Hedendaagse meditaties

*(Persoonlijk) geloof in het dagelijks leven*
Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

Gebruikersavatar
Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 5849
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor Chaya » 08 jun 2019 11:17

Pinksteren
En als de dag van het Pinksterfeest vervuld werd Handelingen 2:1a

Met Pinksteren gedenken wij de uitstorting van de Heilige Geest.
De Heere Jezus had tot de Zijnen gesproken: Het is u nut, dat Ik wegga; want indien Ik niet wegga, zo zal de Trooster tot u niet komen; maar indien Ik heenga, zo zal Ik Hem tot u zenden.
De zalig-heid voor de ganse kerk was verdiend.

We onderscheiden in Christus de dadelijke en lijdelijke gehoorzaamheid die Hij beide heeft betracht.
Door Zijn lijdelijke gehoorzaam-heid heeft Hij de straf, die Gods volk eeuwig had moeten ondergaan, weggenomen.
En door Zijn dadelijke gehoorzaamheid heeft Hij het eeuwige leven verworven.
Want het leven was toch op het doen der wet beloofd.
Doe dat en gij zult leven. Wij hebben dat in ons verbondshoofd Adam laten liggen, wij hebben die gehoorzaamheid niet be-tracht, maar de weg der ongehoorzaamheid betreden en alzo de dood gekozen boven het leven.
En door onze diepe val kunnen wij nu om eigen schuld nooit meer aan de eis der wet voldoen, zodat er ook nooit zaligheid te verkrijgen is aan des mensen zijde.

De wet is krachteloos geworden om ons het leven te schenken, vanwege de verdorvenheid van ons vlees.
Maar nu heeft Die dierbare Heere Jezus Zich onder de wet geplaatst, want Hij is geworden uit een vrouw, geworden onder de wet, opdat Hij degenen die onder de wet waren verlossen zou.
Nu is dit alles door Hem volbracht, zodat Hij van de dood niet gehouden kon worden.
Hij is opgewekt en leeft tot in eeuwigheid en is ver-heerlijkt aan de rechterhand Zijns Vaders.
Hij leeft en Zijn volk is met Hem gezet in de hemel.

Maar wat de kerk des Heeren voorwerpelijk in Christus heeft, moet onderwerpe-lijk worden toegepast.
En dat is het werk des Heiligen Geestes.
De Heilige Geest neemt het uit de volheid van Christus om de met Zijn bloed gekochten de zaligheid deelachtig te maken.
En vóór dat de Heere Jezus ten hemel is gevaren, heeft Hij de Heilige Geest beloofd: En Ik zal den Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijve in der eeuwigheid.
Namelijk de Geest der waarheid. Welken de wereld niet kan ontvangen; want zij ziet Hem niet, en kent Hem niet; maar gij kent Hem; want Hij blijft bij ulieden, en zal in u zijn.
Ik zal u geen wezen laten; Ik kom weder tot u.
Die belofte is vervuld met Pinksteren. O, wat een dag is dat geweest.
Op die Pinksterdag te Jeruzalem is de Derde Persoon in het Goddelijk Wezen nedergekomen om woningen bij Zijn volk te maken.
En vanzelf, zulk een Pinksterdag is er maar één.

Wij gedenken slechts van jaar tot jaar met Pinksteren het onbevattelijke feit wat toen geschied is.
Zoals Christus éénmaal geboren is en wij dit jaarlijks gedenken, zo is de Heilige Geest éénmaal nedergekomen op de doorluchte Pinksterdag te Jeruzalem, tien dagen na de hemelvaart van Christus.
En sinds die nederdaling woont de Heilige Geest in Zijn kerk en blijft bij haar.
O, dat is nu het grote wonder van Gods genade wat wij met Pinksteren weer gedenken mogen.
En dat het niet zou blijven bij alleen gedenken, want dat is eeuwig tekort.
Wat wij op Pinksteren gedenken, daar zullen we bevindelijk iets van moeten leren in dit leven.
God de Heilige Geest moet in onze harten woning komen maken en als dit niet gebeurt, o lezer en lezeres, dan gaan we voor eeuwig ver-loren.
Velen menen wel dat het anders kan en dat zij de werking en toepassende bedie-ning des Heiligen Geestes niet nodig hebben.
Die nemen zelf aan, die passen zelf toe en het zal straks openbaar komen dat ze met lege handen staan: Gewogen, gewogen, maar te licht bevonden.

De Heere zegt: Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden.
En daar openbaart zich al meer de vijandschap tegen, nl. tegen het werk des Heiligen Geestes.
Want als de Heilige Geest het is Die het in ons werkt, dan vallen wij daar weer buiten en wat komt er tegen dat eenzijdige Godswerk toch een vijandschap openbaar.
Maar onthoudt het: Niemand kan voor God bestaan, zo hij vreemdeling blijft van het vernieuwende werk des Heiligen Geestes.
Buiten Chris-tus is alles te kort om God te ontmoeten.
En buiten Christus is ieder, in wie de Heilige Geest geen woning maakte.
O, dat is het Pinksterwonder, God de Heilige Geest kwam neder om te wonen in het hart van verloren zondaren.
O, nooit te vatten, die nederbui-gende goedheid Gods, die onpeilbare liefde Gods, om in zulke vuile harten woning te komen maken.
Dan is de boodschap van Pinksteren ook weer: Geen zondaar te slecht, geen hart te vuil.

De Trooster kwam. Was de Heilige Geest er dan voor de Pinksterdag niet?
O ja, Hij is van eeuwigheid tot eeuwigheid God.
Werkte de Heilige Geest dan nog niet voor die doorluchte Pinksterdag? O zeker, Hij was eer Hij kwam, zoals de Zone Gods was, eer Hij in onze menselijke natuur Zich openbaarde.
En gelijk Christus in de belofte en ceremoniën werd uitgedragen en leefde in Zijn volk dat door het geloof in Hem rust vond, alzo waren de werkingen des Heiligen Geestes, eer Hij in Zijn Persoon op de Pinksterdag kwam.
Zonder de werking des Heiligen Geestes is en was er geen zaligheid, geen deel aan Christus.
En nu is er onderscheid of wij kennis hebben gekre-gen aan de werking des Heiligen Geestes of ook aan de Persoon des Heiligen Gees-tes.
De Heilige Geest wordt in Zijn werk het eerst gekend, maar het laatst in Zijn Persoon.
Er zijn maar weinigen van Gods kinderen die deze weldaad kennen, nl. de Heilige Geest in Zijn Persoon.
Hij is ook in Zijn Persoon beloofd en die belofte is vervuld.

De Heilige Geest is uitgestort op die doorluchte Pinksterdag.
Onder de tekenen van een geweldige, gedreven wind en verdeelde tongen als van vuur werd de Geest uitgestort.
Een geweldige, gedreven wind is niet tegen te houden.
Zo werkt de Heilige Geest ook onwederstandelijk.
Gelukkig maar, anders werd er niemand zalig, want wij doen niets anders dan tegenstaan.
Maar door de onwederstandelijke kracht des Heiligen Geestes wordt de zondaar neergeveld en getrokken uit de macht des doods en de macht der zonde en de macht der hel.
En daardoor moet het briesend paard sneven.
Hij reinigt dat volk gelijk het vuur zuivert en reinigt.
Hij brandt de zonde uit.
Hij verlost ze van de heerschappij voerende kracht der zonde, al blijft hier de strijd onder de kwellende macht, waar ze straks ook eenmaal van verlost zullen worden.
O vuile, zwarte, onreine, ellendige en arme zondaren, dat de bediening des Geestes veel in uw leven zou ervaren worden en de reiniging en verzoening in het bloed van Christus door de Heilige Geest werd toegepast tot de ere Gods en zaligheid en troost uwer zielen.
Ja de Heere schenke in onze donkere dagen dat Hij in Zijn verzegelende kracht gekend zou mogen worden daar Hij toch Die grote Verzegelaar is van het ganse verlossingswerk.

Dat het zo op onderscheiden wijze nog eens Pinksteren zou mogen worden, ook voor onze onbekeerde medereizigers naar de eeuwigheid.
Dat er nog velen verslagen zouden mogen worden in het hart en wereld en zondedienst zouden gaan verlaten en uit gingen roepen: Mannenbroeders, wat moeten wij doen om zalig te worden?
Zo schenke de Heere in ons midden in de aanvang en in de voortgang de bediening des Heiligen Geestes, uit louter genade om Zijns Naams wil.

Wijlen ds. J. Koster (1934-1993)
Wat in stijgende lijn gaat, bevindt zich óók op een hellend vlak

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 11 jun 2019 17:14

NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 (1).

Heb jij jezelf ooit wel eens afgevraagd hoe jij zou hebben gereageerd op Jezus van Nazareth?
Hoe had je gereageerd op zijn preken, op zijn beeldverhalen (de gelijkenissen), de genezingen die Hij tot stand bracht?
Zijn manier van sabbat houden, zijn omgang met hoeren, tollenaren en andere zondaren én met de geestelijke leiders?

Heb jij daar wel eens over nagedacht?

Welke positie zou jij destijds ingenomen hebben?
Had jij in het openbaar ervoor uit durven komen dat jij 'leerling van Jezus' was?
Of had jij jouw moeiten met Hem niet onder stoelen of banken gestoken?

Ik zou willen dat iedereen die dit leest eens volkomen eerlijk werd.
Het zou kunnen dat wij destijds ook bij de menigte hadden gestaan die voor het paleis van Pilatus 'Kruisigt Hem! Kruisigt Hem!' schreeuwden.

Ik?

Waarom niet?

Petrus kon zich niet voorstellen dat hij Jezus zou verloochenen.
En Judas Iskariot.....dat hij op een dag Jezus zou verraden?
Thomas...dat hij thuis zou blijven en de samenkomsten niet meer zou bezoeken?
En de anderen dat ze Jezus in de steek zouden laten?
Wie van de leerlingen stond er vlakbij het kruis?
Toch alleen Johannes?

En 'welke' Jezus volgen wij...
De martelaar, de vrijheidsstrijder, een goed mens, of Gods uitgesproken en mensgeworden Woord, de IK BEN, de enige die deze wereld met God verzoenen kon, redden kon van de toorn van God?

Is Jezus vanaf zijn dertigste jaar met twaalf leerlingen als een soort dominee in ambtsgewaad met twaalf ouderlingen in zwarte pakken het land door getrokken?

Het behaagde God op aarde Jood te worden. Joden weten van ontzag voor de Eeuwige, in de synagoge merk je het en voor de Klaagmuur. Ze zingen, aanbidden, feesten met passie, met hun hele lichaam en dansen en rouwen luidruchtig.

Ik heb me vaak afgevraagd: 'Zou Jezus in onze kerk mogen voorgaan?'
Heeft hij de nodige theologische studies gedaan? Zou Hij de juiste papieren hebben? Zou Hij zich thuisvoelen?

Vorige week plaatste ik een aantal studies ter voorbereiding op het Pinksterfeest.
Pinksteren, zoals beschreven in Handelingen 2, is tamelijk overrompelend, verstoort nogal de orde, brengt vele duizenden samen, treft harten, een scherpe preek haalt mensen uit hun comfortzone, verklaart hoorders tot schuldigen aan Jezus' dood, maar een Pinksterpreek loopt ook altijd uit op de opstanding. Op de concrete vraag: "Wat moeten wij doen broeders?" komt een even concreet antwoord: "Keer je om, getuig daarvan in jouw doop en ook jij ontvangt de heilige Geest in jouw leven".

Er gebeurt veel op die 50e dag na Pasen.
Maar neem me niet kwalijk. Mijn hele leven als christen, als predikant, verbaas ik me over Nederland. Hebben wij Jezus en de heilige Geest ingepolderd, gekanaliseerd?
In de loop der eeuwen hebben we al wat te weten is in belijdenisgeschriften en dogma's vastgelegd.
Er is in onze kerken weinig ruimte meer voor spontaniteit, voor het onverwachte, het verrassende van de heilige Geest.
Velen zweren bij de Psalmen in de berijming van 1773, maar doen niet wat ze zingen:
Knielen we daadwerkelijk?
Heffen we onze handen naar omhoog?
Loven we God met al die verschillende muziekinstrumenten uit Psalm 150?
Er zijn kerkenraden die vergaderen over de vraag of op Pasen wel een trompettist de gemeentezang mee mag begeleiden?

En waarom komen we niet in beweging?
Ds. de Heer (GG, Middelburg-Centrum) kwam verschillende malen in het RD aan het woord om te waarschuwen voor het gevaar vanuit de Evangelische Beweging op de theologie en liedcultuur binnen de Reformatorische Kerken.
Die verschrikkelijke Opwekkingsliederen die theologisch niet verantwoord zijn en zó op de emoties werken.
"En als die emoties verdwenen zijn, wat houden we dan over?", aldus de predikant.
Velen vallen hem dan bij.
Onbegrijpelijk!!! Is geloven in God alleen een zaak van het verstand. Zingen, alleen met het verstand?
O, als de preek ons maar niet raakt in onze gevoelens, het zingen maar geen emoties oproept.
Dus zing voor alle veiligheid alleen maar psalmen.
Maar eerlijk gezegd: 'ben jij in staat volkomen emotieloos Psalm 22, 42 vers 5, 43, 68 vers 10, 130 te zingen in de oude berijming?'
Zijn alle psalmen in 1773 theologisch verantwoord berijmd.
Laten we toch heel eerlijk zijn: hoeveel liederen naast de psalmen zijn ons niet dierbaar geworden: gezangen, Johannes de Heerliederen, op Urk notabene een lied uit de zangbundel Glorieklokken, een Pinksterzangbundel: "Lichtstad met uw paar'len poorten", liederen door Sela gezongen, door Kinga Bán, Opwekkingsliederen.
Niet álle melodieën, niet alle teksten spreken aan, dat zal zo blijven.
Zo blijven er door de eeuwen heen bepaalde psalmen niet geliefd, niet gezongen. Het gevolg van een telkens opnieuw met de Geest vervuld leven is het én zingen van psalmen én gezangen én geestelijke liederen (Efeziërs 5:18 e.v.).

"Here Jezus, ik wil U leren kennen zoals U werkelijk bent".

P Gerrets (emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 5849
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor Chaya » 12 jun 2019 13:06

Want God heeft ons niet bestemd tot toorn,
maar tot het verkrijgen van de zaligheid,
door onze Heere Jezus Christus, Die voor ons gestorven is,
opdat wij, hetzij wij waken, hetzij wij slapen,
samen met Hem zouden leven.
1 Thessalonicenzen 5:9-10

Thessalonica in de dagen van Paulus is een drukke en belangrijke havenstad. Een kruispunt van veel handelswegen, waar mensen uit alle windrichtingen te vinden waren. Een strategisch punt voor Paulus omdat het evangelie daar snel verspreid kon worden over de wereld. In Handelingen 17 kunnen we lezen hoe het Paulus daar vergaan is. Nadat hij drie keer op de sabbat in de synagoge gepreekt heeft, zijn er maar een paar Joden die het evangelie willen aanvaarden, maar des te meer Grieken en vrouwen aanvaarden Jezus als hun Verlosser. Dit maakt het merendeel van de Joden boos en jaloers en ze beramen een oproer, waardoor Paulus de stad moest verlaten.

We zien hier dus een jonge gemeente, die kort (slechts drie weken) het evangelie van verlossing en genade mocht horen en nu staan ze er als het ware alleen voor. Paulus is bezorgd over deze jonge gemeente en wil hen verder helpen in het geloof. Paulus doet een oproep tot waakzaamheid. Waarom? Omdat Christus komt. En Paulus wil dat de gemeente daarom zorg draagt voor hun geestelijke leven. Hij zegt: Wat de tijden en de gelegenheden betreft, is het voor u niet nodig dat men u schrijft. De gemeente in Thessalonica weet en beseft heel goed in wat voor tijd ze leven. In tegenstelling tot een groot aantal christenen vandaag de dag die bitter weinig blijken te beseffen in welke tijd ze leven. In Thessalonica weten ze het wel. Christus zal komen en Zijn komst zal volkomen onverwacht zijn. Als een dief in de nacht.

Toch maakt Paulus hier een nuancering. Ja, Hij komt onverwacht, maar wel voor diegenen die Hem niet verwachten. Wie Christus niet verwachten, zullen te laat zijn, zoals in de gelijkenis van de vijf wijze en vijf dwaze meisjes. Jezus zegt over de meisjes die te laat zijn: wie Christus niet verwacht, zal bij Zijn komst door Hem niet gekend worden en buitengesloten worden van de eeuwige zaligheid bij God. Voor hen wacht het eeuwige verderf.
Hoe moet ik dat dan doen, Christus verwachten? Paulus zegt dat we wakker en nuchter moeten zijn. Degenen die Christus verwachten, zijn volgens hem kinderen van het licht. En behoren toe aan de dag. Niet aan de nacht of de duisternis. De duisternis staat symbool voor dwaling en onheiligheid. De duisternis maakt blind. Loopt u maar eens door het donker door een kamer. U zult tegen van alles aanlopen en u zult misschien wel vallen en u bezeren. Wanneer het licht is en u loopt door diezelfde kamer, ziet u alle gevaren en obstakels die in de kamer staan en u kunt er zo omheen lopen.

Paulus wil dat we de obstakels en gevaren die op de loer liggen, in het geloof zien. En wanneer we de gevaren zien, kunnen we eromheen lopen omdat we toegerust zijn door God zelf, zegt Paulus. Hij heeft Zijn Geest (met Pinksteren) gestuurd om met ons te zijn. Want wandelen in het licht, op de weg die het beste voor ons is, is nog niet zo gemakkelijk. De zaken die niet goed voor ons zijn en ons van de Heere aftrekken, zijn vaak zo interessant en aantrekkelijk, ze leiden zo vaak af. Iedereen kan wel iets verzinnen wat tussen hem of haar en de Heere instaat. Maar God wil ons toerusten en wel met het harnas van geloof en liefde en met de helm van de hoop der zaligheid. Geloof, hoop en liefde zijn nodig om te wandelen in het licht.

Wandelt u al in het licht? Dan mag u weten dat u niet alléén wandelt, maar toegerust bent door God zelf. Of moet u erkennen dat u nog in de duisternis wandelt? Misschien vindt u het ook wel harde woorden en doen deze woorden u verdriet. Verdriet omdat u het moeilijk vindt om Christus te verwachten of omdat mensen om u heen, van wie u houdt, Jezus de rug hebben toegekeerd en het geloof vaarwel hebben gezegd. Mensen om wie u zich zorgen maakt als het erop aan komt, als Christus terugkomt. Dit zijn woorden die ons aan het denken kunnen zetten. Wat is Gods bedoeling met ons? De Heere wil ons hier iets van laten zien in onze tekst. Deze verzen geven troost en houvast wanneer u de waarom-vragen van het geloof tegen komt.

We mogen hier lezen dat God niet uit is op toorn en verderf. Hij wil niet dat we verloren gaan en voor eeuwig in duisternis wandelen. God wil juist het omgekeerde. Het beeld van een kwaad en toornig God wordt hier het beeld van een rechtvaardig en genadig God, bij Wie vergeving te vinden is. Want we lezen dat God wil dat we zaligheid verkrijgen. Zaligheid waarin Hij Zelf voorziet, namelijk door Jezus Christus, Die voor ons is gestorven. God wil ons bevrijden van de dood, en wel door de dood van Zijn eigen Zoon. Jezus’ dood als zoenoffer voor onze zonden. Een weg van bevrijding, bereid door God zelf. Maar waarom, waarom moest het bloed van Jezus vloeien voor onze zonden? Waarom Pasen, Hemelvaart en Pinksteren? Opdat wij samen met Hem zouden leven. God wil dat wij met Hem leven. Dat is Zijn bedoeling met ons.

Er staat bij: hetzij wij waken, hetzij wij slapen. Hiermee bedoelt Paulus niet, zoals eerder in zijn brief, dat mensen die Christus verwachten, waken en mensen die Christus niet verwachten, slapen. Maar het waken slaat hierop dat wij nu leven, het leven op aarde en het slapen slaat op wanneer wij gestorven zijn. Wanneer Christus terugkomt, is er voor eenieder die in Hem gelooft eeuwig leven. Ook die in Christus gestorven zijn, zullen weer leven met Hem. Het leven waar Christus ons op wijst, is een eeuwig leven. Niet maar het leven van hier en nu. Al begint het leven met Christus wel hier en nu. Wees daarom waakzaam, zegt Paulus tot de gemeente van Thessalonica. Jullie weten dat Jezus terug zal komen. Leef daarom in het licht en niet in de duisternis. Bereid je voor op Zijn komst. Dan zal de wederkomst van Christus niet onverwacht zijn, maar dan zal het een feest zijn waar u uw Verlosser mag ontmoeten. En eeuwig met Hem mag leven.

ds. M.J. van Keulen
Wat in stijgende lijn gaat, bevindt zich óók op een hellend vlak

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 12 jun 2019 17:44

NAAR AANLEIDING VAN OPWEKKING 2019 (2).

Dank aan allen die mijn artikel van gisteren serieus namen en reageerden.

Wie is Jezus van Nazareth voor mij?

Iemand reageerde: wij zijn opgegroeid in een eeuwenlange traditie van 'zo hoort het in de kerk toe te gaan', we zijn vastgeroest, we willen erbij horen, geen buitenbeentje zijn, hoe brengen we hier verandering in?

Ik zeg: er zijn vastgeroeste traditionele katholieke, protestantse, reformatorische en pinksterkerken.

En met het Pinksterfeest weten we geen raad.
Ik werkte als docent aan de Trainingsschool voor Discipelschap van de oude Stichting Jong en Vrij tussen 1976-1979.
Op dát moment was die school gevestigd in Wassenaar.
Ik werd gebeld door één van de organisators van een bijzondere Pinksterviering door de classis Voorne-Putten en Goeree-Overflakkee van de Gereformeerde Kerken (Synodaal) die zou worden gehouden in die prachtige Catharijnekerk in Brielle.
Ze zochten een predikant en een koor dat medewerking zou verlenen had mijn naam genoemd.

Ik wilde graag meewerken en kreeg een aantal leden van de voorbereidingscommissie op bezoek.
Zij veronderstelden dat ik wel over de zending zou spreken, want waarover moet je anders spreken.
Ze keken me verbaasd aan toen ik zei: "De heilige Geest in uw en mijn leven".
Nooit over gehoord.
Het wonderlijke: kort voor dat Pinksterfeest verhuisden we met Jong en Vrij naar Rockanje.
Vanuit mijn kamer keek ik over de weilanden uit op die prachtige Domkerk in Brielle.
Het was die dag een drukte van belang in de kerk.
Het programma bestond uit orgelconcerten, preken, samenzang, optreden van koren, wandelen langs allerlei kramen...steeds blokken van 20 minuten.
En voor een volle kerk hield ik die vreemde preek, waarover ik later door velen aangesproken ben.
De regionale krant kopte over die dag: "De preek van ds. Peter Gerrets maakte vele tongen los".
Ik glimlachte: 'Was dat maar waar geweest'.

Velen: voorgangers en kerkgangers weten geen raad met Handelingen 2.
Met de heilige Geest.
Kennen de ervaring van de leerlingen van Jezus niet.
Er was en er is in sommige kerken bitter weinig onderwijs over de persoon en het werk van de heilige Geest.
In de Pinksterkerken leefde de dwaze gedachte dat de heilige Geest in zoveel eeuwen kerkgeschiedenis de grote Afwezige was geweest.
De Pinkstergemeenten komen voort uit diverse opwekkingen in het jaar 1906 zowel in de Verenigde Staten van Amerika en Groot-Brittannië, in de Borinage, de mijnstreek in Zuid-België.
Een Heilssoldaat die in Wales geweest was, getuigde van wat hij gezien en gehoord had in Amsterdam en zó ontstond in Amsterdam-Zuid de eerste Pinkstergemeente.
In Nederland verspreidde de Pinksterboodschap zich niet zo snel.
Maar toen de Amerikaanse evangelist T.L. Osborne in 1958 twee enorme campagnes hield in Den Haag (op het Malieveld in de stromende regen 100.000 mensen) en Groningen en velen tot geloof kwamen en vele zieken genazen ontstonden er veel meer Pinkster- of Volle Evangelie Gemeenten.
Hét accent lag op bekering en wedergeboorte, de geloofsdoop, de vervulling met de heilige Geest en het spreken in tongen en op genezing van zieken.
In de ogen van de traditionele kerken sektarisch, een bedreiging.
En die verhouding tussen 'de kerk' en 'de evangelische beweging' is lang zeer problematisch geweest.
Kerkleden die zich door onderdompeling lieten dopen, werden uitgesloten van het heilig Avondmaal.
Dat heb ik in mijn jonge jaren meegemaakt.
Er was vijandschap over en weer.

Toen ik theologie studeerde in Brussel stond bij het vak Sekten en Stromingen ook de Pinksterbeweging op de rol.

En tot nu toe wordt de Opwekkingsconferentie die dit jaar voor de 49e keer gehouden werd met Argusogen bekeken.
En vooral dat die conferentie door steeds meer 'kerkmensen' wordt bezocht.
Ook dit jaar 55-65.000 christenen uit allerlei denominaties.

Lieve mensen.
Ik ben tegen wil en dank Pinksterpredikant geworden in 1973 en ik be-eindigde mijn taak in 2009.
Heus, ik ken de zwakheden van de Pinkster- en Evangelische wereld in dié 36 jaar.
Aan de opleiding van predikanten is veel ten goede veranderd.
De excessen van toen (en helaas in bepaalde gemeenten van nu): je moet in tongen spreken, elke zieke moet genezen, iedere wedergeboren christen die uit een andere kerk komt en als baby gedoopt is moet door onderdompeling gedoopt worden, als je ziek blijft ligt dat aan een tekort aan geloof van de zieke etc. daarvan moet ik zeggen: er is in veel gemeenten meer balans gekomen.
Ook binnen traditionele kerken is er meer belangstelling gekomen voor aanbidding en lofprijzing, gebed en ziekenzalving.

Gisteren wees ik al op Handelingen 2.
Waar de heilige Geest in harten van mensen komt, ontstaat beroering, ontroering.
Het kan heel stil in je worden, je kunt huilen vanwege de zondekennis die je krijgt óf uitzinnige vreugde omdat je bevrijd wordt van demonen die je gevangen hielden, schuld die van je afgenomen wordt omwille van het geloof in het volbrachte werk van Jezus Christus.

Ooit gehoord: 'elke David heeft thuis zijn Michal zitten'.
Michal, dochter van koning Saul, keek met minachtende en verwerpelijke blikken naar haar door de straten dansende David, die voor de ark uitging.

Zo wordt er door mensen naar de Opwekkingsconferentie gekeken.
Men ergert zich aan de liederen, aan de emoties die die liederen oproepen, aan de muziekinstrumenten, aan de dansers en danseressen, aan de preken, aan de oproep tot bekering en dat het allemaal zo makkelijk gaat, aan kreten van vreugde, aan mensen die genezing ontvangen.
Velen die kritiek hebben, zijn er nooit geweest, hebben de livestream niet bekeken, hebben het alleen van horen zeggen.

Het commentaar dat veelal komt is dat er teveel vreugde is, dus oppervlakkigheid.
Want er worden alleen maar emoties opgeroepen.

Maar de levensverhalen van hen die tot geloof komen of van hen die genezen worden liegen er niet om.
Als Pinksterpredikant heb ik me voor de volle 100% ingezet om dwaalleringen binnen de gemeenten waar ik mocht dienen aan te pakken.
Daarvoor ben ik enkele malen op het matje geroepen.
Het geven van grondige studies over wat die doop in de heilige Geest is en wat die doop in vuur is. Onderwijs over de gaven. Onderwijs over ziekten en genezing.
Over de eenheid van het lichaam van Christus.
In de gemeenten die ik diende liet ik predikanten uit andere kerken voorgaan.
We werkten in Den Haag heel nauw samen met de Gereformeerde wijkgemeente.
Zelf heb ik ook veel mogelijkheden gehad om in traditionele kerken voor te gaan.

Voor mij hebben die kerkmuren nooit bestaan.
Want mijn geloofsdoop in water, heel het onderwijs over de heilige Geest, het gebed en de ziekenzalving hebben allemaal plaatsgevonden in de Waalse (Franstalige-) Hervormde Kerk in Seraing, een voorstad van Luik.
Ik heb het niet van de Pinkstergemeenten.

Lieve mensen, jullie zijn toch niet bang dat de heilige Geest in jullie levens of in jullie kerken iets goeds in beweging zet?

P Gerrets (emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 5849
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor Chaya » 12 jun 2019 19:23

Want zij hebben allen gezondigd en derven de heerlijkheid Gods; en worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade, door de verlossing die in Christus Jezus is.
Rom. 3:23 en 24


In de Bijbel wordt meer dan eens verschil gemaakt tussen mensen. We lezen van mensen die God dienen en die Hem niet dienen, meesters en knechten, armen en rijken, Joden en heidenen. Echter, in één opzicht is er tussen al die verschillende mensen géén verschil. Van God uit gezien hebben allen gezondigd. Er is niemand die goed doet en goed is, tot niet één toe. Dát schrijft de apostel Paulus, die zelf een Jood was, aan heidenen. Over die heidenen schreef de apostel niet veel goeds. Paulus heeft gezegd dat zij God niet kennen. Ze weten Zijn Wet niet. Maar desondanks voelt Paulus zich niet boven hen verheven. Integendeel! Hoor maar wat hij zegt: Zijn wij uitnemender? Zijn wij beter? Ganselijk niet! Want zowel Joden als heidenen liggen samen onder de macht der zonde. En dan gaat hij vervolgens het geestelijke portret uitschilderen, dat alle mensen gemeen hebben: Niemand is er rechtvaardig, niemand is er verstandig, niemand is er die God zoekt. Kortom, er is geen onderscheid, zegt Paulus, want zij hebben allen gezondigd.

Als het ontdekkende licht van Gods Geest in ons leven komt, dan worden die woorden de belijdenis van uw hart. Dan roept u het uit: ‘O God, dat ik zo verdorven ben, dat is míjn schuld. Ik heb gedaan wat kwaad is in Uw oog. Ik heb gezondigd. Ik beantwoord niet meer aan het door U gestelde doel.’
Ook het vervolg van wat Paulus schrijft, wordt dan bij inleving de smartvolle ervaring van ons hart: En derven de heerlijkheid Gods. Van die heerlijkheid had de Heere in de schepping iets op de mens gelegd. Maar door de zonde zijn we die heerlijkheid kwijt geraakt. Die derven, dat wil zeggen, die missen wij. Deze woorden wijzen er tevens op, dat wij de roem missen bij God. We kunnen ons bij de Heere nergens op beroemen. Niet op onze woorden, niet op onze daden. En ook niet op onze goede bedoelingen of voornemens. We missen ten enenmale de roem bij God! Hoe een mens zich er ook voor inspant, we hálen het niet. Wat u ook probeert, het lukt niet om Gode te behagen. Daar is Paulus achter gebracht. Wat had hij geprobeerd om de Heere in eigen kracht te dienen. Maar alles waarmee hij dacht voor de Heere aangenaam te zijn, was door Gods ontdekkende genade schade en drek voor hem geworden.

Wie moet er niet denken aan Maarten Luther. Hij mistte de ware vrede met God in zijn hart. De Naam van Christus, die hem alleen die vrede kon schenken, was lange tijd een grote verborgenheid voor hem. Hoe hij ook worstelde en streed om vrede te vinden door bidden en vasten, biechten en werken, het lukte hem niet. Zijn geweten bleef hem aanklagen. Luther zegt zelf: ´Van kindsheid af kon ik niet anders dan verbleken en schrikken als ik de Naam van Christus ook maar hoorde noemen; want men had mij niet anders geleerd, dan dat ik Hem voor een strenge en toornige Rechter houden moest.’ Gods gerechtigheid was voor hem een eisende gerechtigheid, een dodende gerechtigheid. Maar o wonder, het behaagde God zijn ogen te openen voor dat heerlijke woord, dat de rechtvaardigheid Gods in het Evangelie wordt geopenbaard, uit geloof, tot geloof.

Hoe heerlijk schitteren in Romeinen 3 dezelfde Evangeliewoorden: En worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade, door de verlossing die in Christus Jezus is.
Gerechtvaardigd, dat wil zeggen: Rechtvaardig te worden verklaard. De zondaar die eerst voor het gericht Gods werd gedaagd en naar recht veroordeeld zou moeten worden, wordt vrijgesproken. Hoe dat kan? Iemand met zoveel zonden, met een hemelhoge schuld, iemand, die nooit anders dan alleen maar kwaad heeft gedaan. Hoe kan de hoogste Rechter tegen zoeen zeggen: Ik zie geen zonde en geen overtreding in hem? Wordt hier het recht van God geen geweld aangedaan? Is het dan niet waar wat Gods Woord zegt: De ziel die zondigt, zal sterven?

Luister! Het wonder wordt verklaard in de tekst. Om niet, zo staat er. Die woorden geven aan dat er in de mens zelf geen reden is om zalig te worden. Om niet, dat is: gratis! Het kon ook niet anders. De beklaagde had immers niets, dan alleen schuld. En kon dus ook niets betalen. Hebt u zo voor God gestaan? En werd het wonder van de rechtvaardiging voor u ontsloten toen Gods Geest u betrok in het gericht van God als een arme en hulpeloze in uzelf? Daar zegt er één: Toen het van mijn kant nooit meer kon, toen kwam het van Gods kant! En ik kan het maar niet op, dat niet een goede, niet een beste, niet een gelovige, maar een goddeloze helwaardige zondaar wordt gerechtvaardigd.

Lezer(es), hier hebt u de reden dat u voor Gods genade nooit te slecht kunt zijn. Wel te goed! Wat zijn die woorden ‘om niet’ moeilijk te aanvaarden voor een mens die nog iets meent te zijn of te hebben. Want het breekt alles van ons af. Maar het is een rijk evangeliewoord voor bedelarme zondaren. De prijs die voor dit ‘om niet’ betaald is, is echter wel hoog. Het heeft alles gekost. Hoor maar: uit Zijn genade, door de verlossing die in Christus Jezus is. Hier wordt de enige Naam genoemd, door Welke een zondaarsvolk zalig wordt. Er is voor hun schuld betaald. Nee, niet met geld. Maar met bloed. Wetende dat gij niet door zilver of goud verlost zijt, maar door het dierbare bloed van het Lam Gods. Christus is tot zonde geworden, heeft de schuld betaald en de vloek gedragen. Zo heeft Hij voor Zijn volk een volkomen verlossing aangebracht.

Weet u daar van? Kunt u het niet ontkennen dat de Heilige Geest de noodzakelijke overtuiging en overbuiging werkte in uw hart? Zodat u het leerde: Niet door de werken. Daardoor wordt geen vlees gerechtvaardigd voor God. Leerde u het: Het is uit genade, door de verlossing die in Christus Jezus is. Dan zult u ook belijden: Wat ik niet had, werd mij geschonken. De rechtvaardigheid, die Christus verworven heeft, werd mij toegerekend. Uit genade, om niet. Toen Luther door alle worstelingen en strijd heen, op dat punt als een uitgewerkte zondaar werd gebracht, riep hij het uit: ‘Heere Jezus, Gij zijt mijn gerechtigheid, ik daarentegen ben Uw zonde.’

Op de plaats waar wij het zo verliezen van de Heere, daar roept u het uit in diepe verwondering: Wie is een God gelijk Gij, Die de ongerechtigheid vergeeft? Ja, Hij behoudt de toorn niet in eeuwigheid, want Hij heeft lust aan goedertierenheid. Christus heeft de verlossing verworven. Zijn Naam klinkt. Hij is de inhoud van het Kruisevangelie. Dat Evangelie is herontdekt door de Reformatie. Het is het heerlijke Evangelie van een rijke Christus voor een arm verloren zondaar. Lezer(es), wanhoop daarom wel aan uzelf. Maar niet aan Hem, om Wiens wil zondaren worden gerechtvaardigd om niet.

Ds. D. Zoet
Wat in stijgende lijn gaat, bevindt zich óók op een hellend vlak

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 20 jun 2019 07:46

EEN BABYLONISCHE SPRAAKVERWARRING



De mensen wilden zich een naam maken.
In de toren van Babel bestormden ze de hemel.
In Genesis 11 staat zo grappig, dat de HEER besluit eens een kijkje te nemen.
Hij daalt af naar de mensen die bezig zijn naar Hem op te klimmen.
En God doet ál de bouwers van stad en toren plotseling in andere talen spreken.
Er ontstaat onbegrip, verwarring.
De samenwerking loopt spaak.
Het bouwproject wordt gestaakt.
Eindelijk verspreidden de mensen zich naar taalgroepen over de hele aarde.

Dat heeft de HEER altijd gewild.
Mensen verspreiden over de gehele aarde.
Maar de mens wil altijd het tegenovergestelde: samenklonteren in verstikkende wereldsteden met wolkenkrabbers.
Tot op de dag van vandaag.

Op de Eerste Pinksterdag wordt het liefst gepreekt, dat de heilige Geest de Babylonische spraakverwarring opheft.
Maar Jezus herhaalt: "Ga dan heen in de gehele wereld". En als dat niet gebeurt, dan ontstaat er een golf van vervolging, zodat de vroege christenen zich verspreiden vanuit Jeruzalem naar Judea, Samaria en het einde van de aarde.

God heeft die miljoenensteden nooit gewild.
De overbevolking.
De stad, waar je met zó velen zó eenzaam kunt zijn. Broeinesten van moreel verval, criminaliteit en milieuverontreiniging.

En God heeft nooit onze samenklonteringen gewild, ook geen christelijke bolwerken, geen biblebelt.
Geen zouttonnen, maar verspreide zoutkorrels over de hele wereld.

En ondanks de uitstorting van de heilige Geest verstaan christenen elkaar nog steeds niet.
De Gemeente van Jezus Christus behoort helemaal geen machtsfactor te zijn.
Maar zoutkorrels tussen mensen die God niet kennen.

Megakerken met kerkdiensten met tienduizenden kerkgangers. Ik denk dat God ervan opkijkt.
Mensen verzinnen van alles. Mensen zonder God en mensen met God proberen de hemel te imponeren.

Eéndracht maakt macht.
Een kerkgebouw is pas een kerkgebouw met een imposante toren.

Ik heb groot respect voor ds. Bram Krol, die nooit gekozen heeft voor het comfortabel dominee zijn, maar met weinig middelen zelf de bergen van Nepal intrekt, Ivoorkust, Congo, de pygmeeën bereikt, netwerken bouwt en niets anders doet dan het evangelie verkondigen, kader trainen, predikanten toerust.
Op fb doet hij verslagen van een fascinerend werk. Bram laat zich niet met een privé jet rondvliegen. Nee, Bram zit achterop een motor, gaat door de modder, leeft zoals de mensen dáár leven. En het werkt: velen komen tot geloof, kleine gemeenten ontstaan.
En nee, hij runt geen zendingsorganisatie.

In maatschappij en kerk lopen we vast in protocollen, regels, wetten, gewoonten, tradities.

In de afgelopen weken heb ik genoeg aanvaringen gehad met de protocollen van de Trombosedienst, de Taxibus, de ziekenhuizen, halsstarrigheid van kerken.

Ik schrik ervan hoe hecht, hoe stevig we onze tentpinnen in deze wereld hebben geslagen.
Doodsbang voor die wereld.
Doodsbang om geroepen en uitgezonden te worden.

Liever levend in onze Jeruzalem's, dan midden in de wereld.
Liever samen sterk in onze zuilen,
dan levend temidden van een verkeerd en ontaard geslacht.

En als gelovigen levend in onze Jeruzalem's verstaan we elkaar niet.

In deze geweldige hedendaagse samenleving met onbeperkte communicatiemiddelen kun je dodelijk vereenzamen.
Mensen gaan verloren levend temidden van een christelijke zoutton.

Alsjeblieft, denk hier toch eens goed over na.

P Gerrets. (emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 29 jun 2019 07:21

"Dat u in staat mag zijn om samen met alle heiligen te vatten wat de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte is, en dat u in staat bent de liefde te kennen van Christus, die alle kennis te boven gaat; dat u geheel vervuld wordt van de volheid van God"

(Efeziërs 3:18-19 uit de Willibrordvertaling 1995).

DE LIEFDE VAN CHRISTUS.

Ik kom via de zogenaamde sociale media vele, vele mensen tegen die er rotsvast van overtuigd zijn dat ze de waarheid in pacht hebben.
Die besloten hebben niets anders te weten dan de waarheid van Luther, Calvijn, Zwingli en hun geleerde vrienden, of van Gomarus, Arminus, John Wesley, George Whitfield, William Booth, David du Plessis, Spurgeon, Billy Graham, Benny Hinn, Joel Osteen, Joseph Prince, Ds. Paauwe of andere geestelijke leidslieden.

Ieder van hen en ieder van hun volgelingen omarmen niet de waarheid, maar een deelwaarheid.
Het is zó onzinnig om te beweren dat de Reformatorische of Gereformeerde waarheid de enige waarheid is. Om daarmee de opvattingen over geloofswaarheden van Evangelische- of Pinkstergemeenten weg te vagen.
Hoe is het mogelijk dat de volgelingen van de verschillende Reformatoren in ons land zó verdeeld zijn, zó versplinterd.

Ik mis: nederigheid, verootmoediging, schuldbelijdenis, het vragen van vergeving, het schenken van vergeving.
Ik zie in het leven van christenen Jezus Christus niet meer.

Kenmerkend is van kerken en gemeenten die er vast van overtuigd zijn dat ze de volle waarheid vertegenwoordigen hun liefdeloosheid tegenover andersdenkenden.

Paulus in Efeziërs 3:18 bidt en smeekt dat jij en ik, niet op ons eentje, maar samen met álle in Jezus Christus heilig verklaarden, van welke denominatie ook, de omtrek, de omvang van Christus' liefde leren kennen.

Het wordt hoog tijd dat we ons niet langer opsluiten in onze eigen kerken of gemeenten.
Ik las verontrustende berichten op Facebook over de islamisering van Europa, het invoeren van de sharia in Europese landen.
En wat doet de gemeente van Jezus Christus?
Door zich te isoleren, door vast te houden aan eigen waarheden, is die christelijke kerk verzwakt.

Het is de allerhoogste tijd om te beseffen dat we, anno 2019, de luxe niet meer hebben om gescheiden op te trekken.
De liefde van Christus leer je niet kennen alleen in jouw eigen kerk. Die leer je kennen SAMEN met ándere wedergeboren christenen uit andere denominaties.

Eigenwijzen, hardnekkigen, tegenstrevers van de heilige Geest, koppige volhouders van het eigen gelijk!!!
Stop!
Als wedergeboren christen, man en vrouw, jij kunt Christus omvangrijke liefde NOOIT kennen zónder wedergeboren medebroeders en medezusters uit de Protestantse Kerk, Hersteld Hervormden, Christelijk Gereformeerden, Baptisten, Pinksterbroeders en - zusters, Heilssoldaten, Nazareners, Remonstranten, Anglicanen, Rooms-Katholieken, Presbyterianen, Methodisten, Lutheranen enzovoorts.

Want het wordt hoog tijd om die liefde van Christus te kennen, persoonlijk te kennen, samen te kennen en in ons leven uit te dragen. Dié liefde die ónze beperkte kennis ver te boven gaat.
De kennis die we doorgeven in onze kerken is maar een deelkennis.
SAMEN met andere christenen wordt onze kennis completer, maar nog belangrijker onze liefde voor God en voor onze broeders en zusters gaat alle theoretische kennis te boven.

Wát stellen wij tegenover de Islam?
Een door verdeeldheid, door valse leringen, door hardnekkig eigen gelijk verscheurde, zwakke Gemeente van Jezus Christus?
Zijn wij levende, met de volheid van God vervulde christenen?

Angela Merkel had gelijk enkele jaren geleden. Zij hield angstige christenen voor: ga weer naar de kerk, ga weer bidden, bestudeer de Bijbel, en besef opnieuw waarom je christen bent!

Wat betekent uw, jouw, jullie 'christen-zijn'?
Zit je in de bunker van het eigen gelijk?
Is jullie kerk een museum?
Of treden jullie naar buiten als Geestvervulden met de liefde van Christus?

O kerk, sta op!!!

O kerk, sta op, met wapenrusting aan;
stel je op als Christus' leger.
Wie zwak is, kom en zeg nu: "Ik ga staan
in de kracht die God wil geven."
Omgord met waarheid, in Zijn kracht,
weerstaan wij satans leugenmacht.
Gods leger strijdt met liefde die bevrijdt
wie gevangen zit in 't duister.

De oorlog woedt niet tegen bloed en vlees,
maar is tegen duist're machten.
Hanteer het zwaard dat elke wond geneest
en wees moedig en standvastig.
Al dreigt gevaar aan elke kant,
de uitkomst heeft Hij in zijn hand;
want Christus krijgt de prijs waar Hij voor stierf:
vele volken als zijn erfdeel.

Kom, zie het kruis waar liefde recht ontmoet,
waar Gods Zoon zich heeft gegeven.
De vijand ligt vertrapt onder zijn voet,
Jezus is als Heer verrezen!
De grote steen is weggedaan,
en Christus, Hij is opgestaan.
Zijn zegetocht duurt voort tot aan die dag
dat elk oog en hart Hem zien zal.

Kom, Heil'ge Geest, geef kracht voor elke stap,
laat ons elke horde nemen.
Dan lopen wij de wedloop om de prijs
te ontvangen in de hemel.
De heiligen uit vroeger tijd
getuigen van zijn majesteit.
En wij zien uit, verlangend naar de dag
dat wij delen in zijn luister.

Al dreigt gevaar aan elke kant,
de uitkomst heeft Hij in zijn hand;
want Christus krijgt de prijs waar Hij voor stierf:
vele volken als zijn erfdeel.

Slot:
Want Christus krijgt de prijs waar Hij voor stierf:
vele volken als zijn erfdeel.


P Gerrets (emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 02 jul 2019 19:33

De eerste helft van 2019 ligt alweer achter ons.
En in mijn hart en in mijn gedachten komt één van de mooiste gezangen uit de Hervormde Gezangenbundel van 1938.
Hier volgen enkele coupletten:

'God is mijn lied,
Hij is de God der krachten.
Heer is Zijn naam, groot zijn Zijn werken 't achten,
het gans heelal is Zijn gebied.

Oneindig rijk,
volzalig, nooit volprezen,
vóór d' eeuwen God, om eeuwig God te wezen:
o Heer, wie is aan U gelijk?

Hij kent ons hart,
ons wensen, bidden, smachten,
't kwaad dat wij doen, en 't goed dat wij betrachten,
en ijlt ter hulp in onze smart.

Niets, niets is 't mijn',
maar alles Gods geschenken;
mijn hart, o Heer, zal eeuwig aan U denken,
uw lof op mijne lippen zijn.

Zo God mij hoedt,
mijn schut en hulp wil wezen,
zo heb ik niets in 't groot heelal te vrezen,
want Hij maakt alle dingen goed'.


(Gezang 139 vers 1,4,6,7 en 11).

Dit lied ervaar ik als het zingen van mijn geloofsbelijdenis.
In vers 1 belijd ik dat al wat is uit God is voortgekomen, uit Zijn kracht en ik omringd ben door Zijn schepping, er zelf deel van ben. Dat Hij Heer is van het hele universum. Zijn gebied.

Dat laatste beseffen we onvoldoende.
Waaraan ontlenen wij het recht om Zijn gebied te betreden, te exploiteren, en onze ecologische voetafdruk na te laten?
Vuilnisbelten in de aarde, op de bodem van de zee, en wat zwerft er niet aan ruimte-afval door de lucht?
Zijn gebied!

In vers 4 belijd ik dat Hij vóór de grondlegging der wereld God was en voor eeuwig God zal wezen. De onuitputtelijke bron van zaligheid, van verzoening, verlossing, vergeving, bevrijding.
Niemand is aan Hem gelijk.
En onze lofprijzing schiet altijd tekort.

In vers 6 belijd ik dat déze God jou en mij kent. Want elk mens, jong en ouder, heeft wensen, vragen en verlangens.
Misschien is het gewaagd wat ik zeg, maar ik neem waar dat in élk mens een groot verlangen leeft naar het paradijs dat wij zijn kwijtgeraakt. Een heimwee naar God.
Een bewust, maar vaker een onbewust verlangen.
God ziet ons kwaad en ons goed.
En staat klaar om ons uit te helpen.

En dan mis ik een couplet.
Ik mis Jezus de Christus.
In wie God ons alles schonk dat wij missen.

Want, vers 7, zegt ons wie u, jij en ik zijn.
Dit couplet zou ieder mens in onze tijd moeten kennen. De ongelovige zondaar en de vrome, godsdienstige, de fatsoenlijke zondaar en zondares.
Want, anno 2019, vinden velen dat wij tot heel veel in staat zijn.

Maar, ik belijd, dat ik niets kan claimen als mijn bezit.
Ik bezit niets!!
God, Jezus, de heilige Geest, de aarde, de zee, de hemel, het universum, kennis, een medemens, dieren, planten?

Weet je nog uit vers 1 'het gans heelal is Zijn gebied'.
En in vers 7 'maar alles Gods geschenken'.
Er is niets in jouw en mijn leven dat we niet van God in Christus ontvangen hebben.
Alles is genade.
Gods Zoon, de heilige Geest, geloof, redding, kennis en wijsheid, conditie, dat je handig bent, sportief, een taak kunt vervullen, dat je kunt bidden, Gods stem verstaat, enzovoorts: onverdiende geschenken waarvoor we God dank verschuldigd zijn.

En zó belijd ik in het elfde couplet: áls ik God mijn herder laat zijn, mijn beschutting, mijn schuilplaats, mijn helper, dan heb ik als mens deel uitmakend van Zijn gebied niets te vrezen.
Immers: Hij is uit op mijn heil.
Dwars door alles wat mij overkomt.

En zó ga ik, gaan wij, de tweede helft van 2019 in.
Onder Gods bescherming.

P Gerrets (emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 07 jul 2019 07:05

DE ZICHTBARE KERK IS EEN AKKER MET ECHTE TARWE EN PSEUDO TARWE (DOLIK) WACHTEND OP DE MAAIERS.

In Matteüs 13:24-30 vertelt Jezus een beeldverhaal.
Iemand zaait goed zaad op de akker.
‘s Nachts zaait zijn vijand er pseudo-tarwe tussen door (dolik = dolle tarwe).
Bij het opgroeien zagen de knechten het meteen.
De knechten staan te popelen om dat pseudo-tarwe uit te trekken.
Maar de boer verklaart hen daartoe niet in staat.
Jullie trekken de dolik eruit én het echte tarwe.
Laat het samen opgroeien tot de oogst en dan zal ik de maaiers vragen om eerst die dolle tarwe te verzamelen, te bundelen, te verbranden en dan de goede tarwe te verzamelen in de schuur.

Een merkwaardig besluit.
Dolik, dolle tarwe, onkruid halen we bliksemsnel tussen de pure, goede gewassen uit.

Het liefst zuiveren we de kerk, de gemeente van de Heer Jezus Christus.
Want die kerk moet gezuiverd van pseudo-gelovigen, onheiligen, zondaren, valse leraren, valse leer.
Onze gemeente moet een zuivere gemeente zijn.
Een heilige gemeente.
Maar Jezus, het hoofd van Zijn lichaam, heeft een helder onderscheid.

In Matteüs 13:37-43 legt Jezus uit:
Ik, Jezus Christus, ben de Zaaier en Ik zaaide het échte zaad.
De akker is de wereld.
In die wereld zaaide Ik de kinderen van Mijn koninkrijk. De duivel zaaide in deze wereld vals zaad, dolik, dolle tarwe, kinderen van de boze.
Geoogst wordt er aan het einde van de tijden.
En dan doet Jezus ons schrikken.
Wie zijn de maaiers?
In vers 39 geen mensen, maar engelen.
Zij verzamelen de pseudo-christenen, die onrecht doen, die geprobeerd hebben de kinderen van Gods koninkrijk ten val te brengen.
Hen wacht de doop in vuur.
Het oordeel.
Maar de kinderen Gods stralen als de zon in Vaders koninkrijk.

Mensen zullen nú niet en nooit onderscheid kunnen maken tussen echt en pseudo.
De engelen wel.
De HEER weet wie de Zijnen zijn.

Kijk: dolik kan in Gods koninkrijk nog échte tarwe worden.
En daarom: laat het samen opgroeien tot de oogst.

De akker is de wereld.
Maar voor mij ook de kerk.
De wereld is onder ons.
Gods Geest in staat om dolik wedergeboren te laten worden tot échte tarwe.

De HEER heeft geduld met de kerk en de wereld.
Maar het uur van de waarheid nadert met rasse schreden.

Vandaag is weer zo’n dag in Zijn engelengeduld.
Bekering is een gebod, een opdracht.
Het ligt niet aan de HEER, als je onbekeerd blijft.
Hoeveel jaren heb je Zijn uitnodiging afgewezen, genegeerd?
Is Hij onbetrouwbaar?
Heeft Hij niet alles voor jou volbracht?
Ben jij te slecht?
In elke kerkdienst reikt Hij jou de hand.
Hoeveel kansen krijg je nog?

Een goede zondag is het pas als ik Zijn uitnodiging aanneem.

P Gerrets ( emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3063
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 11 jul 2019 08:19

De tekst voor de overdenking is uit Johannes 3 vers 8

8 De wind waait waarheen hij wil en u hoort zijn geluid, maar u weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat; zo is het met iedereen die uit de Geest geboren is.

Gemeente van onze Heere Jezus Christus, luisteraars, meelezer op Refoweb in het speciaal

Een overdenking verzorgd door Emeritus predikant P Gerrets


WAT ZIJN DE RICHTLIJNEN ?

In Johannes 3:8 zegt Jezus tegen de rechtzinnige Joodse theoloog Nicodemus:
"De wind waait waarheen hij wil.
Wij horen zijn geluid, maar wij weten niet vanwaar hij komt of waar hij heen gaat, zó is het met een ieder die uit de Geest geboren is".
Een wedergeboren mens is net zo onvoorspelbaar als de wind, de heilige Geest.
Heimwee heb ik naar gemeenten die ik heb mogen dienen in verkondiging in Franstalig België.
De Protestantse Kerk in Wavres/Waver.
Ik mag er voorgaan.
Een Avondmaalsdienst.
De preek gaat over Johannes 7:37-39.
Over de stromen van levend water die uit Christus stromen, waarvan wij mogen drinken om zelf een bron te worden.
Na de preek verzoek ik de ouderling van dienst het Avondmaal in te leiden.
Hij breekt in snikken uit en roept: 'Le Seigneur m'a touché.
Le Seigneur m'a touché'.
De Heer heeft me aangeraakt.
En vele gemeenteleden huilen, belijden hun zonden, ontvangen vreugde.
Maar dit stond niet in de liturgie.
Dan sta je daar als predikant en laat de heilige Geest zijn werk doen.
En daarna: nog nooit zó Avondmaal gevierd als daar.

Of die dienst die mijn medestudent Christian Piette, een Waal en goede vriend, en ik mochten leiden in Flémalle Grande (regio Luik).
Hij preekte, ik deed de liturgie.
Op de kansel werd ik overstroomd door de heilige Geest en nauwelijks kon ik een spontaan gebed in tongen bedwingen.
Een grote kerk, gebouwd aan het begin van de 20e eeuw toen de grote opwekkingen plaats vonden langs de Maas en in de Borinage, de mijnstreek.
Nu zaten er 45 mensen.
Christian preekte.
Ik sloot de dienst af, sprak de zegen uit én....allen bleven zitten.
Ze gingen met ons in gesprek.
Onder tranen vertelden ze ons dat ze al jaren het evangelie niet meer hadden gehoord.
Onze gemeente is kapot gegaan onder liberale predikanten.
We hebben vragen beantwoord en bij de uitgang hielden de mensen onze handen vast en smeekten ons de volgende zondag terug te komen.
Of in de jeugdkampen van de Franstalige Belgische Hervormde Kerken in Lustin, in de Ardennen.
Waar een tent stond waar iedereen die wilde kon bidden.
Waar ik kinderen hoorde bidden voor de bekering van oudere broers en zussen die ook aan dat vakantiekamp deelnamen.
Elke avond waren er jeugddiensten en velen kwamen 's avonds tot geloof.
Ik had een zaal met jongelui tussen 12 en 18 jaar. Voordat we gaan slapen vraag ik of iemand nog een slotgebed bidt.
En dan gaat iedereen bidden, en opnieuw, en opnieuw, en ze beginnen te huilen, zonden te belijden, God aan te roepen voor vergeving, en er komt blijdschap, aanbidding, dankgebeden, een amen.
En dan blijkt dat we van 00.00 - 03.00 uur gebeden hebben.
Ze willen naar buiten en in het licht van de maan geven we elkaar een hand en danken we voor wat God gedaan heeft.
Dit is geen schijnvertoning, dicht is écht.
Ik zou méér van deze gebeurtenissen op kunnen noemen.

Waarom heb ik in de Nederlandse traditionele- en Pinksterkerken dit nooit meegemaakt?
Ik heb nooit predikant in Nederland willen worden. Mijn hart lag in België, vooral in Wallonië.
De mogelijkheden waren er.
Ik heb een gesprek gevoerd met de synodevoorzitter van de Franstalige Belgische Hervormde Kerk.
Er was een stageplaats, een pastorie, een gemeente. Ik mocht 2 jaar door studeren aan de Vrije Universiteit in Brussel.
Maar de heilige Geest leidde me, onder hevig protest mijnerzijds, naar Nederland.
En ik kwam terecht binnen de Pinkstergemeenten.
En in Nederland zijn we over het algemeen bang voor die heilige Geest.
Onze reformatorische- en evangelische kerken zijn wel doortimmerde huizen.
Ja, zelfs in Pinksterkerken zijn wetten en regels.
Ik heb er 36 jaar lang deel van uit mogen maken.
Als kritische predikant die dwaalleer bestreed.
Ik ben in de eerste plaats een leerling van Jezus en wijlen ds. Gerrit Toornvliet, de gepassioneerde radiopredikant van radio Bloemendaal en van dr. H.F. Kohlbrugge.
Mijn stelling is en blijft: Het christenleven is een avontuur.
Onvoorspelbaar.
Maar onze doctrines, dogma's, belijdenisgeschriften hebben alles onwrikbaar vastgelegd in woorden.
In de zogenaamde vrije kerken ook.
Stel je voor dat er iets ongeplands gebeurt?
Iemand wordt onwel in de kerk.
De predikant blijft op de kansel.
De koster geassisteerd door enkele gemeenteleden voeren die persoon af, je hoort naderende sirenes en de bewuste persoon wordt naar het ziekenhuis gebracht.
Waarom komt de predikant niet van de preekstoel af en bidt hij met die broeder of zuster, terwijl ondertussen 112 wordt gebeld?
In sommige kerken staan tot mijn vreugde na de kerkdienst een broeder en een zuster bij het doopvont waar u voorbede kunt vragen.
Waarom zijn er nog zoveel predikanten en gemeenten die nooit met chronisch zieke patiënten thuis het Avondmaal vieren?
Voor mij een raadsel.
Waarom mogen gemeenteleden niet vrij en hardop bidden?
Waarom mogen gemeenteleden geen getuigenis geven van dat wat zij persoonlijk met God ervaren hebben?
Soms zou ik dolgraag een kerkraam willen openzetten: 'Kom vogel Gods daal op ons neer'. Waarom geestelijk gesproken ramen en deuren op slot houden?
Alsof de heilige Geest een ordeverstoorder is.
Wij zijn zo ontzettend voorspelbaar.
Alles tot in de puntjes voorbereid.
Maar nooit op het onverwachte.
Ik verlang nog niet naar Huis.
Maar wel naar een gemeente die hongert naar Brood, die dorst naar het Levende Water.
Naar een gemeente die vrijelijk de tranen laat lopen onder het beslag van Gods Geest en Woord.
Naar verootmoediging, ook van geestelijke leiders. Naar daadwerkelijke kanselruil met predikanten uit andere denominaties die op hetzelfde fundament staan.
Naar Avondmaalsvieringen mét andere gemeenten samen.
Kijk: Een opwekking kun je niet faken.
Maar we kunnen ons hart wel afsluiten en de heilige Geest wel doven.
Natuurlijk verwacht ik dat de gemeente bidt voor de predikant.
En natuurlijk reken ik erop dat hij of zij zich biddend voorbereidt.
Maar gemeente-zijn zijn we met z'n allen.
En ik pleit voor ruimte in de eredienst voor wat Gods Geest aan gemeenteleden geeft om te delen met de gemeente.
Ja, smartelijk verlang ik naar de werking van Gods Geest in alle ambtsdragers, predikanten, kerkmusici en gemeenteleden.
Want Gods huis moet vol worden.
Met mensen van buiten.
Er is aan Gods passie niets veranderd.
Wij zijn erg veranderd.
Gewend aan onze zonden.
Gewend aan onze verslavingen.
Gewend aan de wereld.
Gewend aan de bijbel.
Gewend aan de genade.
Gewend aan de gang van zaken in de kerk.
Immers alles went.
Het allerergste wat een mens, een gelovige kan overkomen is:
....dat hij/zij zich nergens meer over verwondert!
Die liefde van God, dat offer van Jezus, zijn opstanding, die uitstorting van de Geest, Gods genade.....dat blijft toch een eeuwig wonder?
Voor mij al 48 jaar lang.
En de passie om Gods liefde te delen met mensen in woord en daad als predikant al 44 jaar. Met ongelovigen, oorspronkelijke Nederlanders en hen met een migratieverleden, met zieken, met gehandicapten, met doven en blinden, met homo's en hetero's, met wie dan ook.
Ik wil net als Christus een vleesgeworden Woord van God zijn. Eenvoudig.
Helder.
Mens onder mensen.
Tot aan het einde toe.
En mijn ervaring is: een handoplegging, een kus, een omhelzing, een hand vastpakken heeft vaak 1000 x méér invloed dan preken

Een Hervormde predikant volgde via de radio de Pinksterconferentie van de Stichting Opwekking in Biddinghuizen.
In totaal woonden 65.000 mensen de bijeenkomsten bij.

Via de radio miste de predikant:
- de nadruk op de zondigheid van de mens;
- de oproep tot bekering, want in de preken werd ervan uitgegaan dat iedereen bekeerd was;
- er was geen heilige eerbied voor God;
- de liederen waren te vrolijk en opgewekt en de muziekbegeleiding was te hedendaags;
- de trits: ellende - verlossing - dankbaarheid werd gemist.

Conclusie: koester het goud van de Schriftuurlijke verkondiging gegrond op de belijdenisgeschriften en laat het klatergoud van de Pinksterconferentie.

Nee, de dominee was niet helemaal negatief.
Het is veelkleurig en er valt te leren van anderen ook al ben je het niet met ze eens.

Wat is er toch gebeurd met de heilige Geest?
In het boek Handelingen ervaar je volop beweging, stroming, golven, interventies van de heilige Geest, die Geest opent harten, geeft radicale levensveranderingen, geeft leiding aan Gods geroepenen, een engel leidt Petrus uit de gevangeniscel, de Geest veroorzaakt aardbevingen, verleent buitengewone vrijmoedigheid, er gebeuren wonderen van genezing en bevrijding. Diaken Filippus wordt weggeroepen uit een opwekking die gaande was in Samaria om naar een verlaten weg te gaan rond het middaguur.
Dan is de logica toch zoek?
Is die ene minister van financiën van Ethiopië dan belangrijker dan wat er in Samaria gebeurde?
Hoe verliepen de bijeenkomsten van de vroeg-christelijke gemeenten? Hoe waren de massabijeenkomsten bij Jezus?
En hoe reageren wij heden ten dage op de stem van God? Als Hij roept? Mag de heilige Geest in onze kerkdiensten wel interveniëren?
Wie heeft de in onze traditionele kerken gebruikelijke liturgie bedacht?
Waarom zijn we er zó zeker van dat 'de gereformeerde leer' de ware leer is?
En wat is eigenlijk 'gereformeerd'?
Het gereformeerde van de OGGiN, de GGiN, de GG, de GKv, de NGK, de CGK,
de HHK, de PKN?
Bedoelen we met de Reformatie die van Luther, van Calvijn, van Zwingli?
Wie zijn de wettige nazaten van de Reformatoren?
Is de RKK een dwalende kerk, de Lutherse-, de Doopsgezinde-, de Oud-Katholieke-, de Baptisten-, de Pinksterkerken?
Soms heb ik de indruk dat we de heilige Geest hebben ingeblikt, of gevangen gezet in een kooi.
En staat op dat blik ons eigen merk?
Er is verstarring, verstening. We zijn vastgeroest.

In mijn jeugd hoorde ik zo vaak: 'U zit op mijn plaats'. Er werd naar het psalmbord gekeken: 'Gelukkig alleen maar psalmen' of 'Vandaag worden er wel heel veel gezangen gezongen'. 'Er wordt te snel gezongen' en dat was synoniem voor oneerbiedig.
Wie bepaalt de gang van zaken in de gemeente? Is het nog altijd de gemeente van Jezus Christus? Bepaalt Hij ons geloofsleven, ons samenkomen, onze kleding, onze liturgie, ons gebed?
Of de synode, de kerkenraad?
Nee, wij weten ons geen raad met de Pinkstergeest.
Écht het geloofsleven van velen is doodsaai, uitermate voorspelbaar.
Onze kerkdiensten ook, altijd hetzelfde lied.
Wij zijn doodsbang voor de heilige Geest.
Jezus vertelde 's nachts aan
Nicodemus: 'De wind zelf zie je niet.
Onzichtbaar. Toch is die windstroming ergens ontstaan en hij gaat ergens naar toe. Waar? Dat weten we niet. Maar wáár die wind waait gebeurt iets.
Onvoorspelbaar. Toch voelbaar, waarneembaar, je ziet beweging, de wind is hoorbaar, kan ons omverblazen'.
En zei Jezus: "Zó is het ook met een man of vrouw die de heilige Geest van boven ontvangen heeft" (Johannes 3:8).
Een wedergeboren christen is even onvoorspelbaar als de wind van de Geest.
Ik zeg wat Hij zegt. Ik doe wat Hij zegt me te doen. Ik ga waar Hij zendt.
Jezus deed de dingen net wat anders.
Het christenleven kan onmogelijk saai zijn, het is avontuurlijk. Elke dag kan anders zijn dan gisteren. Een kerkdienst kan verrassend zijn. Je voelt aan: er is iemand die zijn of haar leven aan Christus wil geven. Iemand heeft iets te vertellen wat hij of zij met de Here heeft meegemaakt.
Of je ervaart bewogenheid met een zieke waarmee je voorbede doet.
Wie geeft de richtlijnen: de Héér van de kerk.
Alles ligt niet vastgegoten, is niet vastgemetseld.
"O God, vergeef ons dat wij U ketenen.
O heilige Geest, vergeef ons dat wij U gekooid hebben. Dat deuren en ramen van onze kerken potdicht zitten.
Wij hebben U voorgeschreven hoe U werkt.
Het moét anders.
Dat Uw Geest in mij woont, moet te merken zijn door mijn omgeving.
En neem de leiding over Uw kerk".
Is in Biddinghuizen Christus verkondigd?
Heeft Gods Geest mensen overtuigd van zonde, oordeel en gerechtigheid?
Ervoeren mensen Gods heiligheid?
Bracht God Zijn kinderen uit allerlei verschillende kerken bij elkaar?
Ja! Dat is het getuigenis wat ik heb gehoord.
God heeft méér schapen, die niet van onze gereformeerde stal zijn........en het zal worden één kudde met één Herder.

Ik probeer me voor te stellen hoe het in zijn werk gaat: God roept!
Abram, laat alles achter!
Jouw land, jouw familie én Ik breng je in een onbekend land.
Die spreekt is hem volledig onbekend.
Is het niet absurd de onbekende stem van een onbekende god te volgen?
Van Ur naar Haran en van Haran naar Kanaän.
Alles achterlaten.
Tóch neemt hij zijn neef Lot mee.
Lot, die zoveel problemen veroorzaakt.
Destijds: je tent opbreken en gáán.
Maar anno 2017.
Ónze tentpinnen zijn diep, zéér diep in de grond geslagen.
In beton gegoten.
Destijds was de mens mobiel.
Er bestonden nog pelgrims.
Anno 2017 hebben we een mobiel.
En pelgrims zijn we niet meer.
Santiago de Compostella.
'De camino maken'.
Eigenlijk te voet gaan door België, Frankrijk, de Pyreneeën, Spanje.
Overnachten in herbergen.
Tegenwoordig: elk jaar een gedeelte fietsen. Er drie jaar over doen om het doel te bereiken,
Of: bepaalde trajecten met de trein afleggen.
De Bijbel zegt: "Wij hebben hier (in Delft, Den Haag, in Steenwijk, op Urk) géén blijvende stad".
Zelfs in Kanaän heeft Abram zich nooit gevestigd.
"Hij zocht naar een stad waarvan de bouwer, de ontwerper, de fundamenten door God gelegd waren".
Elke wedergeboren christen of christin is, of hij of zij dat beseft of wilt, een nomade, pelgrim, reiziger, onderweg.
Is daarvan iets te merken in ons dagelijks leven?
Stel je voor dat de heilige Geest jou roept, kun je dan zeggen: 'Hier ben ik!'
Of zitten we vastgeroest?
In beton gegoten?
In mijn leven speelt Johannes 3:8 een enorme rol.
"De wind waait waarheen hij wil.
Wij horen zijn geluid. Wij weten niet vanwaar hij komt en waar hij heengaat.
Zó is het ook met een mens die uit de heilige Geest geboren is".
Een gelovige christen.
Waait niet met alle winden mee.
Waait met de heilige Geest mee.
Zó kom je op ongedachte en onverwachte plaatsen. Je ontmoet onbekende mensen.
Het leven als christen, als christin is avontuurlijk, eigenlijk onvoorspelbaar.
Dan dúrf je pas echt vragen:
"Here, wat wilt U, dat ik doen zal".
Die vertrouwenwekkende stem.
Al sprekend verwekt hij geloof.
Is er inspraak mogelijk in jouw en door jou volgeplande agenda?
Heeft God nog iets te zeggen?



Amen
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"


Terug naar “[Religie] - Geloof & Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron