Tonny schreef:Een (dood)straf houdt meer in dan simpelweg straffen. Het is ook ter voorkoming van herhaling. Levenslange opsluiting is niet erg humaan, maar een verkrachting/ moord/ mishandeling is dat ook niet.
Ik zou er niet heel blij mee zijn als Dutroux vrij zou komen, om maar iemand te noemen.
Nee, natuurlijk niet. Dat wil natuurlijk niemand, behalve Dutroux zelf, neem ik aan. Voor dat soort monsters is er TBS met dwangverpleging en die mogen nooit meer vrij rondlopen.
Is het humaan een ernstige misdadiger vrij te laten na een X-aantal jaren, waarvan de kans vrij groot is dat ze opnieuw de fout ingaan? Welke verantwoording heeft een rechter daarin?
En natuurlijk gaat niet iedereen opnieuw de fout in, en hoe langer de opsluiting duurt, hoe groter de kans dat ze opnieuw de fout in gaan.
Maar ja... ik weet niet of de ouders/ slachtoffers van een zedendelinquent ook zo denken. Gerechtigheid krijg je nooit.
Het is een nuance, maar de dader krijgt geen straf vanwege gerechtigheid tegenover het slachtoffer/de nabestaanden, maar vanwege gerechtigheid tegenover de staat. De rechter weegt slachtoffers en nabestaanden natuurlijk wel mee, maar in principe is de rechtszaak tussen de verdachte en de staat dus.
En of iemand weer de fout ingaat? Tja, dat zal ook grotendeels afhangen van hoe de celstraf wordt doorgebracht. Ja, als je iemand 30 jaar in een betonnen hok opsluit en daarna de straat op bonjourt, dan is de kans groot dat het fout loopt. Maar landen waar rehabilitatie centraal staan, waar de jaren in de gevangenis worden gebruikt om de dader voor te bereiden op de uiteindelijke reïntegratie, daar maakt iemand natuurlijk veel meer kans. In de VS is het strafrecht gericht op wraak, in bijvoorbeeld Scandinavië veel meer op rehabilitatie.
Maar dat betekent wel dat je gevangenen niet als beesten kunt behandelen en dat kunnen veel Amerikanen niet verkroppen. Die zien een Noorse cel die vrij ruim is, met licht en boeken of zelfs een spelcomputer en die noemen het meteen een hotel. Omdat ze niet verder kijken dan de misdaad en niet nadenken over wat er over 10 of 20 jaar met zo iemand moet gebeuren.
In het geval van Christa Pike: ja, de moord was gruwelijk erg dat wil ik niet bagatelliseren, maar er zijn gruwelijkere moorden gepleegd waar geen doodstraf is uitgesproken. Al heeft dat ook te maken met de verschillen per staat, voelt het willekeurig. Ze was jong en instabiel. Ik zag een video-opname dat ze haar doodstraf hoorde en haar reactie wekte dan toch een bepaalde emphatie op. Ook zij was slachtoffer van degene die haar voorgingen. 'Hurt people hurt people' zeggen ze.
Anderzijds: in Nederland denk ik weleens: 'kom op man!' als ik zulke lage straffen hoor.
Ik heb vertrouwen in de Nederlandse rechtsspraak; als er een lage straf wordt uitgesproken, dan zal de rechter wel toegang hebben tot feiten waar ik geen weet van heb.
Mijn grootste bezwaar tegen de doodstraf is dan ook dat deze onomkeerbaar is. Ja, levenslange celstraf is niet humaan, maar het is wel omkeerbaar als je er na 25 jaar achter komt dat er destijds fouten zijn gemaakt.
Dat blijkt in de praktijk wel heel goed te werken...
