Hedendaagse meditaties

*(Persoonlijk) geloof in het dagelijks leven*
Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

Gebruikersavatar
Chaya
Generaal
Generaal
Berichten: 5518
Lid geworden op: 15 dec 2014 10:38
Locatie: Bij het water

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor Chaya » 25 dec 2018 21:19

‘En de kaarsen brandende’

Lukas 12:35b

Advent - Brandende lampen

In de tekst is sprake van olielampjes. U hebt de Oosterse lampjes misschien weleens afgebeeld gezien. Ze zijn schotelvormig of meer in het model van drinknapjes. Telkens moeten zij gevuld worden. Gewoonlijk is het oliekruikje bij de hand. Vooral is de brandende lamp te middernacht noodzakelijk. Duisternis wijst in de Schrift allereerst op geestelijke onkunde, eigenlijk op al de gevolgen der ongerechtigheid. Zwart is de kleur van de zonde, van de hel en van de satan. Licht wil zeggen wat nieuwe, geestelijke, geheiligde kennis is. Licht is het leven der wedergeboorte. Licht is de hemel. God is licht. Jezus is het Licht der wereld en Hij verlicht.

Als de Heilige Geest wederbaart, verlicht Hij, geeft Hij ogen, zodat het Koninkrijk Gods gezien kan worden. Vanzelf zal er geen licht zijn zonder olie. De Heilige Geest moet dus in ons wonen en werken. Hij moet niet alleen wederbaren maar ook in ons blijven. Er moet olie des Geestes toegevoerd worden. Dan alleen kan er van brandende lampen sprake zijn. We kunnen er anders wel een schone belijdenis op nahouden, maar zijn dan toch lampen zonder olie. Dat nieuwe leven moet zich openbaren. Het licht moet zich uitstralen in belijden en beleven. De Heere vermaant: “Laat uw licht schijnen voor de mensen (Matth. 5:16). Wandelt als kinderen des lichts, zegt de apostel (Ef. 5:8). Dan zijn we niet met wat praten tevreden. Geen voldoening in een uitwendig onberispelijk leven. Het Leven des Geestes, het nieuwe leven, het leven van boven, moet in een blijmoedige, besliste geloofsbelijdenis en in een Gode verheerlijkend, godvruchtig leven uitkomen.

Hoevelen van Gods kinderen verspreiden geen helder licht, omdat de olie des Geestes ontbreekt, of omdat toegegeven wordt aan de zonde. Laat toch veel onze bede zijn: Herschep mijn hart en reinig Gij, o Heer’, Die vuile bron van al mijn wanbedrijven; Vernieuw in mij een vaste geest, en leer Mij aan Uw dienst oprecht verbonden blijven.

Nu bedient de Heilige Geest zich van Gods Woord. Dat Woord is een Lamp voor de voet en een licht op het pad (Ps. 119:105). Wet en Evangelie moeten dus zuiver gepreekt worden. Zuivere bediening van Gods Woord is zeer noodzakelijk en vruchtbaar voor de opbouw van de gemeente, onder de bedauwing des Heiligen Geestes. Schriftstudie, Schriftonderzoek is dan ook het voornaamste voor jonge mensen. Maar vergeet niet gedurig te smeken om de olie des Geestes.

Wij leven weer in de adventsweken, de tijd die aan het herdenken van de vleeswording van het Woord voorafgaat. Het is de tijd, waarin de Kerk in het bijzonder stilstaat bij de uitspraken in Profetie en Psalmen, welke wijzen op de komende Christus en het heil, dat Hij aanbrengt. Dat leven van de Oudtestamentische gelovigen in hun bidden, uitzien, wachten, roepen uit de diepte, zien van verre, trekt zo aan. Menige ziel is nog vervuld met vrees, als zij zich onderzoekt. En het verst gevorderde kind van God is nog op aarde en nog niet in de hemel. Daarom kunnen de gelovigen van het Nieuwe Testament zo getroost worden uit het Oude Testament, vooral uit de profetieën en Psalmen, die spreken van het zielsverlangen naar Christus. Kennen wij ook dat uitzien? Hebben ook wij ons in de diepte van schuld leren kennen en uit die diepte leren roepen om genade? Zingen wij met de dichter van de oude dag mee: Ik blijf de Heer’ verwachten. Mijn ziel wacht, ongestoord….?

Laat de lampen van echt, levend, behoeftig leven dat slechts vervulling vindt in Christus, leven kan uit Christus en rust en vrede vindt in de gemeenschap met Christus, toch helder mogen branden.

Prof. L.H. van der Meiden (1882 – 1962)
Wee de mens die zich niet elke dag minstens een uur kan bezinnen over zichzelf ~ Rabbi Mosje Leib van Sasow

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 2621
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 31 dec 2018 08:40

31 december 2018

Heer, U bent ons een toevlucht geweest
van geslacht op geslacht. (vers 1)
Psalm 90

Lieve zussen,


Precies een eeuw geleden, in 1918, zat mijn overgrootmoeder aan de tafel in haar eenvoudige boerderij.
Terwijl haar gezin al naar bed was, schreef zij in de late uren een brief aan een familielid.
Een zeer aangrijpende brief, die uiteindelijk nooit verstuurd werd, maar als een schat bewaard is gebleven.
Het was een barre winter. Er heerste armoede en gebrek.
De Eerste Wereldoorlog was net tot een einde gekomen en de Spaanse griep eiste dagelijks veel doden.
Mijn overgrootmoeder had zelf de ziekte ternauwernood overleefd. Wat had ze gebeden of God haar wilde sparen voor haar man en kinderen. En God had haar gebed verhoord.
Die avond schreef ze in de brief over haar éénjarig zoontje, dat ze in het voorjaar van 1918 aan longontsteking had verloren.
Wat miste ze het kleine vrolijke mannetje. Maar in haar verdriet vond ze rijke troost in Gods beloften.

De brief bleef vervolgens weken liggen.
In het vroege voorjaar van 1919 schreef mijn overgrootmoeder verder.
Ze vertelde over haar driejarige dochtertje, dat pas aan hersenvliesontsteking was bezweken.
Tot in detail beschreef ze de zeven bange weken van de ziekte en het uiteindelijke sterven van het meisje.
Maar opnieuw sprak mijn overgrootmoeder in haar rouw haar vertrouwen uit in God, de Verbondsgod, de God die werkt door de generaties heen.

In totaal bracht mijn overgrootmoeder vier kinderen naar het graf.
De dominee die later haar begrafenis leidde, zei dat de gestorvenen vaak nog spreken ná hun dood, door wat zij achtergelaten hebben.
Hij doelde daarmee op het geloof dat mijn overgrootmoeder in haar leven had uitgedragen aan de mensen om haar heen.
Zij liet een schat na aan haar nageslacht: het geloof dat voortleven mocht in mijn oma, in mijn vader, in mij. Dank aan God!
Als ik die oude brieven lees, voel ik me intens met haar verbonden, terwijl ik haar nooit gekend heb.
Verbonden in het geloof!
God was haar toevlucht. En dezelfde God is ook mijn toevlucht.
Hij is onze Vader, in vreugde en in verdriet, van generatie op generatie.

Stel je eens voor dat de wereldgeschiedenis in een groot, dik boek zou staan, met op bladzijde 1 de schepping en op de laatste pagina 31 december 2018.
Het zou indrukwekkend zijn om te zien hoe de wereld én de tijd doorlopend veranderd zijn.
Na een eeuw, een jaar, een week, ja, zelfs na één dag kan alles anders zijn en kan de wereld, jouw wereld op z’n kop staan.
In dat grote wereldgeschiedenisboek zouden we slechts één constante factor zien, één Persoon die onveranderlijk blijft.
Een eeuwige God, die troont boven de tijd en boven het komen en gaan van de generaties. Onze God!

Lieve zussen, vandaag denken we vast allemaal terug aan wat er achter ons ligt.
Misschien was 2018 voor jou een prachtig jaar van geluk en zegeningen.
Of juist een verdrietig jaar van verlies en ontgoocheling.
Mijn overgrootmoeder sloot het jaar 1918 met verdriet af en werd in 1919 opnieuw met verlies en rouw geconfronteerd.
Maar zij stapte de drempel van het ene naar het andere jaar over met een vast vertrouwen in de eeuwige God.
Dat mogen wij, generaties later, ook doen
Bij de HEER waren we in 2018 veilig en ook in het komende jaar mogen we op Hem vertrouwen. Hoe onze omstandigheden ook zijn.

Het leven is betrekkelijk en onzeker.
Maar God staat daarboven. Dat maakt Psalm 90 ons duidelijk:

Nog voor de bergen waren geboren,
voor U aarde en land had gebaard –
U bent, o God, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

Tegenover deze God staan de mensen, met een levensduur van enkele tientallen jaren, voor we terugkeren tot stof, zegt de Psalm. (vers 3, 4, 9 en 10)
Juist omdat God eeuwig en onveranderlijk is, kan Hij onze toevlucht zijn, kon Hij altijd de toevlucht zijn van zijn kinderen.
Op Hem alleen kun je immers aan, wat er ook gebeurt.

Gebed: Vader, wees met ons, deze laatste dag van 2018.
U weet wat ons bezighoudt. Dank U dat ik mag weten dat U nooit verandert en altijd Dezelfde blijft.
U bent mijn toevlucht geweest in 2018, en dat zult U ook het komende jaar zijn. In uw hand liggen verleden, heden en toekomst. Amen

Liefs van Grace

http://www.zussenliefde.nl
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"

Gebruikersavatar
MoesTuin
Kolonel
Kolonel
Berichten: 2621
Lid geworden op: 02 feb 2014 16:00

Re: Hedendaagse meditaties

Berichtdoor MoesTuin » 03 jan 2019 20:28

WELKE GEEST IS JOU GEGEVEN ?


"Want God
heeft ons niet gegeven
een geest van lafheid,
maar van kracht en liefde en bezonnenheid"


(2 Timotheüs 1:7 Naardense Bijbel 2014).


Iedereen die in zijn of haar leven bewust zijn of haar vertrouwen stelt op God, die ons Zijn eniggeboren, Zijn eerstgeboren Zoon Jezus Christus voorstelt als de enige weg, de enige waarheid en het enige leven, als onze enige Redder en Verlosser

en op Wie wij ons vertrouwen vestigen,

ons hart openen,

die ontvangt van God de heilige Geest,
die levenslang in je komt en in je blijft wonen.

Is dat een laffe Geest?
Is die heilige Geest iemand die de neiging heeft zich in gevaarlijke situaties terug te trekken, is dat een bange Geest, een Geest met vluchtneigingen, een Geest van lafheid?

Nee, schrijft Paulus, de heilige Geest is een Geest van moed.

Een Geest van kracht, die jou uittilt boven jezelf.
Die jou dingen laat zeggen, waarvan je nooit had gedacht dat je zou durven zeggen.
Je hebt geen angst meer, geen vluchtneigingen.
Je loopt je tegenstanders tegemoet en spreekt hen aan.

Omdat het een Geest is van liefde, geen lievigheid, geen suikergoed of marsepein.
Het is de Geest van een niet te doven liefde.
Het is de Geest die tegenstanders en vijanden met Christus wilt laten kennismaken.
De heilige Geest die haat met liefde beantwoordt.
Dezelfde liefde als van Jezus Christus.

Het is de Geest van vastberadenheid, van volharding, van nuchterheid.

Er is vaak te weinig besef van de aanwezigheid van de heilige Geest in ons leven.

We horen te vaak en teveel dat we van nul en generlei waarde zijn.
Door en door verdorven.
Hellekinderen.
Maar die tot geloof gekomen zijn, dié hebben de heilige Geest ontvangen én verlangen naar buiten te treden.
Kenmerk: kracht, liefde en bezonnenheid.
En: niet laf.

Een ware christen hééft de heilige Geest ontvangen.
En ánders ben je geen christen.

Wát gaat er van je uit?
Wát gaat er van de christelijke gemeente uit?

Besef je dat er een grote schat in jou opgeslagen ligt, terwijl je een aardewerken pot bent?

Gods heerlijkheid in jou opgeslagen.

Bedenk dan wat je van God ontvangen hebt en ga onbevreesd dit jaar in.


P Gerrets. ( Emeritus predikant)
want wij hebben hier geen blijvende stad
maar zoeken de toekomende

De Heere Jezus zegt;
"Wie in Mij gelooft zal Hét Eeuwige Leven ontvangen"


Terug naar “[Religie] - Geloof & Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast