Ongelovige vrienden en famillie

*(Persoonlijk) geloof in het dagelijks leven*
Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

naamloos
Generaal
Generaal
Berichten: 4326
Lid geworden op: 02 jan 2014 02:58

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor naamloos » 04 mei 2022 16:39

Marnix schreef:Ik zie dat niet als oppervlakkige liefde maar ik snap niet zo waarom je een soort concurrentiemodel op het gebied van liefde creëert. Je naaste liefhebben is een opdracht voor christenen, dat is gewoon terug te vinden in de Bijbel. EN dat is geen moeten of zo, dat komt als het goed is uit je hart waarin God woont. Maar als anderen God niet kennen en ook hun naaste liefhebben is er op dat punt toch geen concurrentie? Het is allemaal liefde, uiteindelijk komt het zelfs allemaal vanuit dezelfde bron. Dus waarom zou het feit dat christenen hun naaste liefhebben het idee wekken dat ze een soort alleenrecht op die liefde hebben, waarom ga je de ene vorm van liefde tegenover de andere vorm stellen of de ene vorm schetsen als exclusiever dan de andere vorm? Het enige wat je als christen ook wil is de bron van die liefde bekend maken aan anderen.
Ik zeg toch dat ik de naasteliefde van de seculieren juist helemaal NIET als concurentie zie!
Voor mij is het gewoon gelijkwaardig en ik stel de ene vorm niet tegenover (of boven) de andere.
Ik heb ook niet gezegd dat JIJ de liefde van de seculieren als oppervlakkig bestempelt.
Ik heb gezegd dat ik het ongemakkelijk vind worden als gezegd wordt 'leef ernaar en je krijgt vanzelf wel vragen' en ik heb ook gezegd waarom.
Ik geloof trouwens ook helemaal niet dat je vragen krijgt bij het in de praktijk brengen van naastenliefde, da's dagelijkse kost gelukkig.
Daarom snap ik het ook nooit als mensen zeggen 'leef er gewoon naar, dan krijg je vanzelf wel vragen'.
Dan maken ze toch gewoon zelf de christelijke naastenliefde bijzonder?
Marnix schreef:Uiteraard hebben christenen iets wat niet-christenen niet hebben en dat is een relatie met Christus en door Hem met God. Daarom heet je "christen", omdat je Christus volgt. En als je dat doet doe je dat omdat je gelooft dat Hij leeft, dat God bestaat. En als je dat gelooft zou het heel raar zijna ls je dat niet aan anderen mag vertellen omdat ze dan het gevoel zouden krijgen dat ze misschien wel iets missen, iets nog niet weten wat jij wel weet. Ik gun mensen die God niet kennen dat ze Hem gaan leren kennen en daarmee wil ik inderdaad zeggen dat die ander iets nog niet heeft. Wat is anders het idee van de opdracht om mensen tot volgelingen van Jezus te maken? Dat gaat toch om doen wat Hij vraagt maar ook om te vertellen wie Hij is?
Ik zie iedereen die het gedachtengoed van Christus volgt als een christen.
Een atheïst of agnost die in de praktijk het gedachtengoed van Christus uitleeft zie ik evengoed als een christen, al zal hij zichzelf eerder een humanist noemen lijkt mij. What's in a name!
Zij zijn degenen waarvan Romeinen 2 zegt dat ze door hun daden bewijzen dat ze Gods wet in hun hart hebben.
Als zij dan vanuit en door de liefde leven, waarom zouden ze dan geen relatie met Christus/God hebben? God is liefde!
Dat lijkt me net zoiets als zeggen dat iemand geen vader en moeder heeft als hij hen niet persoonlijk kent.

En verder heb ik gezegd dat er ik uiteraard helemaal niets op tegen heb als iemand wil delen/getuigen wat hem/haar geluk, vrede en vreugde geeft.
Dan komt vanzelf wel aan de orde wat hij/zij daarvan gelooft en ervaart zonder dat je hoeft te zeggen dat de ander wat mist, want dat is misschien in wezen wel helemaal niet zo.
Marnix schreef:Ik vind het zo vreemd dat je dit telkens schetst alsof je dan een soort hoogmoedswaanzin hebt, een gevoel van superioriteit ten opzichte van de ander terwijl dat zo haaks staat op hoe ik dat ervaar.

Dat valt wel mee. Ik gebruik het woord hoogmoed pas (over waanzin heb ik het niet gehad) als mensen zeggen dat de liefde van seculieren oppervlakkig is, en dat doe jij niet. Ik had ook eigenlijk expres niemand geciteerd, maar de richting die het uitging triggerde me vandaar dat ik een losse flodder plaatste die alleen maar bedoelt is voor degenen die de schoen past.
Alle spreken over Boven komt van beneden, ook het spreken dat beweert van Boven te komen. (Kuitert)

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22235
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor Marnix » 04 mei 2022 19:27

naamloos schreef:Ik zeg toch dat ik de naasteliefde van de seculieren juist helemaal NIET als concurentie zie!
Voor mij is het gewoon gelijkwaardig en ik stel de ene vorm niet tegenover (of boven) de andere.
Ik heb ook niet gezegd dat JIJ de liefde van de seculieren als oppervlakkig bestempelt.
Ik heb gezegd dat ik het ongemakkelijk vind worden als gezegd wordt 'leef ernaar en je krijgt vanzelf wel vragen' en ik heb ook gezegd waarom.
Ik geloof trouwens ook helemaal niet dat je vragen krijgt bij het in de praktijk brengen van naastenliefde, da's dagelijkse kost gelukkig.
Daarom snap ik het ook nooit als mensen zeggen 'leef er gewoon naar, dan krijg je vanzelf wel vragen'.
Dan maken ze toch gewoon zelf de christelijke naastenliefde bijzonder?


Veel mensen ervaren het toch als bijzonder en stellen veel vragen. Is mijn persoonlijke ervaring. Was het maar dagelijkse kost voor iedereen….

Ik zie iedereen die het gedachtengoed van Christus volgt als een christen.
Een atheïst of agnost die in de praktijk het gedachtengoed van Christus uitleeft zie ik evengoed als een christen, al zal hij zichzelf eerder een humanist noemen lijkt mij. What's in a name!
Zij zijn degenen waarvan Romeinen 2 zegt dat ze door hun daden bewijzen dat ze Gods wet in hun hart hebben.
Als zij dan vanuit en door de liefde leven, waarom zouden ze dan geen relatie met Christus/God hebben? God is liefde!
Dat lijkt me net zoiets als zeggen dat iemand geen vader en moeder heeft als hij hen niet persoonlijk kent.


Ik geloof ook leert ook dat het persoonlijk kennen van een enorme meerwaarde heeft en daarin spreek ik ook wel de Bijbel na volgens mij. Iemands gedachtegoed naleven is mooi maar als je die persoon dan ook nog eens kan leren kennen snap je vast dat dat wat toevoegt. Daarnaast is geloven meer dan naastenliefde alleen.

En verder heb ik gezegd dat er ik uiteraard helemaal niets op tegen heb als iemand wil delen/getuigen wat hem/haar geluk, vrede en vreugde geeft.
Dan komt vanzelf wel aan de orde wat hij/zij daarvan gelooft en ervaart zonder dat je hoeft te zeggen dat de ander wat mist, want dat is misschien in wezen wel helemaal niet zo.


Dat je iets niet mist omdat je het niet kent wil niet zeggen dat dat gaan ontdekken geen meerwaarde heeft.

Dat valt wel mee. Ik gebruik het woord hoogmoed pas (over waanzin heb ik het niet gehad) als mensen zeggen dat de liefde van seculieren oppervlakkig is, en dat doe jij niet. Ik had ook eigenlijk expres niemand geciteerd, maar de richting die het uitging triggerde me vandaar dat ik een losse flodder plaatste die alleen maar bedoelt is voor degenen die de schoen past.


Dat zeg ik inderdaad niet. Ik stel alleen dat het wel van meerwaarde is als je Hem kent.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

naamloos
Generaal
Generaal
Berichten: 4326
Lid geworden op: 02 jan 2014 02:58

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor naamloos » 05 mei 2022 08:01

Marnix schreef:Veel mensen ervaren het toch als bijzonder en stellen veel vragen. Is mijn persoonlijke ervaring. Was het maar dagelijkse kost voor iedereen….
Ik reken al die dagelijkse duizend kleine dingen ook mee waarvan mensen het zelf niet eens door hebben omdat het zo vanzelfsprekend is. Matt. 25.
Het zit em lang niet altijd in het grote(re), juist niet denk ik. Al is het maar een beker koud water.
Marnix schreef:Ik geloof ook leert ook dat het persoonlijk kennen van een enorme meerwaarde heeft en daarin spreek ik ook wel de Bijbel na volgens mij. Iemands gedachtegoed naleven is mooi maar als je die persoon dan ook nog eens kan leren kennen snap je vast dat dat wat toevoegt.
Ik weet niet zo goed wat ik me voor moet stellen bij 'persoonlijk kennen'. Niemand heeft God gezien, God is Geest zegt Jezus over hem.
Hij is de Ik Ben, hij is liefde. Wie dus in de geest van de liefde leeft, leeft automatisch in relatie met hem.

Als iemand zegt: 'Ik heb God lief,' maar hij haat zijn broeder of zuster, is hij een leugenaar. Want iemand kan onmogelijk God, die hij nooit gezien heeft, liefhebben als hij de ander, die hij wel ziet, niet liefheeft.
We hebben dan ook dit gebod van God gekregen: wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben.
Naar mijn mening werkt dat andersom ook zo: iemand die zijn naaste liefheeft heeft ook God lief."
Marnix schreef:Daarnaast is geloven meer dan naastenliefde alleen.
Geloof heeft meerdere betekenissen. Een misschientje, iets voor waar houden, een hartelijke overtuiging..
Ik had het over een levend geloof vanuit een hartelijke overtuiging wat zich uit in daden. Dat zie ik als het wezen van het christelijk geloof.
Jezus zegt dat zij die de wil van God DOEN zijn koninkrijk zullen ingaan.
Daarnaast kun je natuurlijk iets voor waar houden, en jij bedoelt hier misschien het voor waar houden van het concept 'verzoening door voldoening' en dat je dat persoonlijk moet geloven?
Zelf geloof ik (met zo'n 85-90 % van de rest van de christenen) in het Christus Victor concept.
Marnix schreef:Dat je iets niet mist omdat je het niet kent wil niet zeggen dat dat gaan ontdekken geen meerwaarde heeft.
Op zich kan dat waar zijn natuurlijk. Maar iemand die het wezen van het christendom (de liefde) kent en leeft zal heus niet per definitie de meerwaarde ervaren. Allemaal verschillende theologische dogma's die ook nogal eens botsen met de wetenschap, daar zit niet iedereen perse op te wachten.
Alle spreken over Boven komt van beneden, ook het spreken dat beweert van Boven te komen. (Kuitert)

HeleenW
Verkenner
Verkenner
Berichten: 3
Lid geworden op: 03 mei 2022 17:46

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor HeleenW » 05 mei 2022 15:08

Marnix schreef:Herkenbare vraag. Zoek vooral gelegenheid om er niet ongelegen over te vertellen. Als er gepraat wordt over wat je gelooft, wat je zekerheid of geluk geeft, wat je drijfveren zijn en zo is het helemaal niet vreemd om te getuigen van je houvast. Het is een belangrijk deel van wie je bent dus als mensen in je geinteresseerd zijn zullen ze het niet raar vinden als je dit vertelt. Daarnaast kan je zoals je zegt ook getuigen met je daden, door er voor anderen te zijn, ze te helpen, lief te hebben. Als ze die dingen zien gaan ze vanzelf vragen stellen. Probeer te getuigen, niet gelijk te overtuigen. Niet van “je moet in God geloven want anders” maar draag uit dat als je in Hem gelooft, dat werkelijk gelukkig maakt. Dan ontstaat er vanzelf ook belangstelling en komen er vragen.


Dankjewel. Duidelijk antwoord. Is ook grotendeels zoals ik er zelf over dacht. Dus het is een bevestiging!

HeleenW
Verkenner
Verkenner
Berichten: 3
Lid geworden op: 03 mei 2022 17:46

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor HeleenW » 05 mei 2022 15:19

En een reactie op iedereen: Het is te veel en te verschillend om op iedereen persoonlijk te reageren.
Maar bedankt voor jullie informatie. Ik neem er uit mee dat ik zowel door daden (liefdevol, respect, etc) én op een liefdevolle manier
over God vertellen zonder dat ik daar iets van verwacht. Ik hoop het natuurlijk, maar ikzelf kan dat niet in iemand veranderen.
Bidden blijft centraal staan.

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22235
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor Marnix » 05 mei 2022 23:22

HeleenW schreef:Dankjewel. Duidelijk antwoord. Is ook grotendeels zoals ik er zelf over dacht. Dus het is een bevestiging!


Fijn om te horen! Succes & zegen ermee!
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22235
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor Marnix » 05 mei 2022 23:24

Dubbel
Laatst gewijzigd door Marnix op 05 mei 2022 23:26, 1 keer totaal gewijzigd.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22235
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor Marnix » 05 mei 2022 23:26

naamloos schreef:Daarnaast kun je natuurlijk iets voor waar houden, en jij bedoelt hier misschien het voor waar houden van het concept 'verzoening door voldoening' en dat je dat persoonlijk moet geloven?
Zelf geloof ik (met zo'n 85-90 % van de rest van de christenen) in het Christus Victor concept.


Nee, ik doelde op dat geloof ook gaat om relatie. Daar is Jezus bijvoorbeeld best duidelijk over. Geloof gaat om goed zijn voor anderen maar ook om Hem kennen. Geloven is ook dat als je moeilijke dingen meemaakt, je naar Hem toe kan, dat je dingen bij Hem neer kan leggen, dat je als je gaat sterven weet dat er nieuw leven komt etcetera. Dan kan je zeggen dat als je maar doet wat Hij vraagt, het niet zo relevant is of je Hem ook kent maar ik hoor Jezus andere dingen zeggen en ervaar dat ook anders. Hem kennen maakt een verschil en dat is juist de reden waarom christenen naast het overbrengen van christelijke normen en waarden anderen ook willen vertellen wie Hij is. Ook in het “Christus Victor” wordt het kennen van Hem, een band hebben met Hem, doorgaans als een enorme meerwaarde gezien.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

naamloos
Generaal
Generaal
Berichten: 4326
Lid geworden op: 02 jan 2014 02:58

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor naamloos » 06 mei 2022 10:04

Marnix schreef:Nee, ik doelde op dat geloof ook gaat om relatie. Daar is Jezus bijvoorbeeld best duidelijk over. Geloof gaat om goed zijn voor anderen maar ook om Hem kennen. Geloven is ook dat als je moeilijke dingen meemaakt, je naar Hem toe kan, dat je dingen bij Hem neer kan leggen, dat je als je gaat sterven weet dat er nieuw leven komt etcetera. Dan kan je zeggen dat als je maar doet wat Hij vraagt, het niet zo relevant is of je Hem ook kent maar ik hoor Jezus andere dingen zeggen en ervaar dat ook anders. Hem kennen maakt een verschil en dat is juist de reden waarom christenen naast het overbrengen van christelijke normen en waarden anderen ook willen vertellen wie Hij is. Ook in het “Christus Victor” wordt het kennen van Hem, een band hebben met Hem, doorgaans als een enorme meerwaarde gezien.
Mee eens dat dat troost en perspectief geeft, maar dan heb je het wel over geloof in de betekenis van 'voor waar aannemen'.
Dat is prima, dat doen we allemaal met heel veel dingen. Maar ik had het over geloof in de betekenis van een hartelijke overtuiging.
Het gaat, ook volgens de Bijbel, om je hart. Wat je in je hart vindt haal je niet uit een boek, daarvoor hoef je alleen maar in je eigen hart te kijken. En natuurlijk hoeven die twee elkaar niet uit te sluiten en dan heeft het inderdaad meerwaarde.

Maar wat ik al zei: wie in de geest van de liefde leeft, leeft automatisch in relatie met hem, en kent hem naar zijn wezen.
- Geliefde broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God.
Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.
- In Johannes 14 waarin het gaat om het kennen en liefhebben van hem zegt Jezus: Wie mijn geboden kent en zich eraan houdt heeft mij lief.
(Zij die met volharding het goede doen bewijzen daarmee dat zijn geboden in hun hart geschreven zijn, al kennen ze hem dan niet naar de letter)
- Als iemand zegt: 'Ik heb God lief,' maar hij haat zijn broeder of zuster, is hij een leugenaar. Want iemand kan onmogelijk God, die hij nooit gezien heeft, liefhebben als hij de ander, die hij wel ziet, niet liefheeft.
We hebben dan ook dit gebod van God gekregen: wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben.

Wie zijn naaste liefheeft heeft ook God lief. Wie de liefde leeft, die kent hem.
Ik zeg dus niet dat het niet zo relevant is of je hem kent, maar juist dat je door het goede te doen en lief te hebben bewijst dat je hem kent.
Wat ik wél minder relevant vind is als iemand hem niet kent naar de letter.
Maar dan gaat het weer over geloof in de betekenis van 'voor waar aannemen'.
Iets voor waar aannemen kan in je hart landen, maar het kan evengoed alleen in je hoofd blijven hangen.

Ik vind het belangrijk om helder te hebben wat iemand met 'geloof/geloven' bedoelt, anders praat je gemakkelijk langs elkaar heen.
Ook nu merk ik dat we langs elkaar heen praten waardoor je verkeerde conclusies trekt, en ik dingen recht moet zetten.
Maar ja, misschien kan ik wel helemaal niet goed verwoorden wat ik bedoel.
Ik doe mijn best maar het schijnt niet te lukken, of misschien is het teveel out of the box.
Alle spreken over Boven komt van beneden, ook het spreken dat beweert van Boven te komen. (Kuitert)

Gebruikersavatar
Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 22235
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor Marnix » 06 mei 2022 16:05

naamloos schreef:Mee eens dat dat troost en perspectief geeft, maar dan heb je het wel over geloof in de betekenis van 'voor waar aannemen'.
Dat is prima, dat doen we allemaal met heel veel dingen. Maar ik had het over geloof in de betekenis van een hartelijke overtuiging.
Het gaat, ook volgens de Bijbel, om je hart. Wat je in je hart vindt haal je niet uit een boek, daarvoor hoef je alleen maar in je eigen hart te kijken. En natuurlijk hoeven die twee elkaar niet uit te sluiten en dan heeft het inderdaad meerwaarde.

Maar wat ik al zei: wie in de geest van de liefde leeft, leeft automatisch in relatie met hem, en kent hem naar zijn wezen.
- Geliefde broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben, want de liefde komt uit God voort. Ieder die liefheeft is uit God geboren en kent God.
Wie niet liefheeft kent God niet, want God is liefde.
- In Johannes 14 waarin het gaat om het kennen en liefhebben van hem zegt Jezus: Wie mijn geboden kent en zich eraan houdt heeft mij lief.
(Zij die met volharding het goede doen bewijzen daarmee dat zijn geboden in hun hart geschreven zijn, al kennen ze hem dan niet naar de letter)
- Als iemand zegt: 'Ik heb God lief,' maar hij haat zijn broeder of zuster, is hij een leugenaar. Want iemand kan onmogelijk God, die hij nooit gezien heeft, liefhebben als hij de ander, die hij wel ziet, niet liefheeft.
We hebben dan ook dit gebod van God gekregen: wie God liefheeft, moet ook de ander liefhebben.

Wie zijn naaste liefheeft heeft ook God lief. Wie de liefde leeft, die kent hem.
Ik zeg dus niet dat het niet zo relevant is of je hem kent, maar juist dat je door het goede te doen en lief te hebben bewijst dat je hem kent.
Wat ik wél minder relevant vind is als iemand hem niet kent naar de letter.
Maar dan gaat het weer over geloof in de betekenis van 'voor waar aannemen'.
Iets voor waar aannemen kan in je hart landen, maar het kan evengoed alleen in je hoofd blijven hangen.

Ik vind het belangrijk om helder te hebben wat iemand met 'geloof/geloven' bedoelt, anders praat je gemakkelijk langs elkaar heen.
Ook nu merk ik dat we langs elkaar heen praten waardoor je verkeerde conclusies trekt, en ik dingen recht moet zetten.
Maar ja, misschien kan ik wel helemaal niet goed verwoorden wat ik bedoel.
Ik doe mijn best maar het schijnt niet te lukken, of misschien is het teveel out of the box.


Geloven is voor waar aannemen wat God (vooral in de Bijbel) tegen ons zegt. En Hij zegt hoe we mogen leven, dat we onze naasten mogen liefhebben bijvoorbeeld. Maar ook dat Hij een persoonlijke band met ons wil zoals een vader met zijn kind, zoals een bruidegom met zijn bruid enz. Dat zijn geen verschillende soorten geloof, dat zijn onderdelen van hetzelfde geloof. En dat is voor iedereen van meerwaarde omdat het leven meer is dan naastenliefde. Omdat niet alleen anderen jou nodig hebben maar jij ook anderen. En het is dan heel fijn om andere mensen om je heen te hebben die om je geven maar ook om de naar de schepper van alles toe te kunnen gaan. En dat was vooral mijn punt, dat het kennen van Hem van meerwaarde is voor iedereen en dat dat ook geen goede reden is om als je de kans hebt, over Hem te vertellen. Ja het is zeker ook belangrijk om te doen wat Hij ons voorleeft maar je mag ook met Hem
praten en naar Hem luisteren, wat een heerlijkheid.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis”

Gebruikersavatar
DeDwaler
Luitenant
Luitenant
Berichten: 633
Lid geworden op: 13 okt 2015 16:45
Contacteer:

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor DeDwaler » 07 mei 2022 10:20

HeleenW schreef:Hoi Forumleden van Refoweb,

De laatste maanden, jaren, ben ik erg gegroeid in mijn geloof. Ik mag weten wie Jezus is, ik mag in hem geloven. Over een aantal weken hoop ik ook belijdenis te gaan doen. Maar bij die woordelijke belijdenis is het ook mijn wens om belijdenis ''met mijn handen'' te doen, oftewel ook actief mijn geloof te belijden. Ik heb veel vriendinnen en familieleden die niet gelovig zijn, die mij zelfs ''gek'' vinden omdat ik wel geloof.
Maar ik hou van ze, en wil dat ze gered worden! Maar ik kan hen dat niet opdringen. Behalve gebed, want dat is nummer 1, zou ik ze graag ook wat meer vertellen, persoonlijke getuigenis geven, etc. Maar, hoe doe je dat bij totaal ongelovige mensen?
Ik mag ze niet voor het hoofd stoten, maar ik moet er wel iets over zeggen. Zouden jullie tips hebben?


Hoi Heleen!

Mij hielp het om mijn getuigenis op te schrijven. Ten eerste om wat structuur in mijn verhaal aan te brengen en ten tweede om mijn geschreven getuigenis te sturen aan vrienden/familie waar ik niet direct gelegenheid had om het persoonlijk te vertellen. Eerlijk gezegd had ik er ook niet altijd de kracht en moed voor. Getuigen aan vreemden is wat gemakkelijker dan aan familie/vrienden... Een geschreven getuigenis is ook een getuigenis en je kunt er naderhand (nadat ze het gelezen hebben) met ze over praten. Je hoeft er dan tevens niet over in te zitten of het ze wel of niet uitkomt.

Ik snap dat je mensen niet voor het hoofd wilt stoten, maar het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart (Hebreeën 4:12).

"Als de wereld u haat, weet dat zij Mij eerder dan u gehaat heeft. Als u van de wereld zou zijn, zou de wereld het hare liefhebben, maar omdat u niet van de wereld bent, maar Ik u uit de wereld heb uitverkoren, daarom haat de wereld u.

Herinner u het woord dat Ik u gezegd heb: Een dienaar is niet meer dan zijn heer. Als zij Mij vervolgd hebben, zullen zij ook u vervolgen; als zij Mijn woord in acht genomen hebben, zullen zij ook het uwe in acht nemen.
"
(Johannes 15:18-20)
.

Gebruikersavatar
Optimatus
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 11388
Lid geworden op: 28 feb 2004 02:07
Locatie: Berkenwoude
Contacteer:

Re: Ongelovige vrienden en famillie

Berichtdoor Optimatus » 24 mei 2022 12:42

naamloos schreef:Ik vind het altijd nogal ongemakkelijk worden als mensen zeggen 'leef er gewoon naar, dan krijg je vanzelf wel vragen'.
Dat klinkt mij in de oren alsof het zo uitzonderlijk is om je naaste lief te hebben, echt iets voor christenen.
Er zijn gelukkig heel veel seculiere liefdevolle behulpzame mensen die liefde aan hun naaste bewijzen.
Als je hen vraagt waarom ze dat doen dan blijkt dat ze zich betrokken voelen bij de nood, het wel en wee van hun naaste.
Dat vind ik zelf een veel beter antwoord dan 'omdat het moet van God' of 'uit dankbaarheid' of zoiets.
@Elbert noemde dat in het topic 'de meeste mensen deugen' cultuurchristendom, en dat zou oppervlakkig zijn want christenen doen het uit liefde voor God. Zo ben je dan als christen toch altijd net weer wat beter dan wannneer je maar een seluliere bent.


Ik heb ook veel mensen in mijn vrienden- en familiekring die niet of totaal iets anders geloven. Dat leidt op prettige momenten tot goede gesprekken. Voorleven en goede vriend/familie zijn werken ook goed.
Ceterum censeo imperium putinis delendum esse.


Terug naar “[Religie] - Geloof & Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten