mijn kamer

De Archiefkast van het Forum. Oude discussies zijn hier nog eens na te lezen.

Moderator: Moderafo's

Gebruikersavatar
amused
Verkenner
Verkenner
Berichten: 56
Lid geworden op: 31 okt 2005 15:51
Locatie: drachten
Contacteer:

mijn kamer

Berichtdoor amused » 01 nov 2005 17:34

toch vind ik dit een heel mooi verhaal dat hier uitstekend tussen zou passen...

In de ruimte tussen dromen en waken, merkte ik dat ik mij in een kamer bevond. Het bezat geen bijzondere kenmerken behalve dat die ene muur bedekt was met kaartenbakken vol met kleine kaartjes. Deze kaartenbakken, die zich uitstrekten van de grond tot het plafond en schijnbaar eindeloos in elke richting, hadden erg uiteenlopende titels.

Terwijl ik op de bewuste muur afliep, was de eerste kaartenbak die mij opviel één waarop stond ‘meisjes die ik leuk vond’. Ik opende het en bladerde door de kaartjes. Vlug sloot ik hem weer, geschokt omdat ik me realiseerde dat ik de namen die op de kaartjes stonden herkende.

Deze levenloze kamer met z’n kleine kaartjes was een ruwe catalogus van mijn leven. Hier waren geschreven alle gebeurtenissen uit mijn leven, op elk moment. Klein en groot, met een nauwkeuriger precisie dan in mijn geheugen.

Terwijl ik willekeurige bakken opende en hun inhoud bekeek, ervoer ik een gevoel van verbazing en nieuwsgierigheid, maar ook angst. Sommigen riepen blijdschap en goede herinneringen op. Maar anderen een gevoel van schaamte. Schaamte en spijt, zo intens dat ik over mijn schouder keek of er niemand meekeek.

Daar las ik: ‘vrienden’, een daarnaast ‘vrienden die ik heb bedrogen’. Oh, en ‘boeken die ik heb gelezen, moppen waar ik om gelachen heb, troost die ik heb gegeven, plaatjes die ik heb gezien, geld wat ik heb uitgegeven’. Sommigen waren hilarisch in hun precisie, bijvoorbeeld ‘dingen die ik naar mijn broers geschreeuwd heb’. Anderen waren minder leuk, bijvoorbeeld ‘dingen die ik in mijn woede gedaan en gezegd heb’.

Ik bleef maar verbaasd van de inhoud. Vaak waren er meer kaartjes dan ik verwacht had. Soms minder dan ik hoopte. Het was overweldigend hoeveel ik had meegemaakt. Zou het mogelijk zijn dat ik in al mijn dagen genoeg tijd had om deze duizenden, of zelfs miljoenen kaartjes te schrijven? Maar elk kaartje bevestigde de waarheid. Elke was geschreven in mijn eigen handschrift, getekend met mijn eigen handtekening.

Ik liep naar de bak ‘muziek die ik geluisterd heb’ en zag dat de kaartjes dicht op elkaar gepakt zaten. Ik zag het einde van de bak maar niet. Het verbaasde mij dat ik zoveel verschillende muziek geluisterd had en daar zo-veel tijd in had gestoken.

Toen kwam ik bij de bak ‘seksuele gedachten’. De rillingen liepen over mijn rug. Ik trok de bak een paar cm naar me toe, om zo de grootte niet te hoeven zien, en trok er een kaart uit. Ik schrok van de gedetailleerde inhoud, werd misselijk van het idee dat zoiets genoteerd stond. Plotseling kwam enorme woede in mij opzetten. Niemand mocht deze kamer ooit zien, ik moet de kaartjes vernietigen!

In een krankzinnige razernij rukte ik de kaartenbakken weg, de grootte maakte mij nu niets meer uit. Ik moest hem legen en alles verbranden. Maar toen ik de bak pakte en tegen de vloer sloeg, kwam geen enkel kaartje los. Ik werd wanhopig en trok er een kaartje uit, maar het bleek zo hard als ijzer toen ik het probeerde te verscheuren. Verslagen en totaal hulpeloos schoof ik de bak weer op z’n plaats. Terwijl ik met mijn hoofd tegen de muur leunde liet ik een diepe zucht van zelfmedelijden.

En toen zag ik de bak ‘Mensen die ik van Jezus verteld heb’. Het handvat was lichter dan rest, bijna nieuw, ongebruikt. Er zat een klein doosje in, de kaartjes die erin zaten kon ik op 1 hand tellen. Toen kwamen de tranen. Ik begon te huilen. Met halen zo diep dat mijn maag er pijn van deed en mijn hele lichaam schokte. Ik viel en mijn knieën en kon niets anders dan huilen. Ik huilde van de overweldigende schaamte van dit alles. De rijen met bakken draaiden voor mijn ogen. Niemand mag ooit van deze kamer weten, ik moet hem op slot doen en de sleutel verstoppen.

Maar toen, terwijl ik mijn tranen wegveegde zag ik Hem. Nee, alsjeblieft, niet Hij. Niet hier… Wie dan ook, Jezus niet. Ik keek hulpeloos toe terwijl Hij alle kaartenbakken opende en de inhoud las. Ik kon het niet aan Zijn reactie te moeten zien. De momenten dat ik het op kon brengen naar Hem te kijken, zag ik een dieper medelijden dan mijn eigen. Hij leek op intuïtie naar de ergste bakken te gaan. Waarom moest Hij ze allemaal lezen? Eindelijk draaide Hij zich om en keek mij aan. Hij keek me aan met medelijden in Zijn ogen. Maar het was een medelijden dat me niet boos maakte. Ik liet mijn hoofd zakken, bedekte met mijn handen mijn gezicht en begin weer te huilen. Hij liep naar me toe en sloeg Zijn arm om me heen. Hij had zoveel kunnen zeggen. Maar Hij zweeg. Hij huilde alleen maar met me mee.

Plotseling stond Hij op en liep naar de kaartenbakken. Hij begon aan de ene kant, nam elk kaartje eruit, één voor één, en zette overal Zijn naam op. 'Nee'!, schreeuwde ik. Nee!, nee!, was alles wat ik uit kon brengen, terwijl ik een kaartje uit Zijn handen griste. Zijn naam hoort niet op die kaartjes te staan. Maar het stond er al, geschreven in rood, zo donker, zo levendig. Jezus' naam bedekte de mijne. Het was geschreven met Zijn bloed. Rustig pakte Hij het kaartje weer terug, glimlachte bedroefd en begon alle kaartjes te tekenen. het volgende moment hoorde ik Hem de laatste bak sluiten en zag Hem op me aflopen. Hij legde Zijn hand op mijn schouder en zei:'Het is volbracht'. Ik stond op en Hij leidde mij de kamer uit. Er was geen slot op de deur, er moesten nog steeds kaartjes worden geschreven worden...
het punt is dat de evolutiedoctrine de wereld niet veroverde door kracht van argumentatie, maar in haar hoedanigheid als gnostische mythe

Gebruikersavatar
marina87
Kapitein
Kapitein
Berichten: 1264
Lid geworden op: 03 jun 2005 12:15

Berichtdoor marina87 » 01 nov 2005 18:32

Die ken ik ja...geweldig verhaal, heb het met tranen in mn ogen gelezen ja!

Gebruikersavatar
Elsie
Verkenner
Verkenner
Berichten: 14
Lid geworden op: 27 feb 2004 16:10

Berichtdoor Elsie » 01 nov 2005 20:32

mooi... maar ook hard voor jezelf. maar ook wonderlijk..

amigo
Mineur
Mineur
Berichten: 217
Lid geworden op: 26 jul 2005 16:27

Berichtdoor amigo » 01 nov 2005 21:49

mooi verhaal
Ik vloog over de wolken, naar een land hierver vandaan.....

Gebruikersavatar
Daphne
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3723
Lid geworden op: 10 jan 2004 14:03
Locatie: Veen
Contacteer:

Berichtdoor Daphne » 03 nov 2005 20:20

ik kende dit verhaal al wel, maar het blijft geweldig mooi!

Gebruikersavatar
essieee
Generaal
Generaal
Berichten: 5128
Lid geworden op: 14 apr 2003 23:47
Locatie: Barneveld
Contacteer:

Berichtdoor essieee » 04 nov 2005 00:46

PPPfff..wat een verhaal...bijzondder!

Gebruikersavatar
Hendrik
Mineur
Mineur
Berichten: 151
Lid geworden op: 27 apr 2005 09:57

Berichtdoor Hendrik » 10 dec 2005 22:54

Ja echt heel mooi :D

CaptainCaveman

Berichtdoor CaptainCaveman » 11 dec 2005 14:39

Laten we hopen (en bidden ;)) dat dit voor een ieder persoonlijk, nog eens werkelijkheid mag worden.

Gebruikersavatar
Gerdien B.
Generaal
Generaal
Berichten: 9171
Lid geworden op: 12 jul 2004 10:11
Locatie: Woerden
Contacteer:

Berichtdoor Gerdien B. » 12 dec 2005 14:06

een verhaal om kippenvel van te krijgen
Een leuk kaartje sturen en krijgen doet altijd goed!

abc

Berichtdoor abc » 16 dec 2005 18:56

CaptainCaveman schreef:Laten we hopen (en bidden)) dat dit voor een ieder persoonlijk, nog eens werkelijkheid mag worden.

Gebruikersavatar
Annemieke86
Luitenant
Luitenant
Berichten: 616
Lid geworden op: 09 jan 2005 16:30
Locatie: Maarssen

Berichtdoor Annemieke86 » 11 mei 2006 21:10

CaptainCaveman schreef:Laten we hopen (en bidden)) dat dit voor een ieder persoonlijk, nog eens werkelijkheid mag worden.


Prachtig verhaal!! Amen 8)
Afbeelding

Sabra
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3121
Lid geworden op: 04 apr 2003 15:00

Berichtdoor Sabra » 12 mei 2006 08:48

Dit verhaal heeft slechts nut, als mensen zich bewust zijn van hun handelingen.

Eerlijk gezegd valt het mij tegen dat er enkel reacties zijn in de trant van: mooi verhaal.

De grote vraag is, wat doe je met dit verhaal?

Philindertje
Verkenner
Verkenner
Berichten: 66
Lid geworden op: 15 nov 2004 14:03

Berichtdoor Philindertje » 04 dec 2006 13:08

Sabra schreef:Dit verhaal heeft slechts nut, als mensen zich bewust zijn van hun handelingen.

Eerlijk gezegd valt het mij tegen dat er enkel reacties zijn in de trant van: mooi verhaal.

De grote vraag is, wat doe je met dit verhaal?


ik geloof dat iedereen zich ooit bewust zal zijn van zijn/haar handelingen... als je in Jezus' heerlijkheid zal komen, zal je je schamen voor wat je hebt gedaan. Ik denk dat dat voor iedereen geldt, christen of niet.
en verder... misschien zijn deze reacties wel van christenen, die er al zeker van zijn, dat dit ooit waar mag worden voor hen?!
Ik durf zeker voor mezelf te zeggen dat Jezus mijn schulden vergeeft en dat Hij dus inderdaad (figuurlijk) zijn naam over de mijne zal schrijven. En daarom vind ik het zo'n ongelofelijk mooi verhaal!!

Maar ik ben het met je eens, dat Jezus zijn naam onder onze handelingen zet... dat zal niet bij iedereen gebeuren. helaas... laten we ervoor bidden dat de mensen om ons heen, die nog niet in Jezus geloven, geraakt en getrokken mogen worden door Jezus!! Zijn we straks met z'n allen in Zijn glorie... !!
Spoedig zullen wij Hem zien
en voor altijd op Hem lijken
en Jezus kennen, zoals Hij is...
Amen!!

Jo'tje
Kolonel
Kolonel
Berichten: 2928
Lid geworden op: 26 jan 2006 00:25

Berichtdoor Jo'tje » 04 dec 2006 13:11

Ik heb dit stuk voorgelezen toen ik belijdenis deed... :) Mooi, én nuttig.
pobody's nerfect

Gebruikersavatar
Othello
Kapitein
Kapitein
Berichten: 882
Lid geworden op: 15 feb 2006 23:05

Berichtdoor Othello » 04 dec 2006 13:48

Sabra schreef:De grote vraag is, wat doe je met dit verhaal?

De gedachte dat alles, ja alles, in Zijn boek geschreven staat werp ik het liefste ver, heel ver van mij.

Dat is wat ik er mee doe: ik ontken het.


Terug naar “Archief”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 17 gasten