madelief8 schreef:Ik zag dat we nog best wat nieuwe reacties waren sinds ik hier voor het laatst las, en ik wilde nog even een update geven. Het gaat inmiddels wel een stuk beter over het algemeen. De sfeer is meestal positief. We zijn al wat meer een eenheid dan een tijd terug. Ik heb niet meer van die ernstige en energie vretende twijfels gelukkig. Maar nog wel af en toe een knagend gevoel van: het moet volgens mij ook anders kunnen in een huwelijk. Als ik had gewacht op iemand over wie ik ronduit enthousiast was, in plaats van zo dubbel. Hij is zo’n goede man, zo lief, begripvol, helpend, steunend, goed, en we kunnen samen lachen. Dat is allemaal heel waardevol. En ik weet dat ik voor hem ook veel goeds beteken. Het voelt gewoon als niet 100%. Ik wou dat ik iemand naast me had die wat langer was dan ik, waar ik fysiek goed bij paste, en die geestelijk even vurig was in zijn geloof als ik, of nog meer. Ik denk dat ik terugkijkend, misschien langer alleen had moeten blijven en had moeten wachten tot ik iemand leerde kennen over wie ik niet ambivalent was. Maar aan de andere kant kan ik me niet voorstellen dat God dit niet had tegen gehouden als het niet zijn bedoeling was geweest. Ik vond de post waar al naar verwezen werd heel mooi, over mijn oude natuurlijk mens en de nieuwe geestelijke mens, en het bidden dat God me laat zien hoe ik een vrouw kan zijn die mijn man nodig heeft, gevende liefde. Dus ik accepteer dat ik in dit huwelijk ben (seks gaat overigens ook goed oha) met deze man en probeer gaandeweg meer zoals Jezus te worden zogezegd, mijn denken te vernieuwen, te handelen zoals liefde doet enz. We maken er samen met God het beste van en gaandeweg vormt Hij ons.
Fijn om dit te lezen Madelief8. Dan is er toch positieve vooruitgang!
Er is liefde tussen jullie en dat is heel wat!!!!!!!! En je toont de wil om te gehoorzamen en achter Jezus aan te gaan! Dat is belangrijk geloof ik!
Veel zegen toegewenst
