Een ruime interpretatie

Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

Gebruikersavatar
gravo
Majoor
Majoor
Berichten: 1513
Lid geworden op: 12 jan 2009 23:20

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor gravo » 17 aug 2019 15:12

Marnix schreef:Het verhaal is uit eerste hand. Je kan het checken bij de bron, hoewel ik niet weet of het iets verandert aan je mening...

Fijn, dat was precies mijn vraag.
Kun jij even de bronvermelding geven? Die miste ik namelijk.
En doe eens wat aardiger. Aandringen op fact-checks om een afgewogen mening te vormen is helemaal niet zo'n vreemd idee hoor.

gravo
'Von Gott wissen wir nichts. Aber dies Nichtwissen ist Nichtwissen von Gott'
(Franz Rosenzweig, Der Stern der Erlösung)

Gebruikersavatar
gravo
Majoor
Majoor
Berichten: 1513
Lid geworden op: 12 jan 2009 23:20

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor gravo » 17 aug 2019 15:45

naamloos schreef:Met de verhalen uit de Bijbel heb je geen moeite?

Elk verhaal heeft min of meer dezelfde kenmerken. Het zijn door-vertellingen, waarvan de oorspronkelijke bron bijna nooit te achterhalen is. Daarom moet de reactie op een verhaal wel bestaan uit geloof of ongeloof. Komt het geloofwaardig over? Wekt het vertrouwen?
Want of je nu wilt of niet, je kunt bij verhalen niet meer terugvallen op de feiten. Daarom lees ik de Bijbel ook niet op basis van de letterlijke, feitelijke juistheid die het zou bevatten. Veel, heel veel verhalen zijn óf aantoonbaar niet gebaseerd op feiten (zoals bijvoorbeeld het scheppingsverhaal) óf ze zijn niet herleidbaar tot feiten, omdat de Bijbel de enige bron is voor die verhalen.
Het komt dan aan op de geloofwaardigheid, de status, de betekenis die je zelf aan die verhalen toekent. Mijn leidraad om aan de Bijbelse verhalen wél veel betekenis toe te kennen is gebaseerd op de eeuwenlange praktijk van gelovigen die dit ook hebben gedaan. Kennelijk bevat de Bijbel een kern die altijd herkend is als van het allergrootste belang. Ik hecht dus geloof aan de Bijbelse verhalen op basis van de traditie en het voorgeslacht. De verhalen zijn altijd doorverteld, uiteindelijk opgeschreven en als zodanig van grote waarde geweest, geworden en gebleven. Ik omarm die graag.

Ik omarm dan wel verhalen die volstrekt onbegrijpelijk en onverklaarbaar zijn. Maar het geloof in die verhalen overwint de schroom voor mijn reserveringen tegenover het bestaan van God, eeuwigheid, hemel, hel, wonderen, opstanding enzovoorts. Iedereen weet dat die zaken niet zichtbaar zijn en nauwelijks voorstelbaar. Maar daarom kun je ze nog wel geloven! En met die geloofsdaad krijgen ze niet alleen betekenis (postmodern taalgebruik), maar worden ze ook echt waar! Dat laatste, daar gaat het om. Dat is geen postmodern semantisch spel, maar de kern van het zaligmakende geloof. Dat is het mysterie van het geloof. Dat je tegelijkertijd kunt zeggen: dit is brood en wijn, maar ook: dit is het lichaam en bloed van Christus. Mysterium fidei. Datzelfde mysterie zit in de telescoop die mij aan de ene kant duidelijk zegt: het heelal is 3,7 miljard jaar oud en de aarde vele miljoenen jaren (dit is zogezegd het brood en de wijn: tastbaar, materieel, niet te ontkennen), maar dat je toch tegelijk kunt volhouden dat God de Schepper is van hemel en aarde (dat is de geestelijke werkelijkheid). Dat het waarheid is (en niet louter een contingente betekenis).

