Een Wonder in je hart?

*(Persoonlijk) geloof in het dagelijks leven*
Om te kunnen posten in dit forum is lidmaatschap van een gebruikersgroep (leden Religie-fora) nodig.
Als je instemt met de voorwaarden krijg je direct toegang.
Klik hier voor meer info en het aanvragen van postrecht
(Off topic en niet-serieuze postings worden verwijderd)

Moderators: henkie, elbert, Moderafo's

Gebruikersavatar
Bambi
Generaal
Generaal
Berichten: 5528
Lid geworden op: 06 jul 2013 10:19
Locatie: Randstad

Re: Een Wonder in je hart?

Berichtdoor Bambi » 18 nov 2017 19:14

Mensen willen geen lange posten lezen, dus schrijf ik de rest hierin :wink:

Ik kan zo een paar voorbeelden opnoemen

Te beginnen met mezelf
Geloofde als kind heilig, maar door van alles onder andere de dogma;s, (want die werden in onze gemeente echt wel gepreekt, uitverkoren voor de grondlegging en voor anderen een boeman), heb ik God zelf de rug toegekeerd. Bleef wel in Hem geloven, maar er kwam weinig meer uit. Leefde mijn eigen wil en bad nog wel es als gewoonte of in echte nood, maar meer niet. Ik kon het zonder Hem wel af
Nu ben ik terug bij Hem en moet er niet aan denken om 1 dag zonder Hem door te brengen

Een broer van mijn vader. Het geloof vaarwel gezegd. getrouwd met een ongelovige vrouw en deed nergens meer aan
Later kwamen beiden tot geloof en op het laatst werd ie zelfs ouderling in de gergem

Een neef, gooide het geloof weg, ws om dezelfde redenen als ik
Bij het overlijden van zijn broer kwam hij weer bij God terug

Een buurman van vroeger Was als kind gelovig opgevoed. Deed er niks meer aan
Zijn vrouw wel, die ging gewoon naar de kerk
Toen ze ziek werd, was ze een levende getuige en hij kon geen dag zonder haar.
Maar nu ze is overleden, gaat het goed met hem en geeft hij God daar alle eer voor, want daar moet die kracht vandaan komen dat hij het redt

Ik maak me dus niet erg druk, om alle familieleden die niet meer zouden geloven terwijl ze dat als kind wel deden

Zelfs mensen die nog op hun sterfbed liggen en in hun hart dat geloof hebben weggestopt,kunnen gewoon naar God. Want al die anderen (ik inclusief) waren niet uit Gods handen, maar hielden hun hart dicht en het geloof in de Heere Jezus diep weggestopt

Dus zet je allemaal over dat : Ik ben de brave thuisblijvende zoon/dochter syndroom heen, want God heeft die verlorenen altijd in het oog en staat dag en nacht op de uitkijk.
En als ik terugkijk op mijn goddeloze tijd, dan was Hij er altijd en beschermde me en liet me die fouten maken. die ikzelf nu betreur. Maar Hij heeft me nooit uit Zijn hand laten rukken

En verkijk je niet op uiterlijke zaken. En lees de apostelen eens door de ogen van Gods liefde in de verloren zoon. Dan zie je dat het wel donderpreken waren, maar niemand echt buitensloten uit Gods hand

Ik moet altijd lachen om een familielid, die niet meer in de bijbel, de Heere Jezus en God als in de Bijbel beschreven gelooft. Zo ook niet in de duivel en de hel
Maar als ik zeg dat ik van rockmuziek hou of met iets anders kom, dan komt ie ineens de opmerking:" Dat is van de duvel" :lol:
Ja zit diep in het hartje verstopt, maar hij wil het niet weten, tot je op een knopje drukt...............

En zal ik nog een geheimpje verklappen?
Ook alle mensen die braaf alles doen wat God vraagt en daar dag en nacht mee bezig zijn en maar zoeken naar Zijn wil in de Bijbel bij de dominees of waar dan ook, zijn zelf ook een verloren zoon en dochter, want die hebben hun hartje en contact met de Vader zelf ook afgesloten

Want die Vader wil dat Zijn kinderen naar Hem Zelf toegaan en vragen en vertellen
Hij stuurde geen boek naar de verloren zoon, om dat maar te lezen maar wilde dat hij naar Hem Zelf toekwam, dan zouden ze dat samen wel lezen.
En de thuisblijvende zoon, was in echte aanwezigheid van de Vader en praatte echt met Hem, niet tegen Hem en niet via een ander en ging ook niet buiten in zijn uppie het Boek van Zijn vader lezen, maar zocht Hem zelf op

Dus allen verloren zonen en dochters, zonder contact met de Vader, net als diegenen die het geloof in hun hart wegstoppen
De Bijbel is een boek, waarin God je leert hoe je met Hem moet leven, niet een vervanging van een leven met Hem

God vertelt de dingen Zelf in mijn hart en als ik Hem vraag waar dat staat in de Bijbel, dan geeft Hij me ideëen waar ik zoeken moet en zie dan dat dat hetzelfde is
(deze post is nu wel lang genoeg)
Namelijk, indien gij met uw mond zult belijden den Heere Jezus, en met uw hart geloven, dat God Hem uit de doden opgewekt heeft zo zult gij zalig worden

Gebruikersavatar
Bambi
Generaal
Generaal
Berichten: 5528
Lid geworden op: 06 jul 2013 10:19
Locatie: Randstad

Re: Een Wonder in je hart?

Berichtdoor Bambi » 18 nov 2017 21:21

Ik weid er nog 1 post aan waarom ik dat denk over de verloren zoon
Ik weet dat die gelijkenis gebruikt wordt overal om het diepe berouw uit te beelden wat een verloren zondaar heeft
Maar kijk nu es goed wat er staat in die gelijkenis aan gevoelens

11 En Hij zeide: Een zeker mens had twee zonen.
12 En de jongste van hen zeide tot den vader: Vader, geef mij het deel des goeds, dat mij toekomt. En hij deelde hun het goed.
3 En niet vele dagen daarna, de jongste zoon, alles bijeenvergaderd hebbende, is weggereisd in een ver gelegen land, en heeft aldaar zijn goed doorgebracht, levende overdadiglijk.
14 En als hij het alles verteerd had, werd er een grote hongersnood in datzelve land, en hij begon gebrek te lijden.
15 En hij ging heen, en voegde zich bij een van de burgers deszelven lands; en die zond hem op zijn land om de zwijnen te weiden.
16 En hij begeerde zijn buik te vullen met den draf, dien de zwijnen aten; en niemand gaf hem dien.
17 En tot zichzelven gekomen zijnde, zeide hij: Hoe vele huurlingen mijns vaders hebben overvloed van brood, en ik verga van honger!
18 Ik zal opstaan en tot mijn vader gaan, en ik zal tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u;
19 En ik ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden; maak mij als een van uw huurlingen.
20 En opstaande ging hij naar zijn vader. En als hij nog ver van hem was, zag hem zijn vader, en werd met innerlijke ontferming bewogen; en toe lopende, viel hem om zijn hals, en kuste hem.
21 En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen den Hemel, en voor u, en ben niet meer waardig uw zoon genaamd te worden.
22 Maar de vader zeide tot zijn dienstknechten: Brengt hier voor het beste kleed, en doet het hem aan, en geeft hem een ring aan zijn hand, en schoenen aan de voeten;
23 En brengt het gemeste kalf, en slacht het; en laat ons eten en vrolijk zijn.
24 Want deze mijn zoon was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden! En zij begonnen vrolijk te zijn.
25 En zijn oudste zoon was in het veld; en als hij kwam, en het huis genaakte, hoorde hij het gezang en het gerei,
26 En tot zich geroepen hebbende een van de knechten, vraagde, wat dat mocht zijn.
27 En deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond weder ontvangen heeft.
28 Maar hij werd toornig, en wilde niet ingaan. Zo ging dan zijn vader uit, en bad hem.
29 Doch hij, antwoordende, zeide tot den vader: Zie, ik dien u nu zo vele jaren, en heb nooit uw gebod overtreden, en gij hebt mij nooit een bokje gegeven, opdat ik met mijn vrienden mocht vrolijk zijn.
30 Maar als deze uw zoon gekomen is, die uw goed met hoeren doorgebracht heeft, zo hebt gij hem het gemeste kalf geslacht.
31 En hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij, en al het mijne is uwe.
32 Men behoorde dan vrolijk en blijde te zijn; want deze uw broeder