Het zal wel weer arrogant worden gevonden, maar ik heb zelf helemaal geen behoefte aan allerlei alternatieve media die zogenaamd weten te onthullen hoe alles werkelijk in elkaar zit.
Over het algemeen geef ik mijn ogen goed de kost en ben ik vrij goed geïnformeerd over wat er om mij heen aan de hand is. Ik heb de indruk dat ik zelf best in staat ben om daar een redelijk oordeel over te vormen.
Als ik iets niet weet en ik ben toch geïnteresseerd, dan weet ik ook nog wel wat betrouwbare bronnen te vinden om iets beter te leren snappen.
Ook voel ik altijd op mijn klompen aan waarom bepaalde sites niet deugen.
Daar ben ik al met al erg gelukkig mee. Want dan hoef ik me ook niet bang en onzeker uit te leveren aan al die dwaze complotten die er worden gesmeed. Ik vind het op het eerste gezicht vaak al helemaal niks en als ik me er in verdiep, dan weet ik helemaal zeker dat het allemaal bullshit is.
Wel jammer natuurlijk voor iedereen die maar in mijn oor blijft tetteren dat de "MSM" liegt en bedriegt en dat de alternatieve media het bij het rechte eind hebben. Ik laat het maar aan me voorbijgaan.
Dat lokt natuurlijk reacties uit, want het is overduidelijk de bedoeling dat ik me laat verleiden tot een heel fel en emotioneel debat, zodat de zaak waar het om gaat nog enige inhoud lijkt te hebben. Maar ook daar doe ik niet aan mee.
Ik vind het gewoon echt allemaal onzin en tijdverspilling.
Ik verbaas me wel hogelijk dat normale mensen zich zo in het ootje kunnen laten nemen. Men sluit zich blind aan bij elke bewering, zodra die bewering maar op basis van emoties wordt gedaan die ze bij zichzelf herkennen. Angst, onzekerheid, boosheid, wantrouwen, ergernis....het maakt niet uit. Zodra ze die emoties herkennen bij een vreemde vogel die complotten de lucht in slingert, zijn ze om. Kritiekloos sluiten ze zich direct bij hem aan. Voor de volle 100%.
Het lijkt een soort collectieve zinsbegoocheling of iets van een massapsychose. Een proces waarin mensen zichzelf helemaal kwijtraken, als een gemeenschappelijke dronkenschap die voortkomt uit een gedeeld, maar heel onbehaaglijk gevoel van vervreemding. Triest hoor. Is men alle houvast kwijt in het leven?
De genoemde emoties met de alternatieve verklaringen van dubieuze figuren lijken wel een drug, een verslavend middel om de werkelijkheid niet onder ogen te hoeven zien. Waarom zou je je anders verbinden aan idées fixes die zonneklaar zijn ontzenuwd door mensen die kennis van zaken hebben? Ze geloven al die mensen met kennis van zaken niet meer!
Dat kan ik alleen verklaren uit een emotionele beschadiging die is ontstaan, waardoor elk vertrouwen in mensen is weggenomen. Daarvoor in de plaats is er een hardheid en een halsstarrigheid ontstaan die vooral bedoeld is om de waarheid met alle middelen buiten de deur te houden. Het is een vlucht in een fantasiewereld, in een roes, in een gedeelde bubble van het eigen gelijk.
Als christen denk ik dan: als je vertrouwen zo geschokt is, als je niemand meer gelooft, als je je zo vastklampt aan elke rattenvanger uit Hamelen en als je zo wilt vluchten of zo in de verdediging moet schieten...wat is er dan nog over van je geloof in God? Kun je Hém dan nog wel geloven?
Bij Hem was toch het leven te vinden? Hij was het toch die ons liefhad? Het eigendom te zijn van Zijn Zoon was toch onze enige troost, beide in leven en sterven? Is dat er allemaal niet meer? Wordt dit alles overschaduwd door het angstige oproer waarin we ons laten meeslepen?
Wanneer ik christenen zo mee zie doen in die bedwelmende dans van angstige complotten en gruwelijke toekomstbeelden, vraag ik mij af of ze het geloof, als grondhouding in het leven, niet verloren zijn. Of ze misschien zelf niet verloren aan het gaan zijn.
Heb vertrouwen!
Heb God lief boven alles en de naaste als jezelf!
gravo






](./images/smilies/eusa_wall.gif)