Met dat je dat doet (geloof en vertrouwen hechten aan de Bijbel) is die schrift voor jou ook Heilige Schrift, net als voor zoveel geslachten vóór mij. Dat geloof baseer ik dus niet op de feiten van toen of van nu (een letterlijke lezing van de Bijbel die het oogmerk heeft om de Bijbelse waarheid der dingen te bewijzen wijs ik dan ook af), maar ik baseer mijn geloof in de Bijbel op wat er over gezegd wordt. Ik laat me niet overreden door mijn eigen afweging, mijn eigen onderzoek, mijn eigen verstand, maar door wat er gezegd, verkondigd wordt. Dat is dus louter geloof. Aangedreven door een roeping. Er is geen enkele fact-check mogelijk ten aanzien van Bijbelse verhalen, zelfs niet van de opstanding van Christus, maar toch geloof ik het van ganser harte. Want ik beschouw de Bijbel als Woord van God. En dat inclusief de verhalen. Die verhalen behouden hun verhaal-karakter, met alle mogelijke niet-feitelijke zaken van dien, maar dat is geen beletsel om er toch in te geloven.

Alle andere verhalen hebben voor mij die status niet. Die verhalen moeten wel degelijk gefact-checkt worden. Die beschouw ik namelijk niet als Woord van God. En daarom blijf ik die kritisch benaderen.
Zouden meer mensen moeten doen.

gravo
'Von Gott wissen wir nichts. Aber dies Nichtwissen ist Nichtwissen von Gott'
(Franz Rosenzweig, Der Stern der Erlösung)

naamloos
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3704
Lid geworden op: 02 jan 2014 02:58

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor naamloos » 17 aug 2019 15:55

Chaya schreef:Als er een groep mensen bij elkaar komt, hoeft dat niet te betekenen dat het allen waarlijk gelovigen zijn.
Ik had het ook niet over 'zomaar een groep mensen', maar over gelovigen die bij elkaar komen.
Chaya schreef:Maar het ging erover hoe je gekleed gaat als je naar de kerk gaat.
En dat hoeft echt niet in driedelig antraciet of zwart pakje, maar wel netjes, niet aanstootgevend. Dat doe je ook niet als je gaat solliciteren.
Aanstootgevend vind ik bij elke gelegenheid not done.
Maar een korte broek of spijkerbroek enzo is helemaal niet aanstootgevend.
Bij een sollicitatiegesprek ga je netjes gekleed om een goede indruk te maken. (ook dan vind ik een spijkerbroek niet per definitie fout)
Met onze hemelse Vader heb ik een andere relatie. Hij kent ons en ik voel me niet op visite, en ik heb al helemaal geen ongemakkelijk sollicitatie gevoel.
Verder vind ik het prima als een ander zich kleed zoals hij/zij gepast vindt. Dat doe ik zelf ook.
Ik vind het wel raar als anderen dat, vanuit hun eigen kleine denkwereld, 'verbijsterend ' noemen. Dat klinkt best veroordelend vind ik.
Alles wat nodig is voor kwaad om te overwinnen, is dat goede mensen niets doen

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 17871
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor Marnix » 17 aug 2019 15:58

gravo schreef:Fijn, dat was precies mijn vraag.
Kun jij even de bronvermelding geven? Die miste ik namelijk.
En doe eens wat aardiger. Aandringen op fact-checks om een afgewogen mening te vormen is helemaal niet zo'n vreemd idee hoor.

gravo


Het komt zo achterdochtig over. ;-) ervan uitgaan dat iets onwaar is tot het tegendeel blijkt. De Passant heeft linkjes geplaatst over Rosaria Butterfield.
I think that if God forgives us we must forgive ourselves. Otherwise, it is almost like setting up ourselves as a higher tribunal than Him.
C.S. Lewis

Gebruikersavatar
gravo
Majoor
Majoor
Berichten: 1513
Lid geworden op: 12 jan 2009 23:20

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor gravo » 17 aug 2019 16:22

Marnix schreef:Het komt zo achterdochtig over. ;-) ervan uitgaan dat iets onwaar is tot het tegendeel blijkt. De Passant heeft linkjes geplaatst over Rosaria Butterfield.

Dat heb ik gezien. Misschien kan Elbert bevestigen dat dit inderdaad de vrouw is waar het verhaal over gaat. Dan is de zaak rond.

Als dat zo is dan blijft het de vraag waarom dat niet in het verhaal verteld werd. Het lijkt me essentiële informatie. Nu heeft het een hoog "er was eens" gehalte.

Wat ik ook vreemd zou vinden als het inderdaad om Rosario Butterfield zou gaan is waarom de Passant meent dat Elbert deze vrouw bedoeld moet hebben.
Is dan echt van zó weinig vrouwen bekend dat zij een krachtdadige bekering hebben meegemaakt dat het wel Rosario Butterfield geweest móet zijn?

We horen het nog wel.


gravo
'Von Gott wissen wir nichts. Aber dies Nichtwissen ist Nichtwissen von Gott'
(Franz Rosenzweig, Der Stern der Erlösung)

de passant
Sergeant
Sergeant
Berichten: 253
Lid geworden op: 15 okt 2014 12:16

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor de passant » 17 aug 2019 16:51

Ik heb de links niet gepost naar aanleiding van Elbert, maar naar aanleiding van het "rijtje: - helemaal niet gelovig was
- links
- liberaal
- atheïst
- lesbisch
Dat deed bij mij het kwartje vallen, ik wist niet meer de naam, maar ik was haar een tijd terug al eens op internet tegengekomen, en toen jij het rijtje opnoemde viel bij mij gelijk het kwartje, even "googlen" deed de rest, de "beschrijving"van Elbert heeft bij mij nauwelijks een rol gespeeld. wat mij trouwens wel aan jou bijdrage opviel was de overdreven negatieve teneur, zo van: het zal allemaal opgeklopt en bij elkaar verzonnen zijn.

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3309
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor MoesTuin » 17 aug 2019 17:51

de passant schreef:Ik heb de links niet gepost naar aanleiding van Elbert, maar naar aanleiding van het "rijtje: - helemaal niet gelovig was
- links
- liberaal
- atheïst
- lesbisch
Dat deed bij mij het kwartje vallen, ik wist niet meer de naam, maar ik was haar een tijd terug al eens op internet tegengekomen, en toen jij het rijtje opnoemde viel bij mij gelijk het kwartje, even "googlen" deed de rest, de "beschrijving"van Elbert heeft bij mij nauwelijks een rol gespeeld. wat mij trouwens wel aan jou bijdrage opviel was de overdreven negatieve teneur, zo van: het zal allemaal opgeklopt en bij elkaar verzonnen zijn.

Dank de passant....

https://www.rd.nl/kerk-religie/rosaria- ... n-1.541106

Dat lijkt me een prachtig boek voor mij!
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Veendam
Kapitein
Kapitein
Berichten: 1101
Lid geworden op: 18 sep 2017 20:15

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor Veendam » 17 aug 2019 17:51

Chaya schreef:“Waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben Ik in hun midden”. God spreekt tijdens de kerkdienst. Hiervoor gebruikt Hij mensen. Als de dominee het Woord van God verkondigt kun je daarin de stem van God horen.


Waar twee of drie in Zijn Naam bijeenkomen daar is Hij inderdaad in hun midden, maar ook al ben ik alleen dan nog steeds woont de Heilige Geest in mij, Jezus leeft in mij, dat is mijn Levende Hoop die in mij woont. God spreekt ook gewoon buiten de kerkdienst en daarvoor gebruikt hij Zijn Woord, de Heilige Geest en daarvoor gebruikt Hij ook mensen die geen dominee zijn.

Een dominee is niet het enigste kanaal van God.

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 17871
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor Marnix » 17 aug 2019 18:39

gravo schreef:Dat heb ik gezien. Misschien kan Elbert bevestigen dat dit inderdaad de vrouw is waar het verhaal over gaat. Dan is de zaak rond.

Als dat zo is dan blijft het de vraag waarom dat niet in het verhaal verteld werd. Het lijkt me essentiële informatie. Nu heeft het een hoog "er was eens" gehalte.

Wat ik ook vreemd zou vinden als het inderdaad om Rosario Butterfield zou gaan is waarom de Passant meent dat Elbert deze vrouw bedoeld moet hebben.
Is dan echt van zó weinig vrouwen bekend dat zij een krachtdadige bekering hebben meegemaakt dat het wel Rosario Butterfield geweest móet zijn?

We horen het nog wel.


gravo


Omdat er van deze vrouw en haar bekering een boek is en het wel wat media-aandacht heeft gehad. Zoveel boeken over bekeringen van links atheistische lesbische vrouwen zijn er niet geschreven ;-)
I think that if God forgives us we must forgive ourselves. Otherwise, it is almost like setting up ourselves as a higher tribunal than Him.
C.S. Lewis

Veendam
Kapitein
Kapitein
Berichten: 1101
Lid geworden op: 18 sep 2017 20:15

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor Veendam » 17 aug 2019 20:25

Chaya schreef:Als er een samenkomst in een huiskamer is, geldt dat idd ook.
Maar van de oudtestamentische synagoge gaat er wel een lijn naar het nieuwtestamentische huis van samenkomst.
Dat waren aparte gebouwen die niet gebruikt werden voor feesten en partijen.
Enkel voor de samenkomst.
Zo ook onze kerken. En of dat nu gebeurt in een echt kerkgebouw, een zaal of soms zelfs in een lege ruimte van de bouwmarkt (i.g. van nood weleens gezien, vlak na de scheuring van de hervormde kerk) maakt dan niet uit.

Als er een groep mensen bij elkaar komt, hoeft dat niet te betekenen dat het allen waarlijk gelovigen zijn.
Maar het ging erover hoe je gekleed gaat als je naar de kerk gaat.
En dat hoeft echt niet in driedelig antraciet of zwart pakje, maar wel netjes, niet aanstootgevend. Dat doe je ook niet als je gaat solliciteren.


Wat ik mij eigenlijk afvraag: Waar staat in de Bijbel dat ze naar de synagoge moesten gaan ?
Ja de tabelnakel daar gingen ze Joden in, en de tempel ook, maar de tabernakel, MOESTEN ze daar heen, of was het gewoonte en niet een voorschrift ??

Graag met Bijbeltekst er bij dat het een plicht was, niet dat Jezus uit gewoonte naar de tabernakel ging.
Een kerkgebouw blijft gewoon een gebouw die je ook voor andere doeleinden kunt gebruiken.
Of het wel of niet wenselijk is dat is een ander punt.

Gebruikersavatar
Jesaja40
Luitenant
Luitenant
Berichten: 635
Lid geworden op: 27 jun 2017 10:38
Locatie: Het Gooi

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor Jesaja40 » 18 aug 2019 14:04

Chaya brengt in:

Maar van de oudtestamentische synagoge gaat er wel een lijn naar het nieuwtestamentische huis van samenkomst.
Dat waren aparte gebouwen die niet gebruikt werden voor feesten en partijen. Enkel voor de samenkomst.


Dank u voor deze opmerking. De synagoge is nog steeds een huis van samenkomst en gebed. Op de hoge feesten reisde men in de regel af naar Jeruzalem om die daar bij te wonen. Voor de zwakkere in onze samenleving kon sporadisch gebruik gemaakt worden van de plaatselijke synagoge.

Voor een huwelijksfeest zocht men een grote feestzaal waar de directe familie bij elkaar kon komen. Wij kregen van de Eeuwige het gebod om de Sjabbat te houden en daar was geen enkel draaiboek beschikbaar. Nergens leest men hoe dat moest en dat is de ruimte die de Eeuwige ons geeft en dat is voor velen, die zo graag enige houvast willen hebben, behoorlijk lastig. Toch laat de Eeuwige dat aan ons over hoe wij Hem willen dienen op de Sjabbat.

Een strakke liturgie die het liefst overal gelijk is. Dat er kerkelijke regels (bindend?) zijn vastgelegd is naar mijn persoonlijke visie een keurslijf. Maar zo is het nimmer bedoeld en nergens leest u dat in de Bijbel.

Toch zijn er terdege duidelijke voorschriften waaraan de Levieten zich moeten houden. Zij vormen een uitzondering met hun specifieke voorgeschreven taken. Maar deze regels gaan niet over naar de kerken. Het priesterschap is voorbehouden aan de stam van Levi.

Mijn bijdrage is een ruime interpretatie voor het houden/vieren van een dienst enerzijds. Anderzijds moet zijn hoe geven wij de hoogste eer aan de Eeuwige om die te mogen dienen met alle gaven die wij van Hem hebben ontvangen. De gave van het spreken, de gave van het musiceren, de gave van het luisteren. Ja de gave van alles wat tot eer van de Eeuwige én ook de gave om elkaar te mogen dienen.

Moet dat perse in een kerkgebouw of synagoge? Of kunnen wij, wanneer wij om ons heen kijken en genieten zomaar Psalm 8 en Psalm 19 citeren. De Eeuwige heeft de mensheid een groot geschenk gegeven om rentmeester te zijn op deze aarde. Uniek in het lege heelal, waar geen aards leven is te vinden. Zo belangrijk vind de Eeuwige deze aarde dat Hij ons ruimte geeft om de Sjabbat te vieren met onze eigen inbreng.

Of moeten wij toch naar een strakke invulling vanwege onze onzekerheid of het gebrek aan creativiteit?
Ik kreeg niets waar ik om vroeg. Ik kreeg alles wat ik nodig had.

Gebruikersavatar
elbert
Moderator
Berichten: 7283
Lid geworden op: 26 mei 2004 13:00

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor elbert » 20 aug 2019 11:20

gravo schreef:D'r gaan nogal veel van dit soort verhalen de ronde in kringen waarin men er op zit te wachten. Zoals je het nu vertelt lijkt me het volslagen ongeloofwaardig. Juist omdat het zo ongelofelijk kloppend is gemaakt voor de doelgroep. Ga maar na: Het gaat over een vrouw die:
- helemaal niet gelovig was
- links
- liberaal
- atheïst
- lesbisch
Ongeloofwaardig nietwaar? Tja, dat vond deze vrouw eigenlijk zelf ook en ze zat er ook niet op te wachten, maar toch is het zo gegaan. Haar naam? Rosaria Champagne Butterfield, inderdaad. Ze heeft er een boekje over geschreven met als titel "Een onwaarschijnlijke bekering". Ik zou zeggen: oordeel zelf.

Maar het ging in mijn post helemaal niet om de bijzonderheid (als dat een woord is) van haar bekering. Ik was ook wel een beetje bang dat mensen in dit topic ermee aan de haal zouden gaan en er iets normatiefs in zouden zien ("zo moet het gaan, anders is het geen echte bekering"). Maar dat was niet mijn bedoeling. Wat dat betreft geloof ik dat dit de uitzondering is en dat we dat ook zo moeten zien.
Het ging mij er wel om dat bekering niet zozeer een kwestie van een keuze is, zoals je kiest wat voor eten je vandaag eens gaat koken, maar dat het iets is wat van de andere kant komt. Van God vandaan dus. En dat we dat ook in onze "gewone" bekeringen zullen ontdekken en belijden. Want dat is het bijzondere aan elke bekering. Ik had wat dat betreft ook andere voorbeelden kunnen geven die minder spectaculair zijn, maar toch ditzelfde thema hebben.
Laat de woorden van mijn mond en de overdenking van mijn hart welgevallig zijn voor Uw aangezicht, HEERE, mijn rots en mijn Verlosser! (Ps. 19:15)

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3309
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor MoesTuin » 31 aug 2019 14:43

Jesaja40 schreef:Chaya brengt in:



Dank u voor deze opmerking. De synagoge is nog steeds een huis van samenkomst en gebed. Op de hoge feesten reisde men in de regel af naar Jeruzalem om die daar bij te wonen. Voor de zwakkere in onze samenleving kon sporadisch gebruik gemaakt worden van de plaatselijke synagoge.

Voor een huwelijksfeest zocht men een grote feestzaal waar de directe familie bij elkaar kon komen. Wij kregen van de Eeuwige het gebod om de Sjabbat te houden en daar was geen enkel draaiboek beschikbaar. Nergens leest men hoe dat moest en dat is de ruimte die de Eeuwige ons geeft en dat is voor velen, die zo graag enige houvast willen hebben, behoorlijk lastig. Toch laat de Eeuwige dat aan ons over hoe wij Hem willen dienen op de Sjabbat.

Een strakke liturgie die het liefst overal gelijk is. Dat er kerkelijke regels (bindend?) zijn vastgelegd is naar mijn persoonlijke visie een keurslijf. Maar zo is het nimmer bedoeld en nergens leest u dat in de Bijbel.

Toch zijn er terdege duidelijke voorschriften waaraan de Levieten zich moeten houden. Zij vormen een uitzondering met hun specifieke voorgeschreven taken. Maar deze regels gaan niet over naar de kerken. Het priesterschap is voorbehouden aan de stam van Levi.

Mijn bijdrage is een ruime interpretatie voor het houden/vieren van een dienst enerzijds. Anderzijds moet zijn hoe geven wij de hoogste eer aan de Eeuwige om die te mogen dienen met alle gaven die wij van Hem hebben ontvangen. De gave van het spreken, de gave van het musiceren, de gave van het luisteren. Ja de gave van alles wat tot eer van de Eeuwige én ook de gave om elkaar te mogen dienen.

Moet dat perse in een kerkgebouw of synagoge? Of kunnen wij, wanneer wij om ons heen kijken en genieten zomaar Psalm 8 en Psalm 19 citeren. De Eeuwige heeft de mensheid een groot geschenk gegeven om rentmeester te zijn op deze aarde. Uniek in het lege heelal, waar geen aards leven is te vinden. Zo belangrijk vind de Eeuwige deze aarde dat Hij ons ruimte geeft om de Sjabbat te vieren met onze eigen inbreng.

Of moeten wij toch naar een strakke invulling vanwege onze onzekerheid of het gebrek aan creativiteit?


Dank Jesaja40 voor deze duidelijke en ware reactie.
Zo is het, zo eenvoudig, zo ruim......
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
gravo
Majoor
Majoor
Berichten: 1513
Lid geworden op: 12 jan 2009 23:20

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor gravo » 06 sep 2019 16:37

elbert schreef:Ongeloofwaardig nietwaar? Tja, dat vond deze vrouw eigenlijk zelf ook en ze zat er ook niet op te wachten, maar toch is het zo gegaan. Haar naam? Rosaria Champagne Butterfield, inderdaad. Ze heeft er een boekje over geschreven met als titel "Een onwaarschijnlijke bekering". Ik zou zeggen: oordeel zelf.

Maar het ging in mijn post helemaal niet om de bijzonderheid (als dat een woord is) van haar bekering. Ik was ook wel een beetje bang dat mensen in dit topic ermee aan de haal zouden gaan en er iets normatiefs in zouden zien ("zo moet het gaan, anders is het geen echte bekering"). Maar dat was niet mijn bedoeling. Wat dat betreft geloof ik dat dit de uitzondering is en dat we dat ook zo moeten zien.
Het ging mij er wel om dat bekering niet zozeer een kwestie van een keuze is, zoals je kiest wat voor eten je vandaag eens gaat koken, maar dat het iets is wat van de andere kant komt. Van God vandaan dus. En dat we dat ook in onze "gewone" bekeringen zullen ontdekken en belijden. Want dat is het bijzondere aan elke bekering. Ik had wat dat betreft ook andere voorbeelden kunnen geven die minder spectaculair zijn, maar toch ditzelfde thema hebben.


De bekering van Rosaria Butterfield is inderdaad heel opmerkelijk. En verre van gewoon. Niet voor niets wordt deze bekering via een boek en een aparte website gecommuniceerd. Zo opmerkelijk en zeldzaam is die.

Maar dat is precies ook het punt. Het lijkt wel, en dat is iets waar ik met name in Nederlandse kerken van bevindelijk gereformeerde snit zo'n allergie voor heb ontwikkeld, het lijkt wel alsof er geen gewone bekeringen meer zijn. Het lijkt wel of een bekering alleen maar waarachtig is als die zich op zeer uitzonderlijke wijze, heel af en toe, in zeldzame gevallen en ergens ver weg bij ons vandaan voordoet.

Dit zoeken van verhalen afkomstig van de andere kant van de wereld, heeft zijn pendant in hoe er in deze kerken over bekering wordt gesproken. Al eerder heb ik uitgelegd dat die steevast wordt verteld vanuit een ideale, theoretische, zeg maar virtuele persoon die in alle opzichten ver van ons verwijderd is.
Het gaat om een mens, die dit en dat overkomt, van alles meemaakt, ervaart, bevindt, kent en doet. Het kind van God. Maar die verder volstrekt abstract blijft.
Zo werkt God met de Zijnen. Zo gaat God om met Zijn volk. Dan gaat die mens...dan zal die mens ....dan gaat zo'n mens...

Wie is dat dan, vraag ik me af? Waar woont die ideale verhaal-figuur die altijd maar weer als het grote voorbeeld ten tonele wordt gevoerd?
Allemaal aanduidingen van bekeerlingen die in geen velden of wegen aan te wijzen zijn. Het zijn verhaal-figuren, ideale figuranten in een steeds weer herhaald narratief.
En de bekering van "die mens wien 't mag gebeuren" is ook nog eens zeer spectaculair. Zeer onalledaags. Zeer uitzonderlijk. Want in een verhaal kan alles gebeuren wat je maar wilt. De grens tussen waarheid en verzinnerij is niet meer te trekken. De ene predikant maakt het nog smeuïger dan de andere.

Waarmee de kloof tussen deze ideale verhaal-bekeerling en de gewone man en vrouw in de kerk alleen nog maar groter wordt gemaakt.
Dat maak ik nooit mee, denk je dan. Dat is iets waar ik niet aan kan tippen. Toe maar, denk ik dan.

Nou, en als de prediking daar dan ook nog eens fijntjes op wijst. Dat we inderdaad maar niet moeten denken zomaar bekeerd te zijn en niet zomaar zouden moeten menen dat ons geloof ook een waarachtig geloof is, dan wordt de functie van de bekeringsverhalen nog duidelijker.

Die verhalen moeten iemand beschrijven die iets zo uitzonderlijks meemaakt, dat het alleen maar als een grote zeldzaamheid gezien kan worden. Steeds pompeuzer worden die verhalen. Steeds meer gejank, steeds meer onmogelijke aanvallen van totale wanhoop en depressie, steeds sterkere indrukken van dit en dat. Op het laatst wordt zo'n ware gelovige beschreven alsof hij in het stuk der ellende als een soort Joris de Drakendoder persoonlijk met de hel, de duivel en al zijn trawanten dient af te rekenen. Alsof hij zich niet anders meer kan gedragen dan als één brok schuld, zonde, vol onnoemelijk veel vormen van wroeging, berouw, schuldbesef en zelfkastijdingen van de ergste soort. Kruipend gaat hij over de aarde. Om tenslotte de verlossing te ervaren als een kosmische omwenteling, waarin het universum na oneindige dagen van duisternis plotsklaps in een eeuwig licht baadt. Wat een onmenselijk groot drama wordt hier verbeeld. Je zou het eigenlijk als opera moeten uitvoeren in het Romeinse amfitheater in Verona. Het is toneel, drama, beeldende kunst. Veel bevindelijk gereformeerde predikanten zijn vanwege hun beeldende en retorische kwaliteiten vast een carriere als toneelspeler misgelopen. Meen ik echt.

Nu overdrijf je, zul je zeggen. Wel, dat is precies het kritiekpunt dat ik heb op al deze dwaze excessieve voorstellingen van zaken als het gaat om bekering en geloof. Met grote passen en grote stoere verhalen stampen we zo voorbij aan de gewone man, vrouw, jongen of meisje in de kerk. Geloven wordt, als je er zo'n onvoorstelbaar drama van maakt, een onbereikbare grootheid. Het is alleen nog maar voor de mens die de zeldzame genade krijgt om dit spektakel te mogen ontvangen. En daarmee laat je de gemeente verweesd achter.
Want zij maken dit uiteraard niet mee. Nooit! En dat zou aan het denken moeten zetten. Is het wel waar dat elk geloof, elke bekering volgens dit stramien van zum Tode betrübt tot Himmelhoch jauchzend verloopt? Zou je het misschien niet iets dichter bij het leven van gewone mensen moeten houden?

Zou het voorbeeld van geloof en de bekering niet wat meer wervingskracht moeten bezitten? Nu krijgt een gelovige een mantel van uitzonderlijkheid en ongenaakbare uniciteit om de schouders gelegd. Een echt! waarachtig! bekeerd! doorgeleid! wedergeboren! mens! Uiterst zeldzaam!
Niet zelden gaat deze gedachte gepaard met de praktijk dat alleen de wat oudere ouderling en de predikant als ware en onverdachte bekeerden worden beschouwd.

Die bekeringsverhalen dragen sterk bij aan de verweesdheid van de gemeente. Het kan zomaar voorkomen dat een hele gemeente diep van binnen over zichzelf denkt: "nog onbekeerd, nog geen waar geloof". En dat betekent: geen zaligheid, geen geluk, geen toekomst, geen Vader in de hemel." "Onze Vader die in de hemelen zijt" bidden ze dan plichtsgetrouw mee. Maar ze denken: "niks Onze Vader".
En van die verweesdheid geven ze zichzelf vervolgens de schuld. Want bekeerd ben je nooit, gelovig ook niet, maar schuldig ben je altijd!

Het werkt wel, die eindeloze verhalen!

Wanneer gaat het nu eens niet om die bijzondere, abstracte, theoretische bekering en bekeerling?
Wanneer gaat het nu eens over de mensen die in de kerkbank zitten?
Het lijkt er wel eens op dat die met opzet in de waan worden gelaten dat hun persoonlijk geloof geen echt geloof en hun persoonlijke bekering tot God geen echte bekering is, In een poging om geloof en bekering delicaat en uniek te houden.

Vertel geen verhalen van anderen van toen.
Verkondig het Evangelie aan ons, nu!

elbert, fijn dat je even een correctie plaatst, het verhaal van Rosario Butterfield zal best wel kloppen, maar je hang naar deze uitzonderlijke en verre verhalen kan ik toch niet los zien van de genoemde traditie om te rade te gaan bij uitzonderlijke voorbeelden van geloof en bekering, waarmee de suggestie in stand blijft dat dit in onze eigen omgeving niet of nauwelijks te vinden is.

gravo
'Von Gott wissen wir nichts. Aber dies Nichtwissen ist Nichtwissen von Gott'
(Franz Rosenzweig, Der Stern der Erlösung)

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 17871
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Een ruime interpretatie

Berichtdoor Marnix » 07 sep 2019 07:26

Zo’n bekeringsverhaal is mooi en leerzaam. Je moet alleen wel uitkijken dat je niet teveel op “bijzondere bekeringen” gaat focussen want dan kan dat wel eens de maatstaf worden voor niet-bekeerden. En ook uitkijken met de boodschap: de bekering komt van God, ik wilde niet en toen werd ik opeens bekeerd, alsof wij in onze ellende moeten gaan wachten of het ons wel geschonken wordt. We mogen inderdaad in onze gewone bekeringen ontdekken en steeds meer gaan inzien dat God al aan het werk was en van ons hield toen we nog zondaars waren.
I think that if God forgives us we must forgive ourselves. Otherwise, it is almost like setting up ourselves as a higher tribunal than Him.
C.S. Lewis


Terug naar “[Religie] - Bijbel en Dogmatiek”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 8 gasten