Wat geloof je over de dochter van Jefta? Richteren 11:29

[naamloos]

Daarbij haalt Jezus met regelmaat teksten aan die in het O.T. geschreven staan. Een profetie bijvoorbeeld die in het O.T. voorzegt is en in de tijd van Jezus vervuld word.
Alleen dat al bewijst mij dat het O.T. werkelijkheid is en een geschiedenis. Geen mythen of fabeltjes om ons iets aan te leren maar een werkelijkheid.

Je trekt een conclusie die helemaal niet uit je argument volgt.
Nog los van het feit dat veel "profetieën" in het N.T. alleen als vervulling worden gezien doordat oudtestamentische teksten buiten hun oorspronkelijke betekenis worden toegepast, bewijst dat nog steeds niet dat het O. T. geschiedenis is. 

Theologische uitleg is nu eenmaal geen historisch bewijs.
Daarnaast is de Bijbel geen boek dat door één persoon is geschreven. Het is een verzameling boeken van verschillende schrijvers, uit verschillende tijden, met verschillende doelen en verschillende genres. Je kunt daar dus niet zomaar één sluitend historisch verhaal van maken.
Je maakt eigenlijk een veel te grote sprong. Zelfs als één profetie echt vervuld zou zijn, zegt dat alleen iets over die ene profetie van die ene auteur. Daaruit volgt niet dat het hele O.T. geschiedenis is. Dat is hetzelfde als zeggen: 1stukje uit een hoofdstuk klopt, en daarom is het hele boek waar.

Veel van onze discussies komen voort uit mijn geloof in en jouw ongeloof aan de geschiedenis van het O.T.

Dat klopt, maar zelfs als ik jouw uitgangspunt volg en een bepaald onderwerp uit het O.T. letterlijk lees, houd jij je vervolgens zelf niet consequent aan die letter. Dat liet ik ook zien in het topic over de kinderdoop waaruit je me  hier citeerde.
In plaats daarvan ga je teksten vergeestelijken, betekenissen aanpassen en verschillende onderwerpen met elkaar vermengen om je theologie overeind te houden. Daardoor krijg ik de indruk dat de conclusie al vaststaat en dat de Bijbel daarop wordt aangepast, in plaats van andersom.
Ik probeer juist mijn conclusies te laten afhangen van wat de tekst zegt, ook als dat ingaat tegen wat ik vroeger heb geleerd/geloofd. Dat voelt best wel eens ongemakkelijk, maar ik vind dat we ons verstand moet gebruiken en open moet staan om een mening te herzien.

Jij schrijft dat alles wat beter kan bij voorbaat jouw instemming heeft. Prima om progressief en vooruitstrevend te zijn denk ik. Alleen geloof ik al in essentie niet dat er iets verbeterd kan worden omdat de wortel al aangetast is door de erfzonde. Uiteindelijk komt alles op aarde op hetzelfde neer en zijn wij zolang we hier leven op deez aardbol onderhevig aan ziekten, zonden en dood. Pas op de nieuwe aarde zal het goed zijn zonder dat we nog tranen hoeven te huilen.

Ik denk zeker niet dat we een volmaakte wereld gaan krijgen. Maar dat betekent nog niet dat er geen verschil is tussen beter en slechter.
Dat zien we gewoon om ons heen. Het leven in Europa is op veel punten beter dan in Afghanistan.
Tegelijk zie je hoe snel vooruitgang ook weer kan worden afgebroken, kijk maar naar Amerika. 
En al blijven ziekte, verdriet, rampen en de dood gewoon bestaan kun je niet zeggen dat er geen vooruitgang is. 
Er zijn ziektes die we overwonnen hebben, er zijn maatregelen en technische constructies tegen rampen die ons (deels) beschermen.

Juist in Jezus zie ik een voorbeeld van iemand die niet star en conservatief vasthield aan tradities of de letter van de wet. Hij kwam op voor het recht van vrouwen, armen, onderdrukten en mensen die werden buitengesloten, en hij ging fel in tegen de religieuze elite. 
Dat is voor mij geen boodschap van: "alles blijft toch hetzelfde", maar juist van verandering ten goede waar dat kan, en daar moeten we vooral mee doorgaan.

Jij vraagt aan mij hoe ik leven kan met een God die… en dan kom je met een hele waslijst…..! Wat ik om te beginnen aan jouw lijst mis is een perspectief. Omdat je alleen gelooft aan de tijd van Jezus… (of zie je Jezus misschien ook als mythe?) mis je een begin en een einde.

 

Dat ik jouw perspectief niet deel, betekent nog niet dat mijn vraag daarmee vervalt.
Jij zegt eigenlijk: zonder schepping, zondeval en nieuwe aarde kun je God niet beoordelen. Maar dat is nu juist het punt waar we van mening verschillen. Ook binnen dat grotere verhaal blijven die vragen gewoon staan.
Want hoe verandert een toekomstig perspectief iets aan de Holocaust? Of aan Soedan? Of aan kinderen die volgens het Oude Testament moesten worden gedood? Of aan de doodstraf voor hout sprokkelen op de sabbat? Of aan de positie van vrouwen en homoseksuelen? Waarom zouden die dingen minder problematisch worden omdat er later een nieuwe aarde komt?
Mijn vraag was dus niet of jij een verklaring hebt. Mijn vraag was hoe jij daar moreel mee omgaat. Hoe rijm jij zulke teksten en gebeurtenissen met een goede en liefdevolle God, en hoe kan je hem dan nog vertrouwen?

En nee, ik geloof niet dat Jezus een mythe is.
Vrijwel alle historici en wetenschappers zijn het erover eens dat Jezus echt heeft bestaan heeft.

Zeker zijn er dingen in het leven waar ik moeite mee heb. Ook dat is een hele waslijst. Mijn persoonlijk leven inbegrepen. Ik geloof in God die goed is. Rechtvaardig, liefdevol, wijs, almachtig, heilig en ga zo maar door. Voor mij is Hij echt. God kun je niet plaatsen in jouw beeld/wens/eis zo jij wilt dat Hij is. Hij is zelfstandig/almachtig. Maar juist omdat Hij goed is mag je Hem houden aan Zijn Woord. Heere U heeft toch beloofd dat…? Heere U heeft toch gezegd dat….? Als alles maar mythen zijn en fabeltjes heb je niets wezenlijks binnen handbereik.


En als mij gezegd wordt (door een dominee notabene) dat Jefta zijn dochter daadwerkelijk verbrand heeft als offer omdat hij dat afgesproken heeft met God (waar dus 2 partijen zijn betrokken) kom ik in opstand. We hebben het hier niet over de Moloch maar over God zelf. De God die ik ken kan zoiets niet toegestaan hebben. Wat de geschiedenis van Jefta betreft…. Dit heb ik doorgelezen en ben daarmee uitgekomen. Er zijn goede gronden waarmee ik mag aannemen dat dat erge niet zo gebeurd is.

En ja een leven lang alleen in de bergen leven lijkt mij ook niet aantrekkelijk. Maar misschien is daar best nog wel wat zinvols uitgekomen.

Volgens mij draai je de volgorde om.

Je zegt: "De God die ik ken kan zoiets niet toegestaan hebben, dus het verhaal van Jefta moet wel anders bedoeld zijn." Maar daarmee laat je uiteindelijk niet de tekst spreken; je laat jouw godsbeeld bepalen hoe de tekst gelezen moet worden.

Dat doe ik overigens ook, alleen ben ik daar open over. Als een tekst een godsbeeld laat zien dat voor mij moreel onaanvaardbaar is, dan concludeer ik niet dat de tekst wel anders móét betekenen. Dan houd ik er rekening mee dat de schrijver een mens was met zijn eigen tijdgebonden ideeën over God.

Je zegt ook dat je God aan Zijn Woord mag houden. Maar welk Woord precies? De Bijbel bevat heel verschillende stemmen. Er staan prachtige teksten in over liefde, recht en barmhartigheid, maar ook teksten over genocide, slavernij, vrouwonvriendelijkheid en de doodstraf voor relatief kleine overtredingen. Je kunt niet alleen de teksten kiezen die bij je godsbeeld passen en de rest wegredeneren/negeren.

En dat is precies waarom ik de Bijbel zie als een verzameling menselijke geschriften over God, niet als één foutloos boek dat overal met één stem spreekt.

Dat jij zegt "God kan dat niet gedaan hebben" vind ik eerlijk gezegd juist veel sympathieker dan wanneer iemand zulke teksten zonder moeite verdedigt. Alleen trek ik daar een andere conclusie uit dan jij.

Wat de waslijst betreft die jij opnoemt; die kan ik ophangen aan het begrip ZONDEVAL. Daar hebben we allemaal mee te maken of we nu rechtvaardig zijn of niet. Ziekten oorlogen en dood daar hebben we elke dag mee te maken. Die zijn er nu eenmaal. God heeft wel een uitkomst gegeven om ons ervan te redden. Zaken in het O.T. en N.T. en het huidige wereldleven inclusief mijn persoonlijk leventje die ik niet rijmen kan spiegel ik aan hoe ik geloof dat God is. Zo doende probeer ik er een uitkomst aan te geven. Daar zijn dingen bij die ik gewoon laat liggen omdat ik erin vastloop. Onverhoorde gebeden bijvoorbeeld. Of afschuwelijk leed waarvan ik niet snap dat mensen dat moeten dragen. Ik kan niet overal bij Naamloos, ik begrijp niet alles. Maar ik geloof. Tot nog toe sta ik nog overeind.

En, los van het feit dat ik o.a. Genesis niet letterlijk lees/geloof, vind ik de zondeval een te makkelijke verklaring voor alles wat er misgaat. 
De Bijbel zelf is veel minder zwart-wit dan je nu doet voorkomen. In Jesaja zegt God: "Ik vorm het licht en schep de duisternis, Ik breng het geluk en schep het kwaad." En Prediker zegt dat uiteindelijk hetzelfde lot de rechtvaardige en de goddeloze treft. De werkelijkheid is dus een stuk ingewikkelder dan: "alles komt door de zondeval". 

[naamloos]

@naamloos

Ik moet jou alweer hebben

Even ter aanvulling op mijn bovenstaande reactie.
Ik geloof dus inderdaad in de werkelijkheid/geschiedenis van het O.T. Dingen die ik niet begrijp en die me in eerste instantie onbegrijpelijk of wreed overkomen die zoek ik uit. Dus zo FIKS ik dat.
Ik probeer niet te doen aan struisvogelpolitiek maar ik ga de dingen die ik niet begrijp aan. Ik zoek het uit!
Als je je er wat meer in verdiept dan kunnen zaken die op het eerste gezicht wreed lijken (o.i.d.) meevallen.

Dat lijkt me onbegonnen werk, maar wel stoer dat je je er niet vanaf maakt!

Naar mijn mening hoeft een christen alleen Jezus maar te volgen, zijn morele principes (dus niet hem na-apen)
Ik vraag me ook af wat het wezenlijk toevoegt dat je een uitweg gevonden hebt hoe het met de dochter van Jefta is gegaan.
Als ik o.a. in Jakobus lees wat een levend geloof is dan wordt er heel wat tijd verspild met het 'biblicime.'
Het enige wat ik me kan voorstellen is dat je vertrouwen in God groter kan worden als hij toch wat minder wreed blijkt te zijn dan het lijkt.
Maar als je voor ogen houdt dat Jezus het volmaakte beeld van God is dan hoef ik al die onbegrijpelijke wrede dingen niet uit te zoeken.
Volmaakt is volmaakt, dus zal het sowieso niets toevoegen, toch?

[Janusvanalles]

Beste mensen,
Ik lees al jaren met verschillende topics mee maar bemoei me er nooit mee.
Heb nu een account aangemaakt om toch eens een knuppel in het hoenderhok te werpen.
Het valt mij op dat de besproken onderwerpen vaak uit de context van de gehele schrift geïsoleerd worden en op zichzelf genomen worden. Van wie getuigen de schriften? Van Christus. (Joh5:39) God heeft vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken(hebr 1:1)
Ook valt het mij op dat er zo onzorgvuldig wordt gelezen en er vervolgens pagina’s onnodige conclusies volgen.
In dit geval gaan we met het woord brandoffer aan de haal, en wordt het altaar zoals zo vaak verward met de slachtbank.
Zo ook de geschiedenis van Jefta die zo vaak wordt misbegrepen.

Men denkt dat Jefta zijn dochter gedood heeft om haar vervolgens te kunnen offeren. Maar is dat zo?
Jefta is een type van Christus. Zijn naam betekent: Hij opent. Net als de Here Jezus werd Hij niet erkend door zijn broeders en zij verwierpen hem (Rich.11:1-2). Hij was niet welkom in het huis van zijn vader, een type van het huis van Israël.

Richteren 11 SV
30 En Jeftha beloofde den HEERE een gelofte…
Jefta is een beeld van Christus. Ook van Hem lees je dat Hij een gelofte(n) deed:

Psalm 22
26 Van U zal mijn lof zijn in een grote gemeente, mijn geloften zal ik nakomen in bijzijn van wie Hem vrezen.
Richteren 11
30 (…) Als U de Ammonieten geheel in mijn hand zult geven,
31 dan zal dat wat naar buiten komt en mij vanuit de deur van mijn huis tegemoet komt, als ik in vrede terugkeer van de Ammonieten, voor de HEERE zijn, en ik zal het als brandoffer offeren (lett: ik zal hem doen opgaan tot opstijgend).

Een offer brengen wij wellicht in verband met de dood, maar dat is niet het idee van een offer. In dit geval wordt het gebruikte Hebreeuwse woord olah (strongs 5930) zoals bijna altijd vertaald met brandoffer, maar het betekent zoiets als opstijgen, en natuurlijk stijgt rook op, dat snap ik, maar verbranden is niet de eerste gedachte.
Er zijn offers genoeg in de Schrift waarbij het offer niet eens eerst kon sterven, zoals bijvoorbeeld de spijsoffers. Maar ook Izak, die door Abraham geofferd werd, stierf niet (Gen.22). Een ander voorbeeld is Samuël, die door zijn moeder gebracht werd naar Eli in het huis van God, de tabernakel (1 Sam.1). Offeren, of anders gezegd: aanbieden, is een beeld van opstanding. Er wordt uitgebeeld dat iets levend wordt aangeboden, een levend offer (vergelijk Rom.12:1)

“Zijn huis zijn wij”
Het huis in Rich.11:31 is nu niet meer het huis van Jefta’s vader, zoals in vers 2, maar zijn eigen huis. Het is een beeld van de ecclesia, de Gemeente. Zie Ef.2:19-22 en Hebr.3:6. Het huis van Jefta staat in Mispa, wat wachttoren betekent. Dat is een hoge plaats, met uitzicht. Een beeld van de ecclesia “het huis van de levende God, pilaar en vastigheid van de waarheid” (1 Tim.3:15). Zijn dochter, is zijn enige kind 4) en dus de eerstgeborene. De dochter is het eerste dat uit de baarmoeder is voortgekomen en de Schrift zegt: “Alles wat de baarmoeder opent, behoort Mij toe” (Ex.34:19). Zij is ook een beeld van de ecclesia, een gemeente van eerstgeborenen (Hebr.12:23).

eerstelingen
Jefta kwam terug van het verslaan van de vijand (Rich.11:33) en is hiermee een beeld van de opgewekte Christus die verschijnt nadat de strijd gewonnen is. Abraham keerde ooit ook terug van het verslaan van koningen en toen verscheen Melchizedek aan hem. Ook een beeld van de opgewekte Christus, de hogepriester naar de ordening van Melchizedek (Hebr.7:17). Jefta’s dochter kwam als eerste naar buiten om de overwinning te vieren. Zij is een uitbeelding van de Gemeente, die als eerstelingen delen in de overwinning van Christus.

twee maanden
Jefta laat zijn dochter toe om naar de bergen te gaan om haar maagdom twee maanden te bewenen. Een berg is een verhoging en een beeld van het Koninkrijk. Bewenen spreekt van delen in Zijn vernedering. Zij doet dit samen met haar gezellinnen (lett: vertrouwelingen of naasten), dat zijn zij die delen in die vernedering, verborgen in de bergen, een hoge plaats. De twee maanden zijn een type van de 2000 jaar die verstrijken na de opstanding van Christus en waarin Christus zich een volk verzameld, de ecclesia. Jefta’s dochter is twee maanden op een hoge plaats, buiten het zicht van de wereld, verborgen, om haar maagdom te bewenen.

2 Korinthe 11
2 Want ik ben ijverig over u met een ijver Gods; want ik heb ulieden toebereid, om u als een reine maagd aan een man voor te stellen, namelijk aan Christus.
Efeze 5
27 Opdat Hij haar Zichzelven heerlijk zou voorstellen, een Gemeente, die geen vlek of rimpel heeft, of iets dergelijks, maar dat zij zou heilig zijn en onberispelijk.
Jefta’s dochter was niet zijn vrouw, maar wel zijn dochter en kwam dus wel degelijk uit zijn lichaam voort. Net zoals wij het lichaam van Christus zijn, één met Hem en ons leven heeft Hij voortgebracht. Net als Eva voortkwam uit Adam. En daarvan wordt ook gezegd:

Efeze 5
32 Deze verborgenheid is groot; maar ik zeg dit, ziende op Christus en op de Gemeente.
Tenslotte lees je:

39 En het gebeurde na verloop van twee maanden dat zij naar haar vader terugkeerde. En hij voltrok aan haar zijn gelofte, die hij had gedaan.
omhoog gevoerd
De belofte die Jefta had gedaan was dat hij het eerste dat uit zijn huis zou komen, zou doen opstijgen. Hier gebeurt dat na twee maanden. Typologisch na 2000 jaar. Na 2000 jaar wordt de dochter, die een beeld is van de ecclesia omhoog gevoerd.

1 Thessalonicenzen 4
17 Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen weggerukt worden in de wolken, tot een ontmoeting met de Heer in de lucht. En zo zullen wij altijd samen met de Heer zijn.

[naamloos]

Beste mensen,
Ik lees al jaren met verschillende topics mee maar bemoei me er nooit mee.
Heb nu een account aangemaakt om toch eens een knuppel in het hoenderhok te werpen.
Het valt mij op dat de besproken onderwerpen vaak uit de context van de gehele schrift geïsoleerd worden en op zichzelf genomen worden. Van wie getuigen de schriften? Van Christus. (Joh5:39) God heeft vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken(hebr 1:1)
Ook valt het mij op dat er zo onzorgvuldig wordt gelezen en er vervolgens pagina’s onnodige conclusies volgen.
In dit geval gaan we met het woord brandoffer aan de haal, en wordt het altaar zoals zo vaak verward met de slachtbank.
Zo ook de geschiedenis van Jefta die zo vaak wordt misbegrepen.

Men denkt dat Jefta zijn dochter gedood heeft om haar vervolgens te kunnen offeren. Maar is dat zo?
Jefta is een type van Christus. Zijn naam betekent: Hij opent. Net als de Here Jezus werd Hij niet erkend door zijn broeders en zij verwierpen hem (Rich.11:1-2). Hij was niet welkom in het huis van zijn vader, een type van het huis van Israël.

Richteren 11 SV
30 En Jeftha beloofde den HEERE een gelofte…
Jefta is een beeld van Christus. Ook van Hem lees je dat Hij een gelofte(n) deed:

Psalm 22
26 Van U zal mijn lof zijn in een grote gemeente, mijn geloften zal ik nakomen in bijzijn van wie Hem vrezen.
Richteren 11
30 (…) Als U de Ammonieten geheel in mijn hand zult geven,
31 dan zal dat wat naar buiten komt en mij vanuit de deur van mijn huis tegemoet komt, als ik in vrede terugkeer van de Ammonieten, voor de HEERE zijn, en ik zal het als brandoffer offeren (lett: ik zal hem doen opgaan tot opstijgend).

Een offer brengen wij wellicht in verband met de dood, maar dat is niet het idee van een offer. In dit geval wordt het gebruikte Hebreeuwse woord olah (strongs 5930) zoals bijna altijd vertaald met brandoffer, maar het betekent zoiets als opstijgen, en natuurlijk stijgt rook op, dat snap ik, maar verbranden is niet de eerste gedachte.
Er zijn offers genoeg in de Schrift waarbij het offer niet eens eerst kon sterven, zoals bijvoorbeeld de spijsoffers. Maar ook Izak, die door Abraham geofferd werd, stierf niet (Gen.22). Een ander voorbeeld is Samuël, die door zijn moeder gebracht werd naar Eli in het huis van God, de tabernakel (1 Sam.1). Offeren, of anders gezegd: aanbieden, is een beeld van opstanding. Er wordt uitgebeeld dat iets levend wordt aangeboden, een levend offer (vergelijk Rom.12:1)

“Zijn huis zijn wij”
Het huis in Rich.11:31 is nu niet meer het huis van Jefta’s vader, zoals in vers 2, maar zijn eigen huis. Het is een beeld van de ecclesia, de Gemeente. Zie Ef.2:19-22 en Hebr.3:6. Het huis van Jefta staat in Mispa, wat wachttoren betekent. Dat is een hoge plaats, met uitzicht. Een beeld van de ecclesia “het huis van de levende God, pilaar en vastigheid van de waarheid” (1 Tim.3:15). Zijn dochter, is zijn enige kind 4) en dus de eerstgeborene. De dochter is het eerste dat uit de baarmoeder is voortgekomen en de Schrift zegt: “Alles wat de baarmoeder opent, behoort Mij toe” (Ex.34:19). Zij is ook een beeld van de ecclesia, een gemeente van eerstgeborenen (Hebr.12:23).

eerstelingen
Jefta kwam terug van het verslaan van de vijand (Rich.11:33) en is hiermee een beeld van de opgewekte Christus die verschijnt nadat de strijd gewonnen is. Abraham keerde ooit ook terug van het verslaan van koningen en toen verscheen Melchizedek aan hem. Ook een beeld van de opgewekte Christus, de hogepriester naar de ordening van Melchizedek (Hebr.7:17). Jefta’s dochter kwam als eerste naar buiten om de overwinning te vieren. Zij is een uitbeelding van de Gemeente, die als eerstelingen delen in de overwinning van Christus.

twee maanden
Jefta laat zijn dochter toe om naar de bergen te gaan om haar maagdom twee maanden te bewenen. Een berg is een verhoging en een beeld van het Koninkrijk. Bewenen spreekt van delen in Zijn vernedering. Zij doet dit samen met haar gezellinnen (lett: vertrouwelingen of naasten), dat zijn zij die delen in die vernedering, verborgen in de bergen, een hoge plaats. De twee maanden zijn een type van de 2000 jaar die verstrijken na de opstanding van Christus en waarin Christus zich een volk verzameld, de ecclesia. Jefta’s dochter is twee maanden op een hoge plaats, buiten het zicht van de wereld, verborgen, om haar maagdom te bewenen.

2 Korinthe 11
2 Want ik ben ijverig over u met een ijver Gods; want ik heb ulieden toebereid, om u als een reine maagd aan een man voor te stellen, namelijk aan Christus.
Efeze 5
27 Opdat Hij haar Zichzelven heerlijk zou voorstellen, een Gemeente, die geen vlek of rimpel heeft, of iets dergelijks, maar dat zij zou heilig zijn en onberispelijk.
Jefta’s dochter was niet zijn vrouw, maar wel zijn dochter en kwam dus wel degelijk uit zijn lichaam voort. Net zoals wij het lichaam van Christus zijn, één met Hem en ons leven heeft Hij voortgebracht. Net als Eva voortkwam uit Adam. En daarvan wordt ook gezegd:

Efeze 5
32 Deze verborgenheid is groot; maar ik zeg dit, ziende op Christus en op de Gemeente.
Tenslotte lees je:

39 En het gebeurde na verloop van twee maanden dat zij naar haar vader terugkeerde. En hij voltrok aan haar zijn gelofte, die hij had gedaan.
omhoog gevoerd
De belofte die Jefta had gedaan was dat hij het eerste dat uit zijn huis zou komen, zou doen opstijgen. Hier gebeurt dat na twee maanden. Typologisch na 2000 jaar. Na 2000 jaar wordt de dochter, die een beeld is van de ecclesia omhoog gevoerd.

1 Thessalonicenzen 4
17 Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen weggerukt worden in de wolken, tot een ontmoeting met de Heer in de lucht. En zo zullen wij altijd samen met de Heer zijn.

Nou nou, je begint met het verwijt dat teksten uit de context worden gehaald, en vervolgens ga je allerlei details uit Richteren 11 verbinden met Psalmen, Genesis, Exodus, Hebreeën, Efeze, 1 Timotheüs, 2 Korinthe en 1 Thessalonicenzen.
Dat is natuurlijk geen exegese van Richteren 11, maar een latere typologische uitleg waarin je Jefta als Christus ziet, zijn dochter als de gemeente, de twee maanden als 2000 jaar en haar terugkeer als de opname.
Maar daarmee heb je natuurlijk nog niet aangetoond dat dit de betekenis van Richteren 11 is.
Sterker nog: als je op deze manier met de Bijbel omgaat, kun je bijna van ieder verhaal en ieder onderwerp een christelijke betekenis maken. Je kunt allerlei details uit een verhaal halen, die verbinden met andere Bijbelteksten en er vervolgens een betekenis aan geven.
Dan krijg je verbanden tussen teksten, maar dat is nog geen bewijs dat de schrijver van Richteren die verbanden zelf bedoelde.
Als je dit wilt interpreteren als een typologisch beeld van Christus, de gemeente enz. prima. Maar dan heb je nog steeds geen exegetisch bewijs geleverd voor wat de oorspronkelijke tekst betekent.