Kinderwens deel 2

De Archiefkast van het Forum. Oude discussies zijn hier nog eens na te lezen.

Moderator: Moderafo's

Gebruikersavatar
-Judith-
Luitenant
Luitenant
Berichten: 618
Lid geworden op: 15 apr 2010 22:31

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor -Judith- » 01 aug 2013 18:54

Duschka schreef:
Heb je dit ook met de gyn. besproken?
Dat het ontharen wat jou betreft alleen maar een demotiverende extra hobbel in de weg is? En dat je geduld een beetje uitverkocht is?
Heb zelf mijn hele zwangerschap bij de gyn. gelopen en mijn ervaring is dat je echt heeeeel erg duidelijk moet zijn.


Mijn man vind ook dat ik het met hem moet bespreken, en dat ik dus 'actie' wil,. Maar ja, hij zei natuurlijk ook 'als je het emotioneel aan kan'... Nu snap ik wat hij bedoeld, ik had toen zoiets van; huh hoezo emotioneel? Maar voor ik het wist stond ik alweer buiten. Dus nu heb ik me inderdaad voorgenomen om maandag te zeggen dat ik bang ben dat ik het niet ga trekken als ik nou eerst nog wat tegen de overbeharing moet ondergaan, en daarmee dus de kansen op een zwangerschap helemaal 0 worden... en dat ik dus liever voor 'actie' ga; en als hij dat niet wil, zie ik dan wel weeer wat ik dan doe :wink:

Gebruikersavatar
Duschka
Luitenant
Luitenant
Berichten: 702
Lid geworden op: 01 jun 2012 00:10

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor Duschka » 01 aug 2013 19:53

-Judith- schreef:Mijn man vind ook dat ik het met hem moet bespreken, en dat ik dus 'actie' wil,. Maar ja, hij zei natuurlijk ook 'als je het emotioneel aan kan'... Nu snap ik wat hij bedoeld, ik had toen zoiets van; huh hoezo emotioneel? Maar voor ik het wist stond ik alweer buiten. Dus nu heb ik me inderdaad voorgenomen om maandag te zeggen dat ik bang ben dat ik het niet ga trekken als ik nou eerst nog wat tegen de overbeharing moet ondergaan, en daarmee dus de kansen op een zwangerschap helemaal 0 worden... en dat ik dus liever voor 'actie' ga; en als hij dat niet wil, zie ik dan wel weeer wat ik dan doe :wink:


Misschien is 't handig / verstandig om van te voren een lijstje te maken met steekwoorden ofzo?
Zodat je zeker weet dat je een duidelijk punt kunt maken.
Dan moet 't gek gaan, wil er geen begrip zijn.
Kort samengevat kun je natuurlijk ook zeggen dat je liever een enigszins "behaarde" mama bent, dan een "haarvrije" vrouw met een onvervulde kinderwens.
Succes maandag!
Doe wat je wilt, gekletst wordt er toch...

Gebruikersavatar
-Judith-
Luitenant
Luitenant
Berichten: 618
Lid geworden op: 15 apr 2010 22:31

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor -Judith- » 05 aug 2013 12:05

Nou, tot m'n grote schrik wilde ik net het briefje klaarmaken, en toen werd ik al gebeld...Het was een assistente die namens hem moest bellen, want hij had nog geen tijd gehad om contact op te nemen met de dermatoloog, dus of hij vrijdag weer kon bellen.Ik heb haar eerlijk gezegd dat de zwangerschapswens op dit moment groter is, dan de irritatie aan de haargroei...
Ze heeft nu een afspraak gemaakt bij de poli voor een gesprek over de behandelingsmogelijkheden! Eind augustus staat de afspraak! Ben heel benieuwd hoe of wat nu...Ik probeer er nog even wat kilo'tjes af te krijgen, zodat ik minimaal die 10 kilo kwijt ben
Poeh, ik wist niet dat het zo zou opluchten, opeens zie ik het weer veel positiever in :oops:
Dank jullie wel allemaal voor jullie reacties/adviezen/e.d. Dat was ik echt even nodig geloof ik :wink:

flower83
Verkenner
Verkenner
Berichten: 6
Lid geworden op: 15 aug 2013 14:09

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor flower83 » 30 aug 2013 10:11

Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier. Een tijdje lees ik mee hier op deze forum, onderwerp kinderwens.
Ook wij hebben een kinderwens. Helaas blijft een zwangerschap tot nu toe uit. Het begint mij op te breken. De reden dat ik hier mijn verhaal doe is in de hoop dat het mij zal helpen.
Eerst wat paar feiten:
Bij mijn man is alles goed. Mijn hormoonhuishouding is slecht (verklaring van de zeer onregelmatige cyclussen). Dankzij de menopur en pregnyl is mijn cyclus en eisprong nu perfect. Wij zijn 31/30 jaar oud. Verder hebben we geen medische complicaties.

Dit hele traject duurt bij ons inmiddels bijna 3 jaar. Ik gebruik de medicijnen bijna een half jaar. Heel fijn dat het werkt, maar een groot nadeel hiervan is dat je niet kunt loslaten: ik spuit dagelijks in de eerste helft van de cyclus en moet regelmatig naar het ziekenhuis . En ik weet hierdoor precies wanneer de vruchtbare dagen aankomen en het ziekenhuis raadt het dan aan om 3 dagen te vrijen. Mijn man beleeft ‘t anders dan ik. Hij staat op een afstand (hij hoeft niet te spuiten, niet naar het ziekenhuis). Wel praat ik met hem erover hoe zwaar ik dit vind en hoe frustrerend, boos, verdrietig ik ben als ik weer ongesteld word. Enige wat hij kan doen is luisteren en troosten. Ik hou vaak vast aan de vers van 1 Korintiërs 10: 13. “U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan”. Blijkbaar kan ik dit doorstaan. God kent mij beter dan ik mijzelf.
Op het moment dat de menstruatie doorbreekt, breekt het mij op. Ik vind het erg moeilijk hiermee om te gaan. Vaak is het zo dat na een paar dagen wel weer iets beter gaat. Deze maand is het voor het eerst dat ik helemaal geen zin meer heb om weer de medicijnen te gaan gebruiken en naar het ziekenhuis te gaan.
Daarnaast heb ik ca. anderhalf jaar geleden iets bijzonders meegemaakt. Ik kreeg ineens een ingeving dat wij onze eerste kindje een bepaald naam moest geven. Dit soort ingeving heb ik 2x eerder meegemaakt en deze zijn uitgekomen. Wel waren het andere situaties. Ik geloof dat dit de boodschap is van God (hoewel ik soms wel eraan twijfel wat eigenlijk niet goed is). Hierbij denk ik: dan zal het toch niet lang duren totdat wij een kindje krijgen?

Onze families weten van onze kinderwens en we kunnen gelukkig met de ouders erover praten als we willen. En ze vragen ook af en toe ernaar hoe het gaat wat wij erg fijn vinden.

Ik ben ervan bewust dat er ook hier mensen zijn die nog langer proberen een kindje te krijgen. Voor hen heb ik een grote bewondering dat ze volhouden. Er zijn ook mensen bij wie er geconstateerd is dat kinderen krijgen niet mogelijk is. Ook aan hen denk ik hoe groot gemis en verdriet kan zijn.
Voor hen wens ik veel sterkte toe.

Groetjes van Flower
God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.

blompje
Sergeant
Sergeant
Berichten: 272
Lid geworden op: 04 feb 2006 10:12

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor blompje » 05 sep 2013 09:33

Sterkte!!! Wat moeilijk om dit zo mee te maken. Mannen beleven het toch vaak anders, wat je soms een eenzaam gevoel kan geven. Gelukkig krijgen jullie wel steun uit de omgeving.
Hopelijk vind je de moed om vol te houden en mogen jullie uiteindelijk een kindje krijgen!

Gebruikersavatar
Em.
Luitenant
Luitenant
Berichten: 608
Lid geworden op: 13 sep 2002 15:50

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor Em. » 05 sep 2013 09:57

@ Flower: wat moeilijk lijkt me dat! Heel veel sterkte voor jullie!

Gebruikersavatar
-Judith-
Luitenant
Luitenant
Berichten: 618
Lid geworden op: 15 apr 2010 22:31

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor -Judith- » 05 sep 2013 14:55

Wat een heftig verhaal Flower..Dat het soms lijkt op te breken herken ik wel...Soms heb ik het ook, maar dan probeer ik afleiding te zoeken zodra ik het voel 'opkomen'. En ja...Proberen hoop te houden, hoe moeilijk het soms ook is! Blijf vertrouwen dat Gods' weg voor ons soms onbegaanbaar lijkt, maar dat Hij je daar doorheen helpt!

Leny
Verkenner
Verkenner
Berichten: 8
Lid geworden op: 04 apr 2015 22:28

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor Leny » 04 apr 2015 23:08

ik merk dat ik toch steeds meer de behoefte heb om te praten over en ervaringen te delen als het gaat om de kinderwens.

al jaren hebben mijn man en ik een sterke kinderwens. daar hebben wij het beiden heel wisselend moeilijk mee. Op internet zie je heel veel forums over vrouwen die hun gedachtes, ervaringen, tips, vreugde maar ook het verdriet delen. maar ik vind geen christelijk forum.
Er is hier een forum voor zwangeren, die waarna de vrouw bevallen is door gaat naar het kinderforum.

maar zijn er net als mij op dit moment nog meer vrouwen die een kinderwens hebben en die hier ook over willen praten.
in mijn omgeving weet bijna niemand van onze wens, en de problemen waar we tegenaan lopen, en ik heb toch de behoefte om er met mede zusters over te kunnen praten.

zelf weet ik ook niet zo goed hoe te beginnen, dus ik hoop maar op reacties dan zal t gesprek zelf wel gaan lopen ;)

btw t hoeft voor mij echt geen topic te worden voor alleen de vrouwen waar t minder makkelijk gaat, iedereen die zwanger wil worden nodig ik uit om mee te praten. Want of het nu makkelijk of minder makkelijk t gaat. T is en blijft een wonder en zegen van God!

Boerin
Generaal
Generaal
Berichten: 4537
Lid geworden op: 17 okt 2013 15:20

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor Boerin » 05 apr 2015 08:55

Ik kon ze eerst niet krijgen. Toen bad er iemand voor genezing en we kregen een Woord van God. Eerste kreeg ik toen ik 36 was. Ik las ook een getuigenis van een vrouw die daarvoor voor innerlijke genezing was gegaan naar Ellel omdat het zoveel stress gaf en later was ze zwanger. Zwager van mij kon ze ook niet krijgen, ook een wonder dat dat toen ineens lukte. Ik zat er zelf nooit mee want ik was er toch niet aan toe en m'n ex zei altijd Sarah was 90, die had ook geen haast.
Zach91
I'm a 23 year undergrad. I know everything, so it's futile to argue with me.

ajl
Generaal
Generaal
Berichten: 5938
Lid geworden op: 28 mei 2007 16:12

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor ajl » 07 apr 2015 08:28

Zijn jullie onder medische behandeling hiervoor? En waarom praat jij er niet over met vrienden of familie?

Gebruikersavatar
-Judith-
Luitenant
Luitenant
Berichten: 618
Lid geworden op: 15 apr 2010 22:31

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor -Judith- » 07 apr 2015 12:02

Mag ik vragen wat jou tegen houd om er over te praten met familie en vrienden? Als niemand er van weet kan ook niemand er naar vragen of meeleven.. Wij zitten al 2,5 jaar in de medische molen, en er is wel duidelijk wat het probleem is, maar de behandeling slaat niet aan. Ik vond het ook moeilijk om er net anderen over te praten, maar wij maken er beide ook geen geheim van... Het is wel een moeilijk onderwerp om over te praten en lang niet iedereen kan zich in jou inleven, en dat levert nog wel eens frustrerende opmerkingen op maar aan de andere kant levert het ook openingen tot gesprek op! En door die openingen komen er ook wel verhalen van anderen die (zonder dat jij het wist) met hun kinderwens hebben geworsteld

Je mag me altijd een pb sturen,

Gebruikersavatar
Duschka
Luitenant
Luitenant
Berichten: 702
Lid geworden op: 01 jun 2012 00:10

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor Duschka » 07 apr 2015 16:36

-Judith- schreef:.. Wij zitten al 2,5 jaar in de medische molen, en er is wel duidelijk wat het probleem is, maar de behandeling slaat niet aan.

Wat jammer dat de behandeling (nog) niet aanslaat!
Ik las gisteren dit topic wat terug en vroeg mij juist af, hoe het met je zou gaan.

Sterkte!
Doe wat je wilt, gekletst wordt er toch...

Gebruikersavatar
-Judith-
Luitenant
Luitenant
Berichten: 618
Lid geworden op: 15 apr 2010 22:31

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor -Judith- » 07 apr 2015 19:32

Duschka schreef:Wat jammer dat de behandeling (nog) niet aanslaat!
Ik las gisteren dit topic wat terug en vroeg mij juist af, hoe het met je zou gaan.

Sterkte!


Dank je wel! :wink:

Leny
Verkenner
Verkenner
Berichten: 8
Lid geworden op: 04 apr 2015 22:28

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor Leny » 08 apr 2015 18:54

@boerin wat een mooi verhaal, heel bijzonder!

@ajl en judith ben wel onder behandeling bij de gynaecoloog, maar heb (nu nog niet) nog geen medische behandeling. moet alleen regelmatig op controle komen. kijk ik ben al bijna 8 jaar getrouwd en natuurlijk weet de familie van de kinderwens. Maar wij hebben op dit moment geen getrouwde vrienden, dus echt erover praten doe je niet erg. Kijk het zegt hun gewoon niet zoveel allemaal. De reden dat ik op een forum wilde komen praten was de behoefte om er met anderen over te spreken. Er zijn vele vele forums alleen ik heb geen christelijk forum gevonden. Ik lees al jaren mee met RW en nu had ik zoiets ik wil ook gaan meeschrijven. De reden dat ik hier wil meepraten is om hopelijk andere mensen te kunnen steunen die ook bezig zijn met hun kinderwens, maar ook meelezen over de dingen waar anderen tegenaanlopen.
Van de gynaecoloog heb ik nog een paar maanden gekregen om te proberen om zwanger te worden, als dat niet lukt, gaan we praten.
Het is gewoon lastig om met de familie te praten, omdat hun ook verder er geen ervaring mee hebben.

Judith wat naar dat de behandeling niet aanslaat mag ik vragen welke behandeling jij nu krijgt?

Gebruikersavatar
-Judith-
Luitenant
Luitenant
Berichten: 618
Lid geworden op: 15 apr 2010 22:31

Re: Kinderwens deel 2

Berichtdoor -Judith- » 09 apr 2015 06:39

Wij hebben ook geen vrienden of familie met een onvervulde kinderwens, maar toch lucht het wel op dat zij het weten, en sommige er af en toe naar vragen, of dat ik mijn hart bij hun kan luchten... En ook vrijgezelle vriendinnen kunnen heel goed luisteren, en willen het ook wel graag weten, ik ken iemand die is ongetrouwd, maar weet zeer zeker ook wel wat het is om een onvervulde kinderwens te hebben, al is het anders, je hebt wel raakvlakken.

Dat je er met anderen over wilt praten,, begrijp ik heel goed, en een 'ervaringsdeskundige' herkent zichzelf al snel in jouw situatie en weet wat het met je kan doen, dus je hebt groot gelijk ;-)

Maar als ik het goed begrijp kom jij al jaren bij de gyn, maar is er geen behandeling? Dat lijkt mij erg frustrerend, ik weet van mezelf dat afwachten niet mijn sterkste kant is.

Ik spuit momenteel dagelijks 2,5 ampul Menopur, om de rijping van de eitjes te stimuleren, vorig jaar juni heb ik overproductie gehad, door de menopur, en toen heb ik even 'rust' gehad, in september heb ik een zogenaamd LEO gehad (kijkoperatie voor de eierstokken) daarbij zijn heel wat eitjes weggehaald en de eierstokken zijn ingebrand, zodat ze door de beschadiging zichzelf zouden gaan herstellen en zo een cyclus gingen creeëren, daarna hebben we er zelf voor gekozen om even 3 maanden m'n lichaam de kans te geven om zich te herstellen en om zelf even op adem te komen, momenteel zitten we in de 2e ronde Menopur sinds de operatie, maar er zitten weer heel veel kleine eitjes, maar tot nu toe groeien ze nog niet echt, ik ga +/- 2x per week voor controle naar het ziekenhuis.
Ik heb behoorlijke stemmingswisselingen bij de start en ophogen vna de menopur, maar dat is na een paar dagen wel weer tot rust gekeerd. Ik merk alleen aan mezelf dat ik aan 't eind van m'n Latijn begin te raken, het is soms moeilijk de moed er in te houden en om te zien dat anderen 'zomaar' zwanger raken, ik krijg nu gesprekken met een GGZ-verpleegkundige, kijken of dat helpt


Terug naar “Archief”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 25 gasten