Het liefhebben van onszelf!

*(Persoonlijk) geloof in het dagelijks leven*
Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

Gebruikersavatar
Johan100
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3042
Lid geworden op: 22 okt 2015 15:06
Locatie: Randstad

Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor Johan100 » 26 apr 2018 14:07

Beste medeforumleden,

Wat houdt het ware liefhebben van onszelf in, is de hoofdvraag in dit topic!
Ik concludeer uit de tekst : 'God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf', dat je jezelf lief kunt hebben op een wijze tot eer van God.
We zullen het er allemaal wel over eens zijn dat we onze naaste moeten liefhebben.


In de formulieren lezen we over een mishagen aan onszelf hebben. Wat houdt dit in?

We lezen in de Bijbel dat je jezelf lief kunt hebben niet tot eer van God!

2 Tim.3. Want de mensen zullen zijn liefhebbers van zichzelven, geldgierig, laatdunkend, hovaardig, lasteraars, den ouderen ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig. Zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijk, achterklappers, onmatig, wreed, zonder liefde tot de goeden,
Verraders, roekeloos, opgeblazen, meer liefhebbers der wellusten dan liefhebbers Gods;

We lezen dus dat we God moeten liefhebben boven alles en onze naaste als ons zelf.

Wat houdt het ware liefhebben van onszelf in?
In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes 1:1.

benefietdiner
Majoor
Majoor
Berichten: 2213
Lid geworden op: 22 jan 2012 14:06

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor benefietdiner » 26 apr 2018 19:41

Dat mishagen aan onszelf betekend de zonden die in ons is te mishagen de zonden die 2 Tim.3 beschrijft. Het is aangeboren dat we onszelf lief hebben (uitzonderingen daar gelaten) inclusief de zonden die in ons leeft. Bij wedergeboorte leren wij dat we onszelf nog altijd lief hebben en mogen hebben maar de zonden leren haten.

coby6
Sergeant
Sergeant
Berichten: 437
Lid geworden op: 01 apr 2018 19:00

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor coby6 » 26 apr 2018 23:53

Niet jezelf behandelen zoals je een ander niet zou behandelen.
En niet over je heen laten lopen. Dat is niet jezelf liefhebben en dat ga je die ander dan ook kwalijk nemen en dan heb je die ook niet lief, want dan neem je aanstoot.

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 17003
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor Marnix » 27 apr 2018 07:14

Johan100 schreef:Beste medeforumleden,

Wat houdt het ware liefhebben van onszelf in, is de hoofdvraag in dit topic!
Ik concludeer uit de tekst : 'God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf', dat je jezelf lief kunt hebben op een wijze tot eer van God.
We zullen het er allemaal wel over eens zijn dat we onze naaste moeten liefhebben.


In de formulieren lezen we over een mishagen aan onszelf hebben. Wat houdt dit in?

We lezen in de Bijbel dat je jezelf lief kunt hebben niet tot eer van God!

2 Tim.3. Want de mensen zullen zijn liefhebbers van zichzelven, geldgierig, laatdunkend, hovaardig, lasteraars, den ouderen ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig. Zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijk, achterklappers, onmatig, wreed, zonder liefde tot de goeden,
Verraders, roekeloos, opgeblazen, meer liefhebbers der wellusten dan liefhebbers Gods;

We lezen dus dat we God moeten liefhebben boven alles en onze naaste als ons zelf.

Wat houdt het ware liefhebben van onszelf in?


Mishagen gaat over je slechte dingen, dat je daar spijt, berouw van hebt.

Natuurlijk kan je jezelf liefhebben tot eer van God. Hij is je Vader en Hij heeft je geschapen. Hij houdt van je. Als ouders wil je toch dat je kinderen zichzelf leren accepteren en waarderen zoals ze zijn en dat ze niet met zelfhaat / vertwijfeling rondlopen? En als je weet dat God van je houdt en je heeft gemaakt, wie ben je dan om niet van jezelf te houden? Hij gaf Zijn Zoon om je te redden. Dan kan je een misnoegen hebben in je verkeerde dingen, maar dan weet je toch dat je er mag Zijn omdat je kostbaar bent in Zijn ogen? Wat een rijkdom is dat.

En het verschil met op een verkeerde manier van je houden is dat het geen egocentrische liefde is die vooral gericht is op je eigen genot, desnoods ten koste van een ander. Die liefde is juist gericht op je naaste en op God. Als je jezelf liefhebt omdat je weet dat God je liefheeft kan je ook anderen gaan liefhebben. Niet alleen je medegelovigen maar ook de zondaars, de zwakken. Omdat je weet dat je zelf net zo goed een zondaar bent, zwak bent... maar God toch van je houdt. Als God je liefheeft, ook al ben je zondig, kan je anderen, ook al zijn ze zondig, liefhebben. Als God ons het verkeerde vergeeft mogen en moeten we ook elkaar het verkeerde vergeven. Zo mogen we Gods liefde doorgeven aan anderen.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis

Gebruikersavatar
Johan100
Kolonel
Kolonel
Berichten: 3042
Lid geworden op: 22 okt 2015 15:06
Locatie: Randstad

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor Johan100 » 27 apr 2018 08:41

Marnix schreef:Mishagen gaat over je slechte dingen, dat je daar spijt, berouw van hebt.

Natuurlijk kan je jezelf liefhebben tot eer van God. Hij is je Vader en Hij heeft je geschapen. Hij houdt van je. Als ouders wil je toch dat je kinderen zichzelf leren accepteren en waarderen zoals ze zijn en dat ze niet met zelfhaat / vertwijfeling rondlopen? En als je weet dat God van je houdt en je heeft gemaakt, wie ben je dan om niet van jezelf te houden? Hij gaf Zijn Zoon om je te redden. Dan kan je een misnoegen hebben in je verkeerde dingen, maar dan weet je toch dat je er mag Zijn omdat je kostbaar bent in Zijn ogen? Wat een rijkdom is dat.

En het verschil met op een verkeerde manier van je houden is dat het geen egocentrische liefde is die vooral gericht is op je eigen genot, desnoods ten koste van een ander. Die liefde is juist gericht op je naaste en op God. Als je jezelf liefhebt omdat je weet dat God je liefheeft kan je ook anderen gaan liefhebben. Niet alleen je medegelovigen maar ook de zondaars, de zwakken. Omdat je weet dat je zelf net zo goed een zondaar bent, zwak bent... maar God toch van je houdt. Als God je liefheeft, ook al ben je zondig, kan je anderen, ook al zijn ze zondig, liefhebben. Als God ons het verkeerde vergeeft mogen en moeten we ook elkaar het verkeerde vergeven. Zo mogen we Gods liefde doorgeven aan anderen.

Dank voor je reactie, Marnix!

Ik denk dat de ware liefde tot jezelf en je naaste ontspringt uit het ervaren van Gods liefde en genade.
Daardoor heb je vrede met God en met jezelf.
Je wilt tot Zijn eer leven, waartoe je geschapen bent.
Ware liefde uit zich in je behoud zoeken bij Jezus, omdat je weet dat je een ziel te verliezen hebt.
Die God geschapen heeft. Ware liefde tot je eigen ziel zoekt dus behoudt bij God. Het verachten van je ziel staat gelijk aan zelfhaat, ook al voelen we dat niet. Eens of niet? Ik weet wel dat liefde niet zo eenvoudig te omschrijven is, maar wel wat gevolgen zijn van liefde.
Liefde tot jezelf en je naaste bestaat uit eerlijk met het Woord omgaan en anderen die verloren dreigen te gaan waarschuwen.
Liefde tot God en jezelf en je naaste bestaat uit Gods geboden liefhebben en onderhouden.
Enz.
Nou, als ik mezelf zo lees, dan voldoe ik niet bepaald........
Maar het is wel goed om er in eerste instantie bij stil te staan, dacht ik zo...
In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God. Johannes 1:1.

Gebruikersavatar
Niagara
Mineur
Mineur
Berichten: 200
Lid geworden op: 27 jun 2015 21:08

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor Niagara » 27 apr 2018 09:07

Eens met wat Marnix zegt.

Het verschil tussen zondige egocentrische zelfliefde en gezonde, door God gewilde zelfliefde is het motief. Bij God gaat het vooral om waarom je iets doet, en handelt naar de geest of de letter van de wet. Dat bepaalt namelijk of je alles in het goede perspectief kan houden.
Het juiste perspectief zie je in Jezus’ samenvatting van de wet: God liefhebben staat op nr. 1, en vandaaruit kunnen we onze naaste en onszelf liefhebben. Hoe werkt dat? Als je erachter wie God is en wat Hij heeft gedaan en nog steeds doet voor ons mensen, besef je dat alles wat wij zijn en bezitten en alles wat er is, de hele wereld, een geschenk is uit de gulle goedheid van God. Dan besef je dat er niets is wat wij zelf kunnen verdienen, want alles wat we doen kunnen we alleen maar door God. De talenten en het vermogen dat we hebben om het te doen komen van Hem, net als de materialen die we gebruiken, het eten dat we nodig hebben, de lucht die we ademen. We zijn totaal afhankelijk van Hem, én Hij geeft ons ongelofelijk veel meer dan wat we strikt gezien nodig hebben om te overleven.
Waarom? Omdat Hij van ons houdt en graag een relatie met ons wil. Hij heeft ons naar Zijn evenbeeld geschapen als relationele wezens. Hij deed dat natuurlijk niet zomaar. En toen het misging met de zondeval, had Hij de schrpping toch ook weg kunnen knikkeren, Hij kon wel een nieuwe maken als Hij wilde. Maar nee, hij besloot hem te herstellen. En dat was lang niet eenvoudig, het kostte Hem het dierbaarste wat Hij had: Zijn Zoon, die deel van Hemzelf was. Zó waardevol vind God ons. Zó graag wilde Hij zijn relatie met ons herstellen, dat Hij Zichzelf ervoor gaf. Dat Hij naar de aarde kwam om 33 jaar lang dezelfde beproevingen te ondergaan als wij, en ze wel te volbrengen waar wij dat niet kunnen. Om door die mensen die Hij wilde redden veracht, bespot en mishandeld te worden, en dan tóch nog lief te hebben en door te gaan met de redding, in plaats van op zijn strepen te gaan staan en de mensen eens te laten zien wat een grote God Hij was door hen te vernietigen. Hij laat juist zijn grootheid zien door liefde. En dat is de mooiste manier, en de enige manier die werkt binnen relaties.
En wij mogen dat in het klein ook doen. Vanuit het weten hoeveel God ons waard vindt kun je toch evenmin jezelf als een ander nog haten? Als je Gods liefde voor de mens ziet, en de waarde die Hij hun toekent, dan vind jij je eigen en andermans leven toch ook waardevol? Dan ga je daar toch ook goed en zorgzaam mee om? Dan wil je toch net als Jezus voor ze zijn, zelfs als je weet dat Jezus ook veel afwijzing kreeg, omdat Hij dat allemaal voor jou overhad krijg jij kracht en motivatie om ook de afwijzingen van anderen te verdragen in het liefhebben. En ken je je eigenwaarde niet meer uit de goed/afkeuring van mensen, maar uit de liefde van God. De God die zegt: je kunt het zelf niet goed doen, dus doe Ik het voor je, want Ik houd van jou om wie ik je heb gemaakt: Mijn kind. Dát is wie je bent, en volmaakte liefde is wat je waard bent. God weet álles van je, Hij is volmaakt en niet wispelturig. Hij kan een veel beter oordeel over je vellen dan een mens, want een mens ziet alleen maar wat je doet en interpreteert dat ook nog eens op z’n gebrekkige manier. Als een mens een goede bui heeft kan ‘ie je de hemel in prijzen en als de bui dan omslaat slaat jouw waardering ook om naar afkeuring. Daar wil je niet van afhankelijk zijn.
Toch is dat wat er gebeurt bij egoïstische zelfliefde, alles gaat uit de juiste verhoudingen. Sinds de zondeval is er scheiding tussen ons en God. Het goede wat we krijgen schrijven we niet automatisch toe aan Degene van wie we het gekregen hebben, we denken dat het van allerlei afgoden komt. Soms letterlijk een beeld of een andere god dan God, maar soms ook een ideaal, een mens of groep mensen, een land, een baan, geld, etc. En waarom denk je dan dat je dat krijgt? God geeft je niet het juiste perspectief, dus denk je: Omdat ik zelf zo goed ben dat ik dit verdien. En als je niet krijgt wat je wilt en/of denkt nodig te hebben? Dan word je verontwaardigd, want je verdiende het toch? Sommige mensen blijven daar eeuwig in hangen omdat ze niet op zichzelf reflecteren. Vaak wordt dat ontweken om het volgende: Als je dan ziet dat je niet alles perfect hebt gedaan en deduceert dat je wat je wil/nodig hebt daarom niet krijgt knaagt je gevoel: ik heb het niet goed gedaan, ik ben het dus ook niet waard. Je verbindt dan je daden aan je eigenwaarde. En dat is niet zo gek, je hoort heel je leven om je heen dat wat je doet is wie je bent. Als iemand heeft gestolen ís hij een dief volgens de wet. Als een kind een ander kind geslagen heeft zegt de geslagene over het algemeen ‘jij bént gemeen’ en niet ‘ik vind het gemeen wat je gedaan hebt maar houd nog steeds van je’. Mensen oordelen anderen hard als ze uitgaan van egoistische zelfliefde. Ze proberen zichzelf ten koste van de ander hoog te houden. Maar dat is gedoemd om te mislukken, omdat mensen nou eenmaal fouten maken dus altijd wel geoordeeld zullen worden. En voor één oordeel dat je ego kwetst, is wel een hele hoop positiviteit nodig om dat weer goed te maken. Als je dat op de egoïstische manier probeert te verkrijgen, dus ten koste van anderen, verspreidt dat negatieve gevoel als een olievlek, want die gekwetste anderen moeten dan ook hun ego weer boosten, enz enz. Zo brengt zonde meer zonde. Dit gebeurt allemaal als je God niet op de eerste plek hebt: je hele perspectief is verkeerd. En dan is je moreel maar een dun laagje vernis over beestachtig wrede gevoelens richting jezelf en anderen. Want egoïstische zelfliefde lijkt het tegenovergestelde van zelfhaat, maar gaat er eigenlijk heel vaak samen mee. Als je jezelf haat, komt dat vaak eveneens uit de bron van afgoden: je vindt de oordelen van andere mensen belangrijker dan die van God. Je ziet je eigen falen en kunt niet verder, want je kent Jezus niet als Redder en God niet als je Vader die je vergeeft en je waarde geeft als Zijn kind. En vaak dient de zelfhaat ook als preventie van het vervallen in egoïstische zelfliefde waardoor je weer fouten maakt. Maar het verlost je er niet werkelijk van, het is een disfunctionele coping. Je blijft namelijk jezelf naar beneden drukken en bent dus evenmin vrij als wanneer je egoïstische zelfliefde toepast, alleen nu is degene die je kwaad doet in eerste plaats jezelf. In eerste plaats, want ook de mensen die wel van je houden doet het verdriet als je zo met jezelf omgaat, en God bovenal. God wil dat je ze zonde haat maar de zondaar liefhebt. Dat geldt richting anderen en jezelf. God wil ook niet dat je nederig bent uit gebrek aan eigenwaarde in Hem, maar uit liefde voor Hem en je medemens.
Vaak zijn mensen met egoïstische zelfliefde inderdaad mensen die eigenlijk heel erg bang zijn om zelfhaat te voelen en hun ego daarom opblazen. Als dat ten koste van anderen gaat voedt dat hun zelfhaat, waardoor ze hun ego nog meer op gaan blazen: een vicieuze cirkel.
Soms is het een verminderde gewetensfunctie, waardoor het mensen werkelijk niet boeit wat ze anderen aandoen.
In alle gevallen is God leren kennen voor wie hij is en Hem op de eerste plek zetten de enige weg naar de gezonde vorm van omgang met God en de medemens. Dat is waarvoor we gemaakt zijn.
En praktisch kun je precies hetzelfde ding doen, maar als het vanuit egoïsme is zul je zeer gekwetst reageren op iedere schijn van negatieve reactie en daardoor geen oprechte reacties in de hand werken en komt er een kettingreactie van zonden bij jezelf en vaak ook bij anderen, terwijl als je het met gezonde liefde voor God, jezelf en je naaste doet elke reactie goed is omdat je eigenwaarde niet hangt aan wat je gedaan hebt en je dus kritiek prima kan handelen en complimenten je niet naar het hoofd stijgen. Dan doe je het niet om de goedkeuring van mensen, want Gods waardering heb je al en daardoor komt alles in het goede perspectief, je bent afhankelijk van de Enige die die verantwoordelijkheid aankan, je vertrouwen nooit zal beschamen, je eeuwig lief zal hebben. Bij Hem ben je veilig.
Afbeelding

Marnix
Maarschalk
Maarschalk
Berichten: 17003
Lid geworden op: 03 dec 2002 23:50

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor Marnix » 27 apr 2018 10:50

Johan100 schreef:Dank voor je reactie, Marnix!

Ik denk dat de ware liefde tot jezelf en je naaste ontspringt uit het ervaren van Gods liefde en genade.
Daardoor heb je vrede met God en met jezelf.
Je wilt tot Zijn eer leven, waartoe je geschapen bent.
Ware liefde uit zich in je behoud zoeken bij Jezus, omdat je weet dat je een ziel te verliezen hebt.
Die God geschapen heeft. Ware liefde tot je eigen ziel zoekt dus behoudt bij God. Het verachten van je ziel staat gelijk aan zelfhaat, ook al voelen we dat niet. Eens of niet? Ik weet wel dat liefde niet zo eenvoudig te omschrijven is, maar wel wat gevolgen zijn van liefde.
Liefde tot jezelf en je naaste bestaat uit eerlijk met het Woord omgaan en anderen die verloren dreigen te gaan waarschuwen.
Liefde tot God en jezelf en je naaste bestaat uit Gods geboden liefhebben en onderhouden.
Enz.
Nou, als ik mezelf zo lees, dan voldoe ik niet bepaald........
Maar het is wel goed om er in eerste instantie bij stil te staan, dacht ik zo...


Echte liefde is in ieder geval gericht op het goede zoeken voor een ander en als je Gods liefde als bron voor je eigen liefde hebt zit daar het over Hem vertellen zeker ook bij. Dat geluk wil je toch niet voor jezelf houden maar doorgeven? Net als dat je van je materiele zegeningen ook door wil geven, maar dan maakt Zijn liefde toch veel rijker? Tegelijkertijd is dat ook lastig omdat veel mensen dat anders zien en daar niet in geloven.

De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
“He died not for men, but for each man. If each man had been the only man made, He would have done no less.”
― C.S. Lewis

coby6
Sergeant
Sergeant
Berichten: 437
Lid geworden op: 01 apr 2018 19:00

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor coby6 » 27 apr 2018 11:05

Marnix schreef:Echte liefde is in ieder geval gericht op het goede zoeken voor een ander en als je Gods liefde als bron voor je eigen liefde hebt zit daar het over Hem vertellen zeker ook bij. Dat geluk wil je toch niet voor jezelf houden maar doorgeven? Net als dat je van je materiele zegeningen ook door wil geven, maar dan maakt Zijn liefde toch veel rijker? Tegelijkertijd is dat ook lastig omdat veel mensen dat anders zien en daar niet in geloven.

De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.

Als je alles weggeeft en zelf niet eens kunt eten heb je jezelf weer niet lief. Mijn oom gaf altijd alles aan het goede doel. Lol hij heeft het een keer terug gehad van de E.O. omdat ie zelf niks meer had.

Gebruikersavatar
Niagara
Mineur
Mineur
Berichten: 200
Lid geworden op: 27 jun 2015 21:08

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor Niagara » 27 apr 2018 17:19

coby6 schreef:Als je alles weggeeft en zelf niet eens kunt eten heb je jezelf weer niet lief. Mijn oom gaf altijd alles aan het goede doel. Lol hij heeft het een keer terug gehad van de E.O. omdat ie zelf niks meer had.

Volgens mij schrijft Paulus daar ook wel wat over in 2 Kor 8:13
Afbeelding

coby6
Sergeant
Sergeant
Berichten: 437
Lid geworden op: 01 apr 2018 19:00

Re: Het liefhebben van onszelf!

Berichtdoor coby6 » 27 apr 2018 17:33

Niagara schreef:Volgens mij schrijft Paulus daar ook wel wat over in 2 Kor 8:13

Ja da's een goeie. Het kan wel een keer, moeten geven, terwijl je zelf niks hebt, die weduwe met Elisa met die koek, maar dan werd ze zelf ook voorzien.


Terug naar “[Religie] - Geloof & Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast