Ach, ik voel wel wat voor het principiële pleidooi. Orthodox gereformeerd, zoals dat hier te berde wordt gebracht, kenmerkt zich inderdaad door glashfldere betogen die teruggaan op een aantal onwankelbare uitgangspunten.
Ik ga hier bewust geen positie kiezen voor de Rooms Katholieke Kerk. Dat heeft geen zin, aangezien de identiteit van de gereformeerden mede bepaald werd door de breuk met Rome.
Maar ik stel wel een paar andere vraagtekens. Dat de gereformeerde orthodoxie een uniek karakter heeft is ontegenzeggelijk waar, maar dat betekent niet dat dat ook een heilsnoodzakelijk karakter is.
Er zijn oneindig veel protestantse denominaties in veel verschillende landen die zich anders manifesteren. Sterker nog, dit deel van de christenheid is veruit in de meerderheid.
Dst betekent dat we zullen moeten leven met een grote verscheidenheid aan broeders en zusters die dezelfde religieuze bronnen hebben. Tenzij we ze niet als broeders en zusters zien uiteraard. Dan is het gesprek snel ten einde dn de kerk evensnel tot bijna niets gedecimeerd.
Dat lijkt me in strijd met Gods beloften en daarmee met de gereformeerde leer.
gravo
