat inhoudelijk?

[Wilsophie]

="Kapitein Ik ben een zuster Wilsophie . Eigenlijk geen flauw idee waarom ik deze nickname gekozen heb..
Maar inderdaad is geen kerkenraad op dat punt een voordeel. Ik kan me er weleens aan ergeren. net of wij, 'gewone leken' zijn, minder belangrijk.

Er bestaat ook vast vrouwelijke "Kapiteins", zeker bij het Leger des Heils
Zie de tekst waar staat dat de Here Jezus ons als gelovigen allen Zijn broeders noemt.
De Gemeente van Christus is universeel en een organisme met broeders en zusters met verschillende verantwoordelijkheden, vaak afgestemd op talenten of kwaliteiten die wij allen van God ontvangen hebben en in Zijn dienst willen benutten.
Ik heb heel wat kerkenraadsleden die in hoog aanzien stonden vreemde dingen zien doen, waardoor zij diep vielen.
Voor al deze "ambtsdragers" gelden de valkuilen, macht, geld en vrouwen.
Soms denk ik , is dat ook een overblijfsel uit de Roomse kerk?

Ik geloof zeker in een aantal broeders die bepaalde verantwoordelijkheden op zich willen nemen vanuit hun liefde voor de Here Jezus en als deze mensen zich in die richting ontwikkelen tot goede opzieners en dienaars dan komt dat een organisatie zeker ten goede.
Maar waarom deze mensen in een apart vak moeten zitten of op de eerste rij en de dominee moeten begeleiden als hij binnenkomt begrijp ik absoluut niet.
Het zou ook bij de huisbezoeken heel goed zijn als de broeder zich laat vergezellen door een zuster die goed haar mond kan houden, maar wel waakzaam is.
En die zusters bestaan echt!

[elbert]

Hoe weet je wat God hun heeft opgedragen? En wat is dat inhoudelijk?

Dat blijkt uit de gaven die God hun gegeven heeft:
1 Kor. 12: 4 Er is verscheidenheid van genadegaven, maar het is dezelfde Geest.
5 Er is verscheidenheid van bedieningen, en het is dezelfde Heere.
6 Er is verscheidenheid van werkingen, maar het is dezelfde God, Die alles in allen werkt.
7 Aan ieder echter wordt de openbaring van de Geest gegeven tot wat nuttig is voor de ander.
8 Want aan de één wordt door de Geest een woord van wijsheid gegeven en aan de ander een woord van kennis, door dezelfde Geest;
9 en aan een ander geloof, door dezelfde Geest, en aan een ander genadegaven van genezingen, door dezelfde Geest;
10 en aan een ander werkingen van krachten, en aan een ander profetie, en aan een ander het onderscheiden van geesten, en aan een ander allerlei talen, en aan een ander uitleg van talen.
11 Al deze dingen echter werkt één en dezelfde Geest, Die aan ieder afzonderlijk uitdeelt zoals Hij wil.
...
28 God nu heeft sommigen in de gemeente een plaats gegeven: ten eerste apostelen, ten tweede profeten, ten derde leraars, vervolgens krachten, daarna genadegaven van genezingen, vormen van hulpverlening, bestuurlijke gaven, allerlei talen.

Daarbij is het zo dat in de christelijke gemeente die gaven worden opgemerkt. Daarom wordt bij bijv. een ambtsdragersverkiezing de gemeente ook opgeroepen om namen in te dienen van mensen waarvan ze die gaven opmerken.

Maar waarom deze mensen in een apart vak moeten zitten of op de eerste rij en de dominee moeten begeleiden als hij binnenkomt begrijp ik absoluut niet.

Daar zijn wel een aantal redenen voor te noemen:
- als uitstraling van eenheid (van degenen die leiding hebben te geven en degene die het Woord verkondigt)
- herkenbaarheid
- als teken van wie de verantwoordelijkheid (in de eerste plaats dan) dragen voor de samenkomst van de gemeente

Je hebt ook gemeenten waar dit niet gebeurt en dat is uiteraard de afweging/keuze van die gemeente.

[Wilsophie]

= "Elbert"Dat blijkt uit de gaven die God hun gegeven heeft:

Daarbij is het zo dat in de christelijke gemeente die gaven worden opgemerkt. Daarom wordt bij bijv. een ambtsdragersverkiezing de gemeente ook opgeroepen om namen in te dienen van mensen waarvan ze die gaven opmerken.

Dank voor je antwoord.
Ik had ook nog een aantal teksten gegeven waaruit blijkt dat het God Zelf is Die ons als gelovigen Zijn broeders noemt en dit niet beperkt tot de discipelen, dus graag een reactie.

Het Bijbelgedeelte over de gaven ken ik.
Maar mijn vraag is hoe men signaleert dat men die gaven heeft.
Op grond waarvan: Ik bedoel te zeggen: "Wie aan de weg timmert heeft veel bekijks?"
Uit het Bijbelgedeelte lees ik niet dat er gaven zijn die uitgedeeld worden maar de Heilige Geest.
Het Bijbelgedeelte leert juist dat er wel verscheidenheid is in gaven, in relatie tot capaciteiten dan wel talenten, maar dat God de Heilige Geest geeft aan een ieder, want dat is toch de gave?

Bovendien in de opsomming die het Bijbelstuk geeft is het woordje "en" geen opsomming zoals wij dat kennen, maar een hendiadys, waar wij in onze taal het woordje "namelijk" kunnen invullen.
Vul dat eens in, binnen die tekst en zie het niet als opsomming maar als namelijk dan krijg je een ander beeld van de gave dan wel de gaven.

[elbert]

Ik had ook nog een aantal teksten gegeven waaruit blijkt dat het God Zelf is Die ons als gelovigen Zijn broeders noemt en dit niet beperkt tot de discipelen, dus graag een reactie.

Daar heb ik volgens mij al op gereageerd, maar wel met een extra opmerking:

Dus hoewel in de gemeente we allen broeders en zusters zijn, geldt wel dat aan het ambt een bepaalde waardigheid verleend wordt.

Het Bijbelgedeelte over de gaven ken ik.
Maar mijn vraag is hoe men signaleert dat men die gaven heeft.

Door christelijke gemeenschap te oefenen in je gemeente (anders signaleer je niets) en zo Gods werk in hen te leren zien. Daarvoor is het natuurlijk ook nodig dat je zelf dicht bij God en Zijn Woord leeft, anders krijg je daar ook de ogen niet voor.

Uit het Bijbelgedeelte lees ik niet dat er gaven zijn die uitgedeeld worden maar de Heilige Geest.
Het Bijbelgedeelte leert juist dat er wel verscheidenheid is in gaven, in relatie tot capaciteiten dan wel talenten, maar dat God de Heilige Geest geeft aan een ieder, want dat is toch de gave?

Paulus spreekt over de verschillende gaven (meervoud, zie vers 1 en 4) die door een en dezelfde Geest worden uitgedeeld. Dus het gaat hier niet alleen over de Heilige Geest, maar ook over het onderscheid in gaven. Het gaat in dit gedeelte om eenheid in verscheidenheid (van gaven) en verscheidenheid (van gaven) in eenheid van Geest.

[Wilsophie]

@ Elbert, je zegt dat iemand die kwaliteiten ziet als hij of zij dichtbij God leeft, maar ik begrijp altijd dat alle leden mogen stemmen op iemand voor een bepaalde functie of noem het titel.
Hoe toetst men dan of deze persoon dichtbij God leeft, dus gekwalificeerd is om andermans kwaliteiten te zien?

Ik ben het met je eens dat de gave van de Heilige Geest in enkelvoud staat en niet direct gekoppeld is aan de gaven in het meervoud, want deze gaven staan m.i. gelijk aan talenten of moet ik zeggen ponden?

[elbert]

Hoe toetst men dan of deze persoon dichtbij God leeft, dus gekwalificeerd is om andermans kwaliteiten te zien?

Op basis van zijn of haar belijdenis van het geloof. We kunnen niemand in het hart kijken, dus gebeurt het op basis van de belijdenis.
Verder staan er ook in de Bijbel gewoon voorschriften waaraan degenen moeten voldoen die opziener (ouderling) of diaken kunnen worden:

1 Tim. 3:2 Een opziener nu moet onberispelijk zijn, de man van één vrouw, beheerst, bezonnen, eerbaar, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen,
3 niet verslaafd aan wijn, niet vechtlustig, niet uit op schandelijke winst, maar welwillend, niet strijdlustig en zonder geldzucht.
4 Hij moet goed leiding geven aan zijn eigen huis, zijn kinderen onderdanig houden, in alle waardigheid.
5 Want als iemand niet weet hoe hij leiding moet geven aan zijn eigen huis, hoe zal hij voor de gemeente van God zorg dragen?
6 Hij mag geen pasbekeerde zijn, opdat hij niet verwaand wordt en daardoor onder het oordeel van de duivel valt.
7 Hij moet ook een goed getuigenis hebben van buitenstaanders, opdat hij niet in opspraak komt en in een strik van de duivel terechtkomt.
8 De diakenen moeten evenzo eerbaar zijn, niet met twee monden spreken, niet verzot zijn op veel wijn, niet uit zijn op oneerlijke winst,
9 en het geheimenis van het geloof vasthouden in een zuiver geweten.
10 Ook zij moeten eerst beproefd worden; daarna mogen zij dienen, als zij onberispelijk zijn.
11 De vrouwen moeten evenzo eerbaar zijn, geen kwaadspreeksters, beheerst, trouw in alles.
12 De diakenen moeten mannen van één vrouw zijn, die goed leiding geven aan hun kinderen en aan hun eigen huis.

zie ook Titus 1:6-9

[Wilsophie]

Dank je wel, ik zal het eens goed lezen.
Blijft de vraag nog overeind of de Here Jezus ook niet sprak tegen de gelovigen als "Zijn Broeders".
Ik heb daar teksten voor aangeleverd, terwijl u zei dat de Heer dat tegen Zijn discipelen had.