Hetero in een relatie met een homoseksueel

* Vriendschap * Verliefdheid * Verkering * Liefde *
(Off Topic wordt verwijderd)

Moderators: Memmem, Sterretje, Moderafo's

Gebruikersavatar
Lukas
Mineur
Mineur
Berichten: 116
Lid geworden op: 18 nov 2013 10:12

Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Lukas » 09 jun 2022 17:48

Ik start dit topic naar aanleiding van een andere vraag op dit forum over ouders met een homoseksueel kind.

Want als het niet je kind, maar je partner betreft dan heb je andere maar ook vergelijkbare vragen.
Hoe zouden afwijzende ouders en hun familie omgaan met hun 'homoseksuele kind' als ze zich durven indenken dat dit vraagstuk ook zomaar op zichzelf van toepassing had/zou kunnen zijn?
Wellicht is dit een griezelige en ingewikkelde vraag. En nog steeds taboe. Bedenk dat veel homoseksuelen getrouwd waren (of zijn!) met een hetero partner. Wat levert dit in de werkelijkheid aan overspel, echtscheiding en ellende als resultaat op? Heeft iemand een idee daarover, of hierbij stil gestaan?
Er zijn (honderd)duizenden huwelijken waar de seksuele oriëntatie niet overeenkomt met de personen in dat huwelijk. Nee, dat is geen grapje of overdrijving.

Als men homoseksualiteit en homoseksuele relaties afwijst (dmv. een Nashville verklaring of zo), is het dan daarmee afgedaan? Verdwijnen die homoseksuele mensen daardoor op miraculeuze wijze? Nee natuurlijk niet! Ze gaan vaak trouwen met een hetero partner. Tja, wat een verrassing he???
Maar voor buitenstaanders (cq. 'de kerk') is het dan weg en geen zichtbaar probleem meer...
Nou, dat is bepaald niet het geval, zo'n huwelijk tussen homo en hetero is enorm problematisch. Ach ja, maar nu is het gedeelde smart, want die (vaak onwetende) hetero wordt ook opgezadeld met de problematiek... Hebben buitenstaanders enig besef wat ze iemand daarmee aandoen???
Zijn er Bijbelse teksten dat deze hetero partners ook "een gruwel" zijn en dit dus hun verdiende loon is? Ik heb te doen met de hetero's die indirect slachtoffer worden van het gemis aan erkenning en bijgevolg afwijzing van homoseksuelen. Er is enorm veel verborgen leed. Dit is geen theorie, ik weet waar ik het over heb. Ik heb dat doorleeft in de praktijk van mijn leven.
Mogelijk is de werkelijke gruwel dat men anderen in zo'n situatie brengt en tegelijk de handen wast en zonder schuld wil zijn.

Stel ik daarmee dat homo-hetero relaties gedoemd zijn? Nee zeker niet! Ik ben een hetero man en (gelukkig) getrouwd met een lesbische vrouw. Onze basis ligt in onvoorwaardelijke zelf- en wederzijdse acceptatie.
Mijn vrouw accepteert zichzelf, met al haar onderdelen, inclusief haar seksuele voorkeur. En ik accepteer haar zoals ze is, zonder enige terughoudendheid of afwijzing.
De religieuze interpretatie van homoseksualiteit: zonde en gruwel en wat al niet meer, staat echter volledige haaks op deze (zelf)acceptatie. Een kerk die zoiets verkondigd werpt alleen maar hindernissen op voor huwelijken waar seksualiteit niet op één lijn staat. Want liefde floreert niet door dwang, maar wordt daardoor juist de kop ingedrukt.
De orthodoxe kerkelijke opvattingen zorgen eerder voor falen van homo-hetero relaties, dan dat ze bijdragen aan een huwelijk naar Gods beeld.
Daarmee suggereer ik niet dat homoseksuelen dus een oplossing vinden in een hetero huwelijk, als ze maar "net doen zoals wij"... oid. (Als dat de indruk is, dan mis je de kern wat ik beschrijf).
Het gaat om vrijheid, acceptatie, onbevangenheid en echte intimiteit die ontstaat. DAT is de basis van een liefdesrelatie!
Seksuele oriëntatie kan dan zoiets worden als "Oh ja dat is er ook nog", en wie maalt er om? (wij in ons persoonlijk leven ieder geval niet).

Wel, dit is een complex onderwerp waar ik slechts de randen van heb aangeraakt, maar ik ben benieuwd naar jullie reacties.

Gebruikersavatar
meribel
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3801
Lid geworden op: 24 jan 2011 14:15

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor meribel » 09 jun 2022 21:34

Ik heb het een paar keer gelezen en weet niet wat je precies wil zeggen. Ben je voorstander of tegenstander van huwelijken van mensen die niet tot elkaar zijn aangetrokken?


Ik begrijp iig dat je vrouw lesbisch was maar dat het moeilijk was maar nu inmiddels hebben jullie een goede modus gevonden. Dat is fijn!


Ik hoop dat in de kerk het een veilige omgeving is voor iedereen en als je homo of lesbisch bent dat je daar gewoon voor uit mag komen en dat iedereen trouwt met degene waar die van houdt

Gebruikersavatar
hans0166
Kapitein
Kapitein
Berichten: 1421
Lid geworden op: 28 dec 2012 15:30

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor hans0166 » 10 jun 2022 05:49

Lukas schreef:IWat levert dit in de werkelijkheid aan overspel, echtscheiding en ellende als resultaat op? Heeft iemand een idee daarover, of hierbij stil gestaan?


Het levert in veel gevallen al het bovenstaande op.

In mijn (jongere) jaren heb ik vrijwillgerswerk gedaan voor de GGD, en daarin deze problematiek heel vaak tegengekomen. De enige die zichtbaar zijn zijn meestal de mannen. Deze vinden vaak hun "toevlucht" op anonieme ontmoetingsplaatsen. Terwijl moeders thuis op de koters past of aan de maaltijd bezig is... in onwetenheid of soms ook, ontkenning.

Er zijn echter ook stellen waar het wél uitgesproken wordt en tot een stabiele relatie leidt. Ik denk echter dat dit zeldzaam is. Het is vaak zo ontwrichtend dat het, omdat scheiden geen optie is voor velen, een situatie wordt van veel pijn en verdriet.

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22380
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Marnix » 10 jun 2022 07:30

Ik ben wel benieuwd hoe zulke relaties zich verhouden tot een relatie waarbij je je op alle vlakken tot elkaar aangetrokken voelt. Ik kan me als hetero niet voorstellen om een relatie met een man te beginnen bijvoorbeeld. Zou echt geen optie zijn. Maar tussen man en vrouw waarbij eentje op het zelfde geslacht valt lijkt om een of andere reden soms toch beter te werken. Anders trouw je toch überhaupt niet. En dan kan ik me voorstellen dat je daarin een modus vindt die werkt, ook al hoor je ook geregeld dat men later in het leven opeens denkt: wie ben ik eigenlijk voor de gek aan het houden. Ben ik dit niet vooral gaan doen omdat anderen dan verwachten, om in dat keurslijf mee te lopen terwijl ik dit ten diepste niet ben. Ik denk dat je jezelf toch in zekere zij wel beperkt, op meer vlakken dan alleen het seksuele gebied. Dat is wel te overkomen, vroeger werden mensen vaak uitgehuwelijkt en kwamen zodoende ook in een relatie waarbij men zich niet tot elkaar aangetrokken voelde en er zijn tal van culturen waar dat nog gebeurt. En dat werkte soms wel aardig maar volgens mij is het nooit de beste optie.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

Gebruikersavatar
Lukas
Mineur
Mineur
Berichten: 116
Lid geworden op: 18 nov 2013 10:12

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Lukas » 10 jun 2022 15:24

Meribel,

Ik ben noch voorstander noch tegenstander van huwelijken waar de seksuele oriëntatie niet matched. Zeker niet als "voorstander zijn" betekent dat men zich genoodzaakt voelt zo'n huwelijk aan te gaan.
Dit ontstaat als homoseksualiteit afgekeurd wordt, iemand in de kast blijft en feitelijk een huwelijk aangaat dat gebaseerd is op leugen. Dat is zeer destructief voor beide partners in zo'n relatie.
Op een gegeven moment barst de bom, vaak pas na vele jaren. In de media en op internet wordt aandacht gegeven aan de homoseksueel die dan eindelijk authentiek gaat leven, de regenboog vlag gaat uit, etc. Maar aan de hetero partner die aan gruzelementen ligt, wordt zelden aandacht gegeven.

Hierdoor ontstaat echter ook een vertekend beeld. Alsof alleen seksuele oriëntatie de allesbepalende factor is, en dus zwart-wit gedacht moet worden over relaties waar de seksuele oriëntatie niet matched.
Er wordt dan genegeerd dat een doorslaggevend aspect van de ellende het ontbreken van zelfacceptatie is. Dan slaat men door naar de andere kant, waar men tegenstander van dit soort huwelijken is (of op z'n minst er zeer sceptisch tegenover staat).

Kortom, enerzijds veroordeling en afwijzing waardoor (zelf)acceptatie ondermijnt wordt, anderzijds een tegenbeweging die seksuele oriëntatie op een in-beton-gegoten-voetstuk plaatst.
Geen van beide hebben iets positiefs te bieden voor "gemengde oriëntatie relaties" die hun weg proberen te vinden naar een gelukkig huwelijk.

Overigens, ik ben het met je eens wat je schrijft: "Ik hoop dat in de kerk het een veilige omgeving is voor iedereen en als je homo of lesbisch bent dat je daar gewoon voor uit mag komen en dat iedereen trouwt met degene waar die van houdt"
Daar hoort ook een hetero-homo huwelijk bij :) en hoewel dat in de praktijk best veel voorkomt, worden die nogal eens over het hoofd gezien. Je hoort er weinig positiefs over, een schimmig verschijnsel waar allerlei vooroordelen over bestaan.
Voor zover in mijn mogelijkheden ligt, wil ik dat doorbreken. Door er over te praten en te schrijven, en het bespreekbaar maken in de diversiteit die het verdient.


Hans,

ik denk dat mannen meer zichtbaar zijn omdat ze makkelijker voor "alleen seks" gaan. Dit is lang vol te houden in het verborgene. Vrouwen zullen vaker in een emotionele relatie terechtkomen die vervolgens ook seksueel wordt. Dit is minder verborgen te houden en dus sneller confronterend.
In alle gevallen is het huwelijk een aanfluiting van wat het zou moeten en kunnen zijn. En inderdaad, soms wordt het zelfs dan nog ontkent en moddert dit jarenlang zo door.
Echtscheiding kan een (onafwendbare) beste oplossing zijn. Sowieso kan de beschadiging dermate groot zijn dat een andere oplossing eigenlijk niet meer haalbaar is.
Sommigen kiezen voor een open relatie, dat haalt immers de angel uit het probleem. Maar of dat nu werkelijk een gewenste situatie oplevert betwijfel ik (scheiden en gewoon dikke vrienden blijven lijkt me beter en een stuk eenvoudiger).
Daarnaast zie ik in "open relaties" ook niet echt een christelijk beeld van het huwelijk terug.

wij behoren tot die "zeldzame stellen" waar we in een stabiele en zeer goede situatie kwamen. Dat is leuk voor ons, maar dat is niet waar het me om gaat. We hebben een lange weg afgelegd om daar te komen, en hebben ervaren welke aspecten uiteindelijk de doorslaggevende rol speelden.
Ik denk oprecht dat ons positieve resultaat minder zeldzaam zou kunnen zijn. Omdat er zowel in het conservatief als het liberaal denken aspecten zitten die negatief uitwerken voor die nauwelijks besproken (maar best grote) groep "hetero-homo huwelijken".
Wij zijn conservatief als het gaat om Bijbelse principes als trouw, toewijding, seksuele reinheid in het huwelijk, maar meer dan (het huidige) liberaal als het gaat om seksuele hokjes en labels.

Marnix,

er zijn homoseksuelen die onder geen beding iets intiems met iemand van andere geslacht willen. Zelfs elkaars hand vasthouden voelt gemaakt en verkeerd. Maar seksualiteit is echt wel een spectrum, en men maakt dan een tussenvakje biseksueel om het overzichtelijk te houden. Maar ook dat is echt niet een exacte weergave van realiteit.
Ik snap jouw poging tot indenken, "wat als jij iets met een man zou moeten hebben". Ik ben hetero, ik begrijp best wat je bedoelt, maar het is niet terecht om het zo simpel te vergelijken. Men maakt simplificaties en labels om er grip op te krijgen, maar de werkelijkheid is weerbarstig.
Een dingetje is sowieso dat biologisch man en vrouw bij elkaar passen, niet alleen lichamelijk maar ook qua beleving (van de partner en hoe die dan weer is als man/vrouw). Dit maakt dat het niet symmetrisch vergelijkbaar is.
Als man voel ik me totaal geaccepteerd en gewaardeerd door mijn vrouw, ook al is haar seksuele voorkeur anders. Daarnaast beleef ik mijn vrouw ook zoals elke hetero man doet. Zij accepteert zichzelf helemaal zoals ze is, ook haar vrouwelijkheid. (even terzijde, ik vraag me soms af of alle hetero vrouwen dit zo goed beseffen), en geeft dit als cadeau aan mij, omdat zij mijn seksualiteit begrijpt en waardeert.
Ze stopt mij niet in een kast, omdat zij lesbisch is. Nou, dit is en werkt volledig wederkerig.
Ik weet niet of je het een beetje kunt indenken, maar het voelt volkomen natuurlijk voor ons beiden. Niks geen forceren, moeten of iets dergelijks, het is vrij en blij van beide kanten.

Wij werden na 20 jaar huwelijk geconfronteerd met de duidelijkheid wat betreft mijn vrouws seksuele oriëntatie. Dat was echt een enorm moeilijke situatie. Zeg gerust maar: een atoombom die in je huwelijk ontploft.
Het heeft ons jaren gekost om onze weg hierin te vinden. We moesten het wiel uitvinden. Achteraf denk ik wel dat we veel moeilijkheden hadden kunnen vermijden als we de hele problematiek beter hadden begrepen. De buitenwereld hielp niet echt.
De cultuur en maatschappelijke mening over homoseksualiteit heeft ons dwars gezeten, benam ons het zicht als het ware.
De conservatief kerkelijke opvattingen over homoseksualiteit hielpen trouwens ook niet. Maar goed ik was daar al achter gekomen voordat die atoombom in ons huwelijk afging, dus acceptatie van homoseksualiteit an sich had ik gelukkig al wel.
Het is echter wel een totaal ander iets als je in je persoonlijke leven er mee geconfronteerd wordt. Dan gaat het niet alleen om acceptatie van "iets", maar acceptatie van consequenties voor jezelf.

Gebruikersavatar
Lukas
Mineur
Mineur
Berichten: 116
Lid geworden op: 18 nov 2013 10:12

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Lukas » 10 jun 2022 17:20

Ik heb nog niet ontdekt hoe ik een reactie kan aanpassen, dus dan maar via een aanvulling...
Marnix,
als iemand later ontdekt in een keurslijf te zitten, dan zijn belangrijke zaken dus onder de pet gehouden. Kortom: geen zelf acceptatie.
Ik hoop echt dat ik duidelijk maak dat zelfacceptatie een absolute basis moet zijn voor relaties. Acceptatie is de grond waarop je naar de ander open kunt zijn over je seksualiteit. Iedereen weet (of zou moeten weten) dat eerlijke communicatie in een relatie essentieel is. Als zelfacceptatie er niet is, vergeet die open communicatie dan maar, want dat gaat 'm niet worden.
Dus wat "ik ten diepste ben" zou zeker iets moeten zijn dat naar elkaar gecommuniceerd wordt. Vaak wordt dit "uit de kast komen" genoemd, en dit niveau is sowieso basic voorwaarde wil een huwelijk gelukkig worden. Maar wie je feitelijk ten diepste bent is veel meer dan dat.

Ergens bestaat er ook zo'n oppervlakkige opvatting over homoseksualiteit, een soort van jeugdjournaal-achtige weergave. Het is echt wel nodig dat het anders, dieper en veelzijdiger gezien mag worden. Niet in een beklemmende SGP formaat, juist integendeel.
Als ik zeg dat voor ons seksuele oriëntatie eigenlijk een bijzaak is geworden, dan meen ik dat. Het gedoe om dat te ontdekken was meer omdat cultuur en kerk ons dingen leek op te leggen en beïnvloeden, en iets waar we ons doorheen moesten worstelen.
Zie het echter wel in het complete inclusieve plaatje, dat ik hiervoor ook beschreef.

Dorpeling
Luitenant
Luitenant
Berichten: 612
Lid geworden op: 14 mei 2018 19:14

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Dorpeling » 19 jul 2022 10:10

Marnix schreef:Maar tussen man en vrouw waarbij eentje op het zelfde geslacht valt lijkt om een of andere reden soms toch beter te werken. Anders trouw je toch überhaupt niet.
Er zijn toch veel huwelijken gesloten waarbij een van de twee later 'uit de kast komt'. Het is niet meer vol te houden. Eigenlijk begin je met een leugen en dat is nooit een goede basis. Ik denk (en hoop) dat veel van zulke relaties al stranden voor het uberhaupt tot een trouwdag komt.
Zelf heb ik een tijdje een relatie gehad met iemand waar wie achteraf toch bleek dat hij meer op mannen viel. Of ik dat niet doorhad? Nee, eerst niet. Maar op den duur merk je het wel, soms aan hele kleine dingen. Ik vind het nog steeds een leuke man maar ben ontzettend dankbaar dat ik niet met hem getrouwd ben. Dan waren we uiteindelijk allebei intens ongelukkig geworden. Je gevoelens verdringen en een hetero relatie beginnen 'omdat dat hoort' terwijl je weet dat je het ten diepste niet bent, is nooit de beste optie.

Ik kan me dan ook volledig vinden in deze quote van Lukas;
Lukas schreef:Dit ontstaat als homoseksualiteit afgekeurd wordt, iemand in de kast blijft en feitelijk een huwelijk aangaat dat gebaseerd is op leugen. Dat is zeer destructief voor beide partners in zo'n relatie.
Op een gegeven moment barst de bom, vaak pas na vele jaren. In de media en op internet wordt aandacht gegeven aan de homoseksueel die dan eindelijk authentiek gaat leven, de regenboog vlag gaat uit, etc. Maar aan de hetero partner die aan gruzelementen ligt, wordt zelden aandacht gegeven.
Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt! Joh. 1:29

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22380
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Marnix » 19 jul 2022 21:36

Dorpeling schreef:Er zijn toch veel huwelijken gesloten waarbij een van de twee later 'uit de kast komt'. Het is niet meer vol te houden. Eigenlijk begin je met een leugen en dat is nooit een goede basis. Ik denk (en hoop) dat veel van zulke relaties al stranden voor het uberhaupt tot een trouwdag komt.
Zelf heb ik een tijdje een relatie gehad met iemand waar wie achteraf toch bleek dat hij meer op mannen viel. Of ik dat niet doorhad? Nee, eerst niet. Maar op den duur merk je het wel, soms aan hele kleine dingen. Ik vind het nog steeds een leuke man maar ben ontzettend dankbaar dat ik niet met hem getrouwd ben. Dan waren we uiteindelijk allebei intens ongelukkig geworden. Je gevoelens verdringen en een hetero relatie beginnen 'omdat dat hoort' terwijl je weet dat je het ten diepste niet bent, is nooit de beste optie.



Dat klopt, de vraag is alleen of het altijd het verdringen van gevoelens is die je kent, of soms juist ook ontwetendheid. Er zijn mensen die denken dat het zo hoort, dat het wel zo zal voelen en die later pas ontdekken dat ze niet op dat geslacht vallen. Dat is niet voor iedere jongere / jongvolwassene al een overduidelijke zaak, juist omdat er vaak geen ruimte is in de omgeving.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

Dorpeling
Luitenant
Luitenant
Berichten: 612
Lid geworden op: 14 mei 2018 19:14

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Dorpeling » 19 jul 2022 22:49

Marnix schreef:Dat klopt, de vraag is alleen of het altijd het verdringen van gevoelens is die je kent, of soms juist ook ontwetendheid. Er zijn mensen die denken dat het zo hoort, dat het wel zo zal voelen en die later pas ontdekken dat ze niet op dat geslacht vallen. Dat is niet voor iedere jongere / jongvolwassene al een overduidelijke zaak, juist omdat er vaak geen ruimte is in de omgeving.

Inderdaad, daar gaat het vaak mis. Pas op oudere leeftijd wordt duidelijk dat datgene wat je altijd als ' normaal' ervaren hebt, toch niet is wat het lijkt. En dan komt pas het echte vraagstuk, want wat is dan waarheid? En hoe kom je ooit weer uit dat doolhof? Heftig hoor als het je persoonlijk raakt.
Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt! Joh. 1:29

Gebruikersavatar
Lukas
Mineur
Mineur
Berichten: 116
Lid geworden op: 18 nov 2013 10:12

Re: Hetero in een relatie met een homoseksueel

Berichtdoor Lukas » 29 aug 2022 15:27

Dorpeling schreef:En dan komt pas het echte vraagstuk, want wat is dan waarheid? En hoe kom je ooit weer uit dat doolhof? Heftig hoor als het je persoonlijk raakt.

Yep, het raakt beide partners in het huwelijk. De hetero partner wordt net zo ingrijpend geraakt. Deze problematiek toespitsen op de ervaring van de niet-hetero, is niet terecht (en kan enorm schadelijk voor de hetero partner zijn). Dan beweeg je naar de tunnelvisie van de LGBT beweging, waar de niet-hetero per definitie slachtoffer is die bevrijd moet worden (oid). Allemaal interessant, en de buitenwereld denkt er van alles over, maar afhankelijk van de situatie, is het niet de kern wat speelt in een MOM (mixed orientation marriage).

Mijn vrouw wist niet dat ze lesbisch was toen we trouwden, pas twintig jaar later besefte ze het. (er is een term voor: "lesbian late bloomers", hoewel die term ook een bepaald gedrag impliceert dat voor ons niet opgaat).
In de loop van die twintig jaar groeiden de problematiek op seksueel vlak wel. Maar dit werd gemaskeerd doordat ze zo'n enorm moeilijke jeugd heeft gehad (narcistische moeder).
We dachten daarom lange tijd dat dit laatste de oorzaak was (en dat was zeker ook echt wel een factor).
Mede via therapie heeft ze echter hard aan gewerkt om de problematiek van haar jeugd te overwinnen. Daarna kwam eigenlijk haar seksuele orientatie pas aan de oppervlakte.

Maar het ding is: je bent 20 jaar getrouwd, je bent met elkaar door dik en dun gegaan, je hebt samen kinderen, en je houdt gewoonweg van elkaar.
Het sluiten van het huwelijk was oprecht, een belofte aan elkaar met God als getuige.

Ook al zijn gevoelens een warboel (en heb je geen idee of er samen ooit uitkomt) is het niet zo dat zodra één van beide ontdekt niet-hetero te zijn, dit dus einde verhaal moet betekenen.
Dit kort door de bocht denken wordt aangestuurd door de maatschappij:

- Echtscheiding is in die situatie onvermijdelijk.
- Als je 'het' bent, moet je het ook uitleven.
- Als je dat niet doet leef je niet authentiek.
- Het is onvermijdelijk dat je de relatie op de één of andere manier open gooit.
- Seksualiteit is nu onmogelijk, dus het moet een seksloos huwelijk worden.

Maar dit zijn allemaal "scripts". Eigenlijk: Anderen die zeggen hoe het is en wat je moet doen.

Als je geconfronteerd wordt met homoseksualiteit in een hetero huwelijk, dan voel je je buitengewoon onzeker. Je hebt het gevoel dat je de enige bent die dit overkomt.
Dus zoek je naar raad en informatie en dan loop je (met zekerheid) tegen al die "scripts" aan die ik hiervoor beschreef. Het lood zakt je in de schoenen, als je dacht dat je huwelijk nog iets zou worden dat zelfs maar leek op het toekomstbeeld waar het mee startte.

Dus je moet verrekte eigenwijs zijn, en beiden werkelijk gemotiveerd zijn om er toch wél wat van te maken.
Daar kan het natuurlijk mis gaan, nogal wat huwelijken gaan ook immers zonder deze problematiek al uit elkaar om allerlei redenen. Als homoseksualiteit in de relatie er ook nog eens bijkomt, dan is dit het laatste loodje (van tien ton).

Maar ik wil toch wel een kanttekening hierbij plaatsen. Het is best waarschijnlijk dat de relatie al lange tijd leed onder een niet echt goed functionerende seksualiteit. Voor beide partners een bron van frustratie en onbegrip. Zo van: we passen goed bij elkaar, we houden eigenlijk erg veel van elkaar, maar juist en alleen dit seksuele aspect wil maar niet lukken en is een bron van spanning.
In dat geval kan het zijn dat duidelijkheid over seksuele oriëntatie ergens ook als een opluchting ervaren wordt: Eindelijk een verklaring voor die onbegrepen moeite die er jarenlang speelde!

Voor ons was dat het geval. Niet dat daarmee alles opgelost was, maar in ieder geval de aanleiding gaf om er vervolgens meer ontspannen mee om te gaan. Zoeken naar mogelijkheden om er iets van te maken, daarbij inventief te willen zijn, ook heel pragmatisch. In liefde zich uitstrekken naar de ander, zonder al te hoge verwachtingen. Maar met de wens de ander te bereiken en bevestigen. Dus bepaald geen dwang, maar uit wederzijds respect en begrip. Dit gaat gepaard met veel praten, dus ook in dat opzicht stimulerend om dit communicatie aspect verder te ontwikkelen.

Het script: "dan moet je dus seksloos leven, slapen in een andere kamer etc." is zo jammer en contraproductief indien men zich daarbij zomaar neerlegt. Nogmaals het moet geen dwang zijn, en benader het met geduld en (ontzettend) veel praten. Bouw samen iets op in wederzijdse overeenstemming. Dit is sowieso leerzaam hoe je praktisch (en pragmatisch) aan je relatie kunt bouwen. Het is niet het einddoel, maar het helpt om constructief te leren denken.

Het moment dat één van de partners vertelt niet hetero te zijn, is het startpunt om iets nieuws op te bouwen. Vergeet de automatische aannames die je over relaties had. Al die 'waarheden' zijn er gewoon niet meer. Dat is giga moeilijk, want de ondergrond zakt voor je gevoel onder je voeten weg. Maar dat wil niet zeggen dat er geen nieuwe (en betere) basis gebouwd kan worden. Het zwaartepunt zal eerst van Eros richting Agape moeten gaan en pas daarna wordt Eros weer een levendig deel van de relatie.
Het klinkt misschien een beetje cryptisch, maar dit is hoe het voor ons verliep. Ik hoop dat anderen ook iets dergelijks kunnen vinden.

Het hangt van beiden partners in het huwelijk af. Beide moeten sowieso echt willen en er voor gaan.


Terug naar “Relaties”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast