Bekering/geloof

*(Persoonlijk) geloof in het dagelijks leven*
Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

Gebruikersavatar
Gtn
Mineur
Mineur
Berichten: 134
Lid geworden op: 23 dec 2019 07:25

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Gtn » 14 mei 2020 09:19

Wel, ik zit vol gebreken en fouten maar ik mag wél weten dat God ze mij vergeven heeft. Moet ik mij dan de minste van de zondaren gaan voelen, of mag ik God gewoon dankbaar zijn?

Ik heb al zo lang niet naar God geluisterd, zou ik nu dan nog steeds God bedroeven door aan Hem te twijfelen?

Misschien begrijp ik je verkeerd. Maar eerlijk gezegd mag ik soms verlangen naar het leven hierna. En of ik dan angst voor de dood zal hebben? Zoals ik nu denk niet, we mogen toch weten naar Wie we gaan?
En ik denk ook niet dat het nuttig is om me daar nu al druk over te maken. God zorgt zelfs voor de mussen.

Matteüs 10:28 En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel. 29 Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet één van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader. 30 En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld. 31 Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.
De wereld staat in brand, maar wij gooien olie op het vuur door ons toekijken aan de kant.

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3922
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor MoesTuin » 14 mei 2020 09:45

Chaya schreef: (....)
Of je wordt ziek en de dokter kijkt ernstig, het zou weleens.....
En wat dan, dan wordt het sterven, God ontmoeten.

Vraag het eens aan de Coronapatiënten wat zij voelden vlak voordat zij in slaap werden gebracht.
Gelovig of ongelovig, dat maakt niet uit qua angstgevoelens blijkt.


Waaruit blijkt dat?
Vanuit welke bron of gedachte?
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 6440
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Chaya » 14 mei 2020 11:13

Gtn schreef:Wel, ik zit vol gebreken en fouten maar ik mag wél weten dat God ze mij vergeven heeft. Moet ik mij dan de minste van de zondaren gaan voelen, of mag ik God gewoon dankbaar zijn?
Ik heb al zo lang niet naar God geluisterd, zou ik nu dan nog steeds God bedroeven door aan Hem te twijfelen?
Misschien begrijp ik je verkeerd. Maar eerlijk gezegd mag ik soms verlangen naar het leven hierna. En of ik dan angst voor de dood zal hebben? Zoals ik nu denk niet, we mogen toch weten naar Wie we gaan?
En ik denk ook niet dat het nuttig is om me daar nu al druk over te maken. God zorgt zelfs voor de mussen.

Matteüs 10:28 En vreest u niet voor degenen, die het lichaam doden, en de ziel niet kunnen doden; maar vreest veel meer Hem, Die beide ziel en lichaam kan verderven in de hel. 29 Worden niet twee musjes om een penningsken verkocht? En niet één van deze zal op de aarde vallen zonder uw Vader. 30 En ook uw haren des hoofds zijn alle geteld. 31 Vreest dan niet; gij gaat vele musjes te boven.

Dat is heel fijn voor je, dat je zo mag leven in het geloof. Echter, dat wil niet zeggen dat je dan nooit aanvechtingen meer zult krijgen.
Ik heb in mijn leven aan heel wat ziek- en sterfbedden gestaan en gezien hoe de satan tot op het laatst probeert angst aan te jagen.
Zeker bij Gods volk. Dat is niet altijd zo en ook niet iedereen heeft een sterfbed.

Heb je de brief gelezen van die GG predikant die met Corona op de I C moest worden opgenomen?
Die brief circuleerde nl in sommige kerkelijke nieuwsbrieven.
Hij is aangrijpend om te lezen.

Uiteindelijk was het de Heere die hem in de ruimte stelde. Als je de christen- en christinnereis gelezen hebt, weet je hoe de weg van ieder anders gaat. De één ziet een leeuw liggen en is doodsbang om nog een stap te verzetten, durft er niet langs, de ander ziet de leeuw, ziet dat hij aan de ketting ligt en weet dat je er rustig langs kunt lopen omdat de ketting te kort is.

Een vraag, in het algemeen!, denk jij dat iemand een belofte kan inbeelden? M.a.w. in de valse rust kan leven?
Ik zou U niet zoeken, als U mij niet allang gevonden had ~ Augustinus

Gebruikersavatar
Gtn
Mineur
Mineur
Berichten: 134
Lid geworden op: 23 dec 2019 07:25

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Gtn » 14 mei 2020 11:58

De bewuste brief heb ik niet gelezen.

Dank trouwens dat je het toelicht. Soms begrijpen we elkaar, soms ook niet. Mijn reacties zijn niet om je aan te vallen hoor, niets persoonlijks. Ik probeer het te begrijpen maar dat lukt me niet altijd. Toch probeer ik er van te leren. Mooi dat je het noemt dat ieders weg verschillend is. En ondanks dat ik iets niet begrijp, kan het natuurlijk zo zijn dat een ander wel die weg nodig heeft, dus dat krijgt van God.

Wat betreft je vraag of iemand een belofte kan inbeelden, ik denk dat dat wel mogelijk is. Wij hebben immers een arglistig hart. En dan is het inderdaad een valse rust. Pas nog een mooie preek over geluisterd van ds van de Brink.

Tegelijk denk ik ook dat de duivel ons graag wil laten geloven, dat Gods beloften niet waar zijn, dat we ons maar wat inbeelden enz. Dan vecht satan ons aan en wil ons aan het twijfelen brengen.

Onze vader was de vader der leugens. Nu hebben wij een andere Vader gekregen, Één die niet liegen kan! Dus wie geloven wij?
De wereld staat in brand, maar wij gooien olie op het vuur door ons toekijken aan de kant.

Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 6440
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Chaya » 14 mei 2020 12:23

Gtn schreef:Wat betreft je vraag of iemand een belofte kan inbeelden, ik denk dat dat wel mogelijk is. Wij hebben immers een arglistig hart. En dan is het inderdaad een valse rust. Pas nog een mooie preek over geluisterd van ds van de Brink.

Ik zou je willen vragen om deze vraag en het antwoord daarop te lezen:
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/21897/valse-rust

En als je vervolgens zou willen reageren, herken je iets uit de vraag? Ben je het (on)eens met het antwoord?
Ik zou U niet zoeken, als U mij niet allang gevonden had ~ Augustinus

Gebruikersavatar
Gtn
Mineur
Mineur
Berichten: 134
Lid geworden op: 23 dec 2019 07:25

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Gtn » 14 mei 2020 17:12

Chaya schreef:Ik zou je willen vragen om deze vraag en het antwoord daarop te lezen:
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/21897/valse-rust

En als je vervolgens zou willen reageren, herken je iets uit de vraag? Ben je het (on)eens met het antwoord?


Heb het doorgelezen en even rustig over nagedacht. Er vallen me een paar dingen op. Ik schrijf mijn gedachten hier even van me af:

De vraag word gesteld door een zoekend iemand, die verkeert in kringen waar een "bevindelijk" taalgebruik normaal is. Dit zie je terug in omschrijvingen als: het moet door de weg van onmogelijkheid, als God maar aan zijn eer komt ook al wordt ik eeuwig verstoten, je moet er elke keer weer buiten gezet worden, enz.

Vervolgens zie je een soort van "rechthebbendheid" ontstaan want: als je Gods recht toevalt, wordt de Middelaar toch geopenbaard? Waarom gebeurt dat dan niet?

Daarna beleeft de vraagsteller iets van Christus, maar is zo bang dat het een valse rust is.

Op zich goed om jezelf te onderzoeken maar mij bekruipt het gevoel dat dit een gevolg is van een dogmatische, afhoudende prediking. Wat ik mij ook afvraag is of dit taalgebruik echt in het hart van de vraagsteller leeft, of dat dit een soort kopieer gedrag is. En zo verstandelijk bezig is om alle "standen" af te vinken totdat hij/zij de hoogste trap bereikt heeft, om vervolgens te concluderen dat men nu een kind van God is. (kan dit ook niet een gestolen Jezus zijn?)

Wat betreft het antwoord:

De dominee neemt de vraagsteller serieus, en geeft een pastoraal antwoord. Hij houdt rekening met de gevoelens van de vraagsteller. Hij legt wel (in mijn ogen terecht) de vinger bij het "zelf werken om zalig te worden" waar de vraagsteller mee bezig is en benoemt terecht dat je dáár niet zalig van word.

Aan het einde geeft hij een goed antwoord, dat het totaal niet uit je eigen werken moet komen maar dat je de echte rust in Christus vind, en als dát de rust van de vraagsteller is, dat het dan géén valse rust is.

Weet je, ik hoor het vaker dat mensen heel erg zelf gaan werken voor hun zaligheid. En dat je daar dan weer vanaf gebracht moet worden. Ik denk dan ook dat er meerdere kinderen van God zo'n soort weg gekregen hebben van God.

Zelf ken ik dat niet. Ik heb in het verleden heus bij vlagen wel geprobeerd om mijn leven te beteren, maar dat hield geen stand omdat het niet gemeend was. Ik ben uiteindelijk bij God terecht gekomen omdat ik uit mijzelf echt niet van mijn boezemzonden kon afkomen, en ik door kreeg dat als het aan mij lag dat het dan nooit goed zou komen. Toen ben ik God gaan zoeken. En Hem mogen vinden.

Ik zou terug kunnen gaan redeneren en aan mijn weg allerlei bevindelijke woorden gaan hangen, maar dat voelt zo onecht. Ik ben wat allergisch voor het wollige taalgebruik. Dat is voor mij ook een valkuil, ik moet oppassen dat ik niet vanuit mijn "allergie" reageer, maar luisteren naar wat de ander ermee bedoelt te zeggen.

Kortom, ik herken wat dingen maar zou het zelf totaal anders verwoorden. God verstaat ook hedendaags Nederlandsch :wink:
De wereld staat in brand, maar wij gooien olie op het vuur door ons toekijken aan de kant.

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3922
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor MoesTuin » 14 mei 2020 22:55

Gtn schreef:Heb het doorgelezen en even rustig over nagedacht. Er vallen me een paar dingen op. Ik schrijf mijn gedachten hier even van me af:

De vraag word gesteld door een zoekend iemand, die verkeert in kringen waar een "bevindelijk" taalgebruik normaal is. Dit zie je terug in omschrijvingen als: het moet door de weg van onmogelijkheid, als God maar aan zijn eer komt ook al wordt ik eeuwig verstoten, je moet er elke keer weer buiten gezet worden, enz.

Vervolgens zie je een soort van "rechthebbendheid" ontstaan want: als je Gods recht toevalt, wordt de Middelaar toch geopenbaard? Waarom gebeurt dat dan niet?

Daarna beleeft de vraagsteller iets van Christus, maar is zo bang dat het een valse rust is.

Op zich goed om jezelf te onderzoeken maar mij bekruipt het gevoel dat dit een gevolg is van een dogmatische, afhoudende prediking. Wat ik mij ook afvraag is of dit taalgebruik echt in het hart van de vraagsteller leeft, of dat dit een soort kopieer gedrag is. En zo verstandelijk bezig is om alle "standen" af te vinken totdat hij/zij de hoogste trap bereikt heeft, om vervolgens te concluderen dat men nu een kind van God is. (kan dit ook niet een gestolen Jezus zijn?)

Wat betreft het antwoord:

De dominee neemt de vraagsteller serieus, en geeft een pastoraal antwoord. Hij houdt rekening met de gevoelens van de vraagsteller. Hij legt wel (in mijn ogen terecht) de vinger bij het "zelf werken om zalig te worden" waar de vraagsteller mee bezig is en benoemt terecht dat je dáár niet zalig van word.

Aan het einde geeft hij een goed antwoord, dat het totaal niet uit je eigen werken moet komen maar dat je de echte rust in Christus vind, en als dát de rust van de vraagsteller is, dat het dan géén valse rust is.

Weet je, ik hoor het vaker dat mensen heel erg zelf gaan werken voor hun zaligheid. En dat je daar dan weer vanaf gebracht moet worden. Ik denk dan ook dat er meerdere kinderen van God zo'n soort weg gekregen hebben van God.

Zelf ken ik dat niet. Ik heb in het verleden heus bij vlagen wel geprobeerd om mijn leven te beteren, maar dat hield geen stand omdat het niet gemeend was. Ik ben uiteindelijk bij God terecht gekomen omdat ik uit mijzelf echt niet van mijn boezemzonden kon afkomen, en ik door kreeg dat als het aan mij lag dat het dan nooit goed zou komen. Toen ben ik God gaan zoeken. En Hem mogen vinden.

Ik zou terug kunnen gaan redeneren en aan mijn weg allerlei bevindelijke woorden gaan hangen, maar dat voelt zo onecht. Ik ben wat allergisch voor het wollige taalgebruik. Dat is voor mij ook een valkuil, ik moet oppassen dat ik niet vanuit mijn "allergie" reageer, maar luisteren naar wat de ander ermee bedoelt te zeggen.

Kortom, ik herken wat dingen maar zou het zelf totaal anders verwoorden. God verstaat ook hedendaags Nederlandsch :wink:


Wat een prachtige weloverwogen reactie, tevens getuigenis van je Gtn
Er is ook veel onbekendheid denk ik van de heilige Geest....dat kent men niet...
Terwijl juist als je gegrepen wordt door God Zijn Geest meekomt.....en juist God de Vader Zoon en heilige Geest alleen al die onzekerheid en twijfel en al het verkeerde door het Geloof (enigste vereiste) kan wegnemen...en dan blijft er niets meer van jezelf over en is er geen obstakel meer over en dan kan je vrij God de eer en de dank brengen, dat wil Hij ook zo graag, dat vraagt Hij....Geloof en Vertrouwen in Hem....en dan ga je zingen met je hart en dat doe en deel ik zo graag.....die woorden en dan dat samen zingen wat we nu moeten missen en des te mooier klinkt nu via digitale middelen hoe het was....



Zou ik nog vrezen, nu Hij eeuwig leeft,
die mij heeft genezen, die mij vrede geeft.
In Zijn goddelijk wezen is mijn glorie groot,
niets heb ik te vrezen in leven en in dood.
U zij de glorie, opgestane Heer,
U zij de victorie, nu en immer meer.
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Nina
Kapitein
Kapitein
Berichten: 844
Lid geworden op: 15 aug 2015 21:21

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Nina » 15 mei 2020 08:57

Gtn schreef:Heb het doorgelezen en even rustig over nagedacht. Er vallen me een paar dingen op. Ik schrijf mijn gedachten hier even van me af:

De vraag word gesteld door een zoekend iemand, die verkeert in kringen waar een "bevindelijk" taalgebruik normaal is. Dit zie je terug in omschrijvingen als: het moet door de weg van onmogelijkheid, als God maar aan zijn eer komt ook al wordt ik eeuwig verstoten, je moet er elke keer weer buiten gezet worden, enz.

Vervolgens zie je een soort van "rechthebbendheid" ontstaan want: als je Gods recht toevalt, wordt de Middelaar toch geopenbaard? Waarom gebeurt dat dan niet?

Daarna beleeft de vraagsteller iets van Christus, maar is zo bang dat het een valse rust is.

Op zich goed om jezelf te onderzoeken maar mij bekruipt het gevoel dat dit een gevolg is van een dogmatische, afhoudende prediking. Wat ik mij ook afvraag is of dit taalgebruik echt in het hart van de vraagsteller leeft, of dat dit een soort kopieer gedrag is. En zo verstandelijk bezig is om alle "standen" af te vinken totdat hij/zij de hoogste trap bereikt heeft, om vervolgens te concluderen dat men nu een kind van God is. (kan dit ook niet een gestolen Jezus zijn?)

Wat betreft het antwoord:

De dominee neemt de vraagsteller serieus, en geeft een pastoraal antwoord. Hij houdt rekening met de gevoelens van de vraagsteller. Hij legt wel (in mijn ogen terecht) de vinger bij het "zelf werken om zalig te worden" waar de vraagsteller mee bezig is en benoemt terecht dat je dáár niet zalig van word.

Aan het einde geeft hij een goed antwoord, dat het totaal niet uit je eigen werken moet komen maar dat je de echte rust in Christus vind, en als dát de rust van de vraagsteller is, dat het dan géén valse rust is.

Weet je, ik hoor het vaker dat mensen heel erg zelf gaan werken voor hun zaligheid. En dat je daar dan weer vanaf gebracht moet worden. Ik denk dan ook dat er meerdere kinderen van God zo'n soort weg gekregen hebben van God.

Zelf ken ik dat niet. Ik heb in het verleden heus bij vlagen wel geprobeerd om mijn leven te beteren, maar dat hield geen stand omdat het niet gemeend was. Ik ben uiteindelijk bij God terecht gekomen omdat ik uit mijzelf echt niet van mijn boezemzonden kon afkomen, en ik door kreeg dat als het aan mij lag dat het dan nooit goed zou komen. Toen ben ik God gaan zoeken. En Hem mogen vinden.

Ik zou terug kunnen gaan redeneren en aan mijn weg allerlei bevindelijke woorden gaan hangen, maar dat voelt zo onecht. Ik ben wat allergisch voor het wollige taalgebruik. Dat is voor mij ook een valkuil, ik moet oppassen dat ik niet vanuit mijn "allergie" reageer, maar luisteren naar wat de ander ermee bedoelt te zeggen.

Kortom, ik herken wat dingen maar zou het zelf totaal anders verwoorden. God verstaat ook hedendaags Nederlandsch :wink:


Wat een mooie, evenwichtige reactie, Gtn. Ik kan me er helemaal in vinden. Ik denk ook dat het erg veel uitmaakt onder welke prediking iemand zit. Ik heb zelf jaren gekerkt in een kerkgenootschap waar het evangelie werd verkondigd (helaas allemaal op sombere toon, terwijl het een blijde boodschap is) maar het was altijd alsof je een worst werd voorgehouden, die werd weggetrokken wanneer je wilde toehappen. Dan was het: maar dat gaat zomaar niet! Je moet eerst.... (vul maar in) Ik heb daar jaren een negatief Godsbeeld van overgehouden, ik kon me er niets bij voorstellen dat God een God van liefde is. (En ja, ik weet dat Hij ook straft en oordeelt omdat hij ook rechtvaardig is.) De liefdevolle kant van God werd zo weinig gepreekt.

Ik geloof er niets van dat het niet uitmaakt of mensen gelovig zijn of niet, wat betreft doodsstrijd. Het zal best zijn dat soms ook gelovige mensen angst hebben, maar gelukkig maak ik in mijn familie en kennissenkring wel anders mee. We moeten niet eindeloos blijven graven in ons zondige hart, (want wanneer is je zondekennis ooit genoeg, hoe meet je dat?) maar we mogen op Jezus kijken als we weten dat we Zijn kinderen zijn.

Gebruikersavatar
Gtn
Mineur
Mineur
Berichten: 134
Lid geworden op: 23 dec 2019 07:25

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Gtn » 15 mei 2020 09:09

Chaya schreef:Ik zou je willen vragen om deze vraag en het antwoord daarop te lezen:
https://www.refoweb.nl/vragenrubriek/21897/valse-rust

En als je vervolgens zou willen reageren, herken je iets uit de vraag? Ben je het (on)eens met het antwoord?


Chaya, ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar je eigen visie hierop.
De wereld staat in brand, maar wij gooien olie op het vuur door ons toekijken aan de kant.

Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 6440
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Chaya » 15 mei 2020 11:27

Gtn schreef:Chaya, ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar je eigen visie hierop.

Ik snap de vraag, ik vind het antwoord mooi pastoraal evenwichtig, en kan jouw reactie geheel onderschrijven. :D

Ik vind het persoonlijk jammer dat jongere mensen van taalgebruik veranderen, zodra het over het geloofsleven gaat.
Dat is wel de cultuur, maar het maakt onnodig versluierend en geeft de indruk dat iemand niet authentiek is. Maar dat hoeft niet zo te zijn.

Ik ben heel terughoudend met deze geheimtaal, maar ik begrijp uit sommige reacties (zoals Marnix die vroeg wat sprake Gods betekende) dat ik me er af en toe ook schuldig aan maak, maar dat is wel zoals ik het beleef.
Met de standenleer heb ik helemaal niets. Daar ben ik niet mee opgegroeid.
Nina schreef:Ik heb zelf jaren gekerkt in een kerkgenootschap waar het evangelie werd verkondigd (helaas allemaal op sombere toon, terwijl het een blijde boodschap is) maar het was altijd alsof je een worst werd voorgehouden, die werd weggetrokken wanneer je wilde toehappen. Dan was het: maar dat gaat zomaar niet!

Dat is zo, maar daar staat tegenover de boodschap: neem Jezus aan en volg Hem.
Als het vervolgens daar bij blijft - en helaas is dat in sommige kringen zo, weet ik, hoor ik - bedrieg je mensen wel voor de eeuwigheid.
Want Jezus wordt dan een beeld zoals die in de kinderbijbel staat afgebeeld, een zachtmoedige lieve man, die alles met de mantel der liefde bedekt. En zo is het natuurlijk niet!
Nina schreef:We moeten niet eindeloos blijven graven in ons zondige hart,

Nee dat zeker niet, maar we moeten ons ervan bewust blijven dat wij allemaal ELKE dag, zondigen.
En dat mis ik op dit forum weleens, want dan komt weer meteen de vergeving om de hoek kijken.

Ik vraag elke avond of de Heere mijn zonden wil vergeven, die mij aankleven (sorry voor het woord) in gedachten, woorden en daden.
En s'morgens bid ik of Hij mij wil bewaren voor de zonden. Want de grens kan soms zeer dun zijn.
Ik graaf niet voortdurend in mijn binnenste, maar weet dat op de bodem van mijn hart vuil drijft. De zonden uit mijn jeugd. Maar ook van daarna.

Ik heb in het verleden wel eens te zwaar aan het bootje gehangen, hier, omdat ik tegenwicht wilde bieden aan het zoete lievige, wat hier gepost wordt. Daarmee bedrieg je mensen, want je vertelt maar de halve waarheid. En een halve waarheid is ook een leugen!!
Ik zou U niet zoeken, als U mij niet allang gevonden had ~ Augustinus

Gebruikersavatar
Gtn
Mineur
Mineur
Berichten: 134
Lid geworden op: 23 dec 2019 07:25

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Gtn » 15 mei 2020 11:52

Chaya schreef:
Ik vind het persoonlijk jammer dat jongere mensen van taalgebruik veranderen, zodra het over het geloofsleven gaat.
Dat is wel de cultuur, maar het maakt onnodig versluierend en geeft de indruk dat iemand niet authentiek is. Maar dat hoeft niet zo te zijn.

bedoel je dat ouderen andere taal gebruiken, of dat je het jammer vind dat jongeren hun geloofsleven uitdrukken in gewoon Nederlands?


Nee dat zeker niet, maar we moeten ons ervan bewust blijven dat wij allemaal ELKE dag, zondigen.
En dat mis ik op dit forum weleens, want dan komt weer meteen de vergeving om de hoek kijken.

ik denk wel eens dat het ook een reactie op elkaar is. Als we iets heel anders voelen dan iets wat gepost word, plaatsen we ons eigen gevoel "er tegen over" terwijl het niet perse bedoeld word om tegen de ander in te gaan.


Het nadeel van een forum is dat je geen gezichtsuitdrukking ziet, geen intonatie. Ik denk dat we met elkaar op het forum het in veel dingen wel eens zijn, maar door het ontbreken van lichaamstaal begrijpen we elkaar misschien soms verkeerd terwijl we misschien wel hetzelfde bedoelen. Eigenlijk net als met het verschil in taalgebruik.
De wereld staat in brand, maar wij gooien olie op het vuur door ons toekijken aan de kant.

Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 6440
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Chaya » 15 mei 2020 12:35

Gtn schreef:bedoel je dat ouderen andere taal gebruiken, of dat je het jammer vind dat jongeren hun geloofsleven uitdrukken in gewoon Nederlands?

Bij ouderen kan het nog wel passend zijn, omdat zij vaak toch ook in het dagelijks spraakgebruik oudere woorden hanteren.
Als jongeren opeens in de gesluierde kanseltaal gaan praten, dat vind ik jammer.
Dus zinnen zoals: het is EEN komen, of zoals dit voorbeeld:
Of is de dampende doodsgeur van het lichaam/Kerk voor God als een offer van des mensen gebroken geest, zoals de psalmist bezingt?

Gtn schreef:Het nadeel van een forum is dat je geen gezichtsuitdrukking ziet, geen intonatie. Ik denk dat we met elkaar op het forum het in veel dingen wel eens zijn, maar door het ontbreken van lichaamstaal begrijpen we elkaar misschien soms verkeerd terwijl we misschien wel hetzelfde bedoelen. Eigenlijk net als met het verschil in taalgebruik.

Dat is ten dele waar. Maar ik let op hetgeen iemand structureel post.
En er zijn forummers die echt eenzijdig zijn. Of geheel van zichzelf uitgaan.
Gtn schreef:k denk wel eens dat het ook een reactie op elkaar is. Als we iets heel anders voelen dan iets wat gepost word, plaatsen we ons eigen gevoel "er tegen over" terwijl het niet perse bedoeld word om tegen de ander in te gaan.

Het zou niet moeten gaan over ons gevoel he! Het moet gaan over hetgeen bijbels is. En helaas kunnen daar de meningen dan ook over verschillen. Maar in de regel proef ik vaak wel de intentie, ook al ben ik het dan niet met de poster eens.
Nogmaals, misschien een tip, lees ook eens oudere postings van iemand terug en dan zie je hoe eenzijdig iemand is.

En dan is er een categorie serieuze posters, waar je mee in discussie kunt gaan, maar er zijn ook forummers die hier alleen maar zijn om de boel op te schudden. In het verleden waren er veel ondergravers, gefrustreerden, die hun gram continu hier spuiden.
Die zijn er gelukkig niet meer.
Ik zit hier al ruim 10 jaar, (eerst onder een andere nickname) en heb echt alles voorbij zien komen.
Ik ben juist altijd de beste forumvriendjes geweest (en nog steeds wel) met de forummers die helemaal nergens aan doen. :D
Ik zou U niet zoeken, als U mij niet allang gevonden had ~ Augustinus

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 18834
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Marnix » 15 mei 2020 13:02

Chaya schreef:
Dat is zo, maar daar staat tegenover de boodschap: neem Jezus aan en volg Hem.
Als het vervolgens daar bij blijft - en helaas is dat in sommige kringen zo, weet ik, hoor ik - bedrieg je mensen wel voor de eeuwigheid.
Want Jezus wordt dan een beeld zoals die in de kinderbijbel staat afgebeeld, een zachtmoedige lieve man, die alles met de mantel der liefde bedekt. En zo is het natuurlijk niet!


Iets met de mantel der liefde bedekken heeft in onze tijd een wat negatieve betekenis gekregen. Zo van: ik kijk wel de andere kant op want ik hou van je. Zand erover. Maar de uitdrukking komt waarschijnlijk uit Genesis 9 waar twee zonen van Noach zijn naakte lichaam toen hij dronken was en zijn roes uitsliep, liefdevol met een mantel bedekken. En zo spreekt de bijvel vaker over liefde: Liefde bedekt tal van zonden (1 Pet 4:8, Jakobus 5:20, Spreuken 10:12. Denk ook aan Psalm 32. Dat is geen goedkope vergeving, liefdevol gaf Jezus zijn leven voor die vergeving. Jezus zegt niet: het maakt allemaal niet uit wat je doet, ik vergeef het wel eventjes. Maar als Jezus je redder is mag ke wel met je zonden naar Hem toegaan en bedekt Hij ze met de mantel van Zijn liefde. Die genade is gratis... maar niet goedkoop. Maar voor wie van Hem zijn is Hij wel zachtmoedig en liefdevol. En vanuit die liefde vergeeft Hij... maar wijst Hij soms ook scherp terecht.
I think that if God forgives us we must forgive ourselves. Otherwise, it is almost like setting up ourselves as a higher tribunal than Him.
C.S. Lewis

Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 6440
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Chaya » 15 mei 2020 13:10

Marnix schreef:Iets met de mantel der liefde bedekken heeft in onze tijd een wat negatieve betekenis gekregen. Zo van: ik kijk wel de andere kant op want ik hou van je. Zand erover. Maar de uitdrukking komt waarschijnlijk uit Genesis 9 waar twee zonen van Noach zijn naakte lichaam toen hij dronken was en zijn roes uitsliep, liefdevol met een mantel bedekken. En zo spreekt de bijvel vaker over liefde: Liefde bedekt tal van zonden (1 Pet 4:8, Jakobus 5:20, Spreuken 10:12. Denk ook aan Psalm 32. Dat is geen goedkope vergeving, liefdevol gaf Jezus zijn leven voor die vergeving. Jezus zegt niet: het maakt allemaal niet uit wat je doet, ik vergeef het wel eventjes. Maar als Jezus je redder is mag ke wel met je zonden naar Hem toegaan en bedekt Hij ze met de mantel van Zijn liefde. Die genade is gratis... maar niet goedkoop. Maar voor wie van Hem zijn is Hij wel zachtmoedig en liefdevol. En vanuit die liefde vergeeft Hij... maar wijst Hij soms ook scherp terecht.

Maar dat moet wel gepredikt worden Marnix, dat Genade niet goedkoop en vooral niet vrijblijvend is!
Als je kind keer op keer moedwillig stout is, blijf je hem ook niet eindeloos over de bol aaien en het goedpraten.
Ik zou U niet zoeken, als U mij niet allang gevonden had ~ Augustinus

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 18834
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Bekering/geloof

Berichtdoor Marnix » 15 mei 2020 14:21

Chaya schreef:Maar dat moet wel gepredikt worden Marnix, dat Genade niet goedkoop en vooral niet vrijblijvend is!
Als je kind keer op keer moedwillig stout is, blijf je hem ook niet eindeloos over de bol aaien en het goedpraten.


Precies. Maar de liefde blijft. Het bliift je kind. Dus voed je hem op en wijs je hem terecht. Maar als een kind spijt heeft zeg je niet: vooruit, dan ben je nu weer mijn kind. En als het kind twijfelt of je nog wel van hem houdt omdat het af en toe ondeugend is zeg je ook niet: tja, dat zal wel een levenslange strijd blijven. Als je kind zou twijfelen of je nog wel van hem houdt zou je het met klem verzekeren. En dat mag ook gepreekt worden. Gods liefde verdien je niet door goed te leven maar uit genade. En zo mag je gelovigen die aansporen om Hem te volgen en te strijden tegen het kwaad.
I think that if God forgives us we must forgive ourselves. Otherwise, it is almost like setting up ourselves as a higher tribunal than Him.
C.S. Lewis


Terug naar “[Religie] - Geloof & Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten