Bidden en danken voor m'n eten. Het spijt me zeer, ik zit op de CHE en zelfs dáár doe ik dat niet En je zult het herkennen waarschijnlijk, maar om me heen zie ik het ook nooit gebeuren eigenlijk. Alleen als we er 's avonds een maaltijd eten dan. Zelf heb ik er ook niet zo'n behoefte aan eigenlijk. Soms eet je een bammetje als je lekker zit te kletsen, maar vaak gaat het ff tussen de bedrijven door.
Zelf ben ik ook meer van het bewust bidden en danken aan het begin en/of einde van m'n dag.
Bij m'n vakantiewerk deed ik het weer wel altijd. Maar, daar gingen we dan 's middags ook echt een half uur zitten voor de lunch, dat is dan toch weer anders.
Maar één ding weet ik zeker: het echte christen-zijn straal je niet uit met je bidden. Als ze het eenmaal van je weten dan hoort het bidden er slechts bij. Ze gingen bij mij in ieder geval op hele andere dingen letten. Meer je manier van leven en reageren etc.

Nouja, mijn collega's wenden er heel erg gauw aan hoor.
Zoals ik al zei: bij christen hoort bidden. Als ze dat eenmaal weten vinden ze dat bidden ook logisch. Ze waren nieuwsgieriger op andere punten.

en dat is vooral praten.....

maar wat ik ook probeer is het in mijn werkstyle/collegialiteit/steun naar collega's te laten merken. Mensen niet te veroordelen, niet te roddelen, etc.

Preach the gospel, if necessary use words.

Zit zeker wat in. Laten merken dat ik christen ben zit hem echt niet in het bidden voor het eten. Dat kan al snel als een ritueel gezien worden. Maar door gedrag en door niet te zeggen wat anderen wel zeggen (vloeken, roddelen, zonder respect over bijv. politici praten enz.) kun je ook laten zien dat je christen bent.

ik kijk er vreemd van op dat er christenen zijn die niet bidden voor het eten.
Ik bid wel voor het eten, overal (ik vergeet wel vaak te danken ).
Ik vraag geen stilte meer, want die krijg ik toch niet.

Over het vloeken: het verschilt. Aan het begin heb ik tegen de klas gezegt dat ik christen ben en een giga hekel heb aan vloeken. Meesten hebben er rekening mee gehouden.
1 persoon niet, was het alleen gewoon 'Jezus' als stopwoord, nu is het 'Christus'. Afgelopen week had ze een shirt aan met my god! erop. Dat weet ik niet meer wat ik moet doen. Ik reageer wel eens als ze het weer roept: kdacht dat jij niet in Hem geloofde....
Verder gaat het van kwaad tot erger...maar ja, wat doe je eraan?

ik kijk er vreemd van op dat er christenen zijn die niet bidden voor het eten.
Ik bid wel voor het eten, overal (ik vergeet wel vaak te danken ).
Ik vraag geen stilte meer, want die krijg ik toch niet.

?