Moderators: elbert, henkie, Moderafo's
katherina schreef:Op de website staat een artikel over of je wel of niet een lesbisch huwelijkspaar feliciteert met hun huwelijk. Ik hang de stelling aan dat de kijk die onze kerk heeft op homoseksualiteit dezelfde weg zal gaan als onze verhouding tot slavernij. Het weerhoud mij niet van een oprecht geloof, het weerhoud mij wel van oprechte liefde voor alle mensen in onze kerk. Als ik hoor hoe men spreekt over homoseksualiteit... dan kun je volgens sommigen beter je vrouw slaan.
Wat me vooral zo tegenstaat is dat men homoseksuelen met het grootste gemak liefde ontzegt voor de rest van hun leven. Terwijl wij, keurig getrouwde echtparen, weten hoe fijn het kan zijn om iemand te hebben waarmee je je leven kunt delen, een luisterend oor te hebben van iemand die jou door en door kent, iemand om mee naar huis te fietsen na een etentje bij vrienden, om de triviale dingen van het leven mee te delen, om getroost te worden als je verdrietig bent, iemand te hebben die je een spiegel voorhoudt als je vuurspugend thuis komt om een nare actie van een collega. En ook om samen mee in bed te liggen, om samen mee te bidden, om samen het leven aan te gaan, om een vakantie uit de zoeken of een nieuwe keuken.
Natuurlijk gaan weduwen of weduwnaars ook alleen door het leven, en we hebben in onze omgeving allemaal alleengaanden die de ware gewoon niet tegengekomen zijn, of die het prima vinden om alleen te leven. Maar we leggen het ze niet op!
We bidden zelfs voor ze dat ze iemand vinden om hun leven mee te delen. We weten dus heus wel hoe eenzaam het leven alleen kan zijn. Stel je voor dat jouw kind je komt vertellen dat hij of zij homo of lesbienne is, hoe zou je dan willen dat je zelf reageert en hoe zou je willen dat je kind zijn of haar leven inricht?
katherina schreef:Op de website staat een artikel over of je wel of niet een lesbisch huwelijkspaar feliciteert met hun huwelijk. Ik hang de stelling aan dat de kijk die onze kerk heeft op homoseksualiteit dezelfde weg zal gaan als onze verhouding tot slavernij. Het weerhoud mij niet van een oprecht geloof, het weerhoud mij wel van oprechte liefde voor alle mensen in onze kerk. Als ik hoor hoe men spreekt over homoseksualiteit... dan kun je volgens sommigen beter je vrouw slaan.
Wat me vooral zo tegenstaat is dat men homoseksuelen met het grootste gemak liefde ontzegt voor de rest van hun leven. Terwijl wij, keurig getrouwde echtparen, weten hoe fijn het kan zijn om iemand te hebben waarmee je je leven kunt delen, een luisterend oor te hebben van iemand die jou door en door kent, iemand om mee naar huis te fietsen na een etentje bij vrienden, om de triviale dingen van het leven mee te delen, om getroost te worden als je verdrietig bent, iemand te hebben die je een spiegel voorhoudt als je vuurspugend thuis komt om een nare actie van een collega. En ook om samen mee in bed te liggen, om samen mee te bidden, om samen het leven aan te gaan, om een vakantie uit de zoeken of een nieuwe keuken.
Natuurlijk gaan weduwen of weduwnaars ook alleen door het leven, en we hebben in onze omgeving allemaal alleengaanden die de ware gewoon niet tegengekomen zijn, of die het prima vinden om alleen te leven. Maar we leggen het ze niet op! We bidden zelfs voor ze dat ze iemand vinden om hun leven mee te delen. We weten dus heus wel hoe eenzaam het leven alleen kan zijn. Stel je voor dat jouw kind je komt vertellen dat hij of zij homo of lesbienne is, hoe zou je dan willen dat je zelf reageert en hoe zou je willen dat je kind zijn of haar leven inricht?
Marnix schreef:De meeste mensen die ik ken die hiermee te maken krijgen worden wel wat milder als het bijvoorbeeld hun eigen kind betreft. Het is makkelijk zolang het een beetje op afstand blijft maar als het om je geliefden gaat word je toch vaak wel wat genuanceerder…
Mortlach schreef:
Ik haak dit hier even aan omdat de reacties in de Vragenrubriek zijn afgesloten: ik vind het bijzonder dat ervanuit wordt gegaan dan met je kind praten over masturbatie automatisch zal leiden tot de situatie waarin "de jongen schuldgevoelens krijgt ten aanzien van zijn eigen lichaam." Dit gebeurt blijkbaar zo vaak dat het gezegd moet worden dat dit zou moeten worden voorkomen.
Gaat er bij mensen dan echt geen lampje branden? "Als ik vanuit mijn geloofskader met mijn kind over masturbatie praat, is de kans levensgroot dat hij/zij schuldgevoelens t.a.z. zijn/haar lichaam ontwikkelt." En dat je dan niet denkt "Weet je, misschien ligt dat in dit specifieke geval wel aan mijn geloofskader?"
"Moet hij zich zelf schuldig voelen als hij masturbeert?" Het is toch bizar dat je je dit afvraagt?
"Vooral benadrukken dat je goed met seksualiteit omgaat. En als het dan wel eens tot masturbatie komt, daar dan ook niet te zwaar aan tillen."
Kijk, op zich is het antwoord positief, maar impliciet wordt er wel toegegeven dat masturbatie dus niet onder "goed met seksualiteit omgaan" valt.
Ook het idee dat de vader met zoons en de moeder met dochters zou moeten praten; het zou toch wat zijn als beide ouders hier met al hun kinderen over zouden kunnen praten. Want een dochter kan toch ook benieuwd zijn hoe jongens dit ervaren, en vice versa?
katherina schreef:Ik vond het ook een bijzonder antwoord. Maar het tekent ‘onze houding’ met seks wel. Seks is vies en niet om over te praten, behalve als je getrouwd bent. En dan ook enkel traditioneel, want och arm, je zou het eens beide lekker vinden.
Wij hebben met de kinderen van jongs af over seks gesproken, dat je die gevoelens hebt en dat ze normaal zijn. Ik zie één van onze jongens (3 jaar oud) nog met een rood hoofd achter een stoel vandaan komen: ‘mama, als ik over mijn plasser wrijf is dat heel erg lekker’. Toen maar uitgelegd dat het dat inderdaad is, en dat hij dat bij zichzelf mag doen, als hij alleen is. Dat het niet ongevraagd bij anderen mag en dat anderen het ook niet bij hem mogen doen. Zeg maar het Lentekriebels-verhaal.
Ik snap werkelijk niet waarom je je schuldig zou moeten voelen als je masturbeert. Dat is pas tegennatuurlijk! Lijkt me alleen maar heel fijn, dat je weet wat je lekker vindt en hoe dat werkt bij jezelf, voor je aan seks met een ander begint.
Mortlach schreef:
Je zou toch denken dat als het je echt te doen is om het abortuscijfer te verlagen, en seksuele voorlichting het abortuscijfer verlaagt, dat je daar dan de grootste supporter van zou zijn! Je zou bijna gaan denken dat het christenen daar dus toch niet om te doen is, maar dat is een cynische gedachte van mij.
katherina schreef:Ik ben nogal een feminist (lig daarover ook geregeld in de clinch met onze ouderling, best leuk!) en volgens mij gaat het helemaal niet om het voorkomen van abortussen. Het gaat om controle over het lichaam van de vrouw. Ken je Het verhaal van de dienstmaagd, van Margaret Atwood? Een dystopische roman over een land dat volgens de bijbel geregeerd wordt. Dat is geen pretje. Als ik JD Vance hoor praten, dan rijzen mij de haren te berge.
Maar terug naar mijn afsluitende vraag, waar ik zelf nog geen antwoord op heb gegeven. Mijn neefje is homoseksueel en wij, zijn familie reageerden daar allemaal heel ontspannen op. Dat we dat al wel wisten, dat we zijn worsteling gezien hadden en dat we altijd achter hem zouden staan. En raad eens: een verliefdheid bij hem is exact gelijk aan die van onze heteroseksuele kinderen. Het gaat gepaard met dezelfde twijfels en dezelfde opgetogenheid als de ander wel of niet heeft gekeken. Helaas voelden een aantal gemeenteleden zich genoodzaakt om hem te wijzen op zijn zonde, hij heeft brieven gekregen waar de honden geen brood van lusten. Echt verschrikkelijk. Zijn ouders hebben tijdens huisbezoek een aantal stukjes voorgelezen en daar schrokken de mannen toch wel van. Dat dat ook geen christelijke daad was. Maar inderdaad, of hij het wel zeker wist, en waarom hij zo volhardde in de zonde en dat ze voor hem zouden bidden. 'Nou', zei zijn vader, 'voor hem hoef je niet te bidden, hij zal wel op zijn pootjes terechtkomen. Jullie kunnen beter bidden voor menselijkheid bij de rest van de gemeente'. Dat is nogal hoog opgelopen, we zijn ook als familie even weggeweest naar een andere kerk, maar uiteindelijk toch weer teruggekomen. En daar ben ik blij mee. Maar bij de eerste vermaning zijn we vrees ik weer weg. Het is een wankel staakt het vuren.
katherina schreef:Ik vond het ook een bijzonder antwoord. Maar het tekent ‘onze houding’ met seks wel. Seks is vies en niet om over te praten, behalve als je getrouwd bent. En dan ook enkel traditioneel, want och arm, je zou het eens beide lekker vinden.
Wij hebben met de kinderen van jongs af over seks gesproken, dat je die gevoelens hebt en dat ze normaal zijn. Ik zie één van onze jongens (3 jaar oud) nog met een rood hoofd achter een stoel vandaan komen: ‘mama, als ik over mijn plasser wrijf is dat heel erg lekker’. Toen maar uitgelegd dat het dat inderdaad is, en dat hij dat bij zichzelf mag doen, als hij alleen is. Dat het niet ongevraagd bij anderen mag en dat anderen het ook niet bij hem mogen doen. Zeg maar het Lentekriebels-verhaal.
Ik snap werkelijk niet waarom je je schuldig zou moeten voelen als je masturbeert. Dat is pas tegennatuurlijk! Lijkt me alleen maar heel fijn, dat je weet wat je lekker vindt en hoe dat werkt bij jezelf, voor je aan seks met een ander begint.
Marnix schreef:Maar wat als hij porno zou kijken en masturberen als hij 10 jaar ouder is bijvoorbeeld? Ik kan me voorstellen dat Mortlach als atheist daar niet zoveel moeite mee zou hebben maar als je kijkt naar wat de Bijbel erover zegt wordt het dan wel wat ingewikkelder.
Dat porno wordt gebruikt als hulpmiddel bij masturbatie is heel gebruikelijk. Onderzoek wijst echter uit dat er een groot verschil zit in hoe vaak en hoeveel mannen en vrouwen dit doen. Gebruik bij masturbatie:
Mannen: Van de mannen gebruikt ongeveer 70 tot 98% porno tijdens het masturberen.
Vrouwen: Bij vrouwen ligt dit percentage flink lager; hier gebruikt ongeveer 20 tot 30% porno als ondersteuning.
Dat geldt overigens ook voor christenen, blijkt uit onderzoeken. De cijfers liggen iets lager maar niet heel veel. Nogmaals, als je heel jong bent is dat anders maar als je wat ouder wordt moet je als je aan zelfbevrediging doet, ook opgewonden raken door dingen te kijken, luisteren of denken. Misschien dat knappe meisje in je klas of in de straat. Je denkt doorgaans dan niet aan letterlijke bloementjes en bijtjes. En dan kan je zeggen: daar heeft die ander toch geen last van?! Zolang die niet vastzit in de seksindustrie zal dat vast zo kunnen zijn. Desondanks denk ik dat Jezus er wel wat over zou willen zeggen, dat de Bijbel dat ook gewoon doet. En dan niet vanuit het perspectief “seks is vies” maar vanuit het tegenovergestelde: seks / seksualiteit is prachtig dus ga er zorgvuldig mee om, voor jezelf en de ander.
katherina schreef:Ik denk dat álle jonge jongens en bijna alle jonge meisjes masturberen. Zeggen dat het zondig is, schieten we niks mee op. We weten allemaal dat onthouding voor problemen in de katholieke kerk heeft gezorgd.
Zeer veel porno is slecht en van twijfelachtig allooi. Maar ik denk dat de meeste 14-jarigen geen porno nodig hebben om te masturberen. Denken dat ze het niet zullen doen omdat het zondig is, dat is je ogen sluiten voor de werkelijkheid.
Je kinderen maar niks vertellen over masturberen omdat ze er schuldgevoelens over krijgen omdat het een zonde is, is ook niet juist. Je kunt er beter wel met ze over praten en ze vertellen dat porno niets te maken heeft met goede seks. Dat is een goede relatie seks is ietswaar beiden enorm veel plezier aan beleven, dat moet je ze bijbrengen.
Marnix schreef:Ik reageer misschien later ook naar jou Mortlach maar heb nu geen tijd en heb geen laptop bij de hand want aan het kamperen
Jan1975 schreef: ... alsof God onderworpen zou zijn aan hoe onze geschiedenis loopt. God staat hier juist boven, zoals Augustinus als geen ander wist. Een christen is wel in deze wereld, maar niet ván de wereld.
'Conversietherapie' is een term met een negatieve connotatie die vooral in de media wordt gebruikt. Hierdoor wordt veel pastorale steun wegzet als zijn een poging om iemands geaardheid aan te passen. En waardom vanuit gebrek aan inhoudelijk argumenten om vanuit de Bijbel te onderbouwen dat homoseksualiteit voor God wel oke is deze stelling koppelen aan andere thema's -die je verfoeilijk vindt- om zaken te legitimeren?
Omdat seksualiteit alleen door God wordt toegestaan in het huwelijk tussen 1 man en 1 vrouw,
hebben zij net zo goed die mogelijkheid niet. En zoals benoemd hebben ook zij niet het 'recht' daarop. Het is Gods gave. Wie ongetrouwd is heeft daarnaast meert tijd voor God.
Een visie dat alleen principes die niet 'over de ruggen van anderen' gaan goed zouden zijn, past niet bij de Bijbelse God.
Het erkennen van Gods heiligheid en soevereiniteit is fundamenteel voor God in waarheid kennen en om het offer van Jezus op waarde te mogen leren kennen.
Terug naar “[Religie] - Open forum”
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 25 gasten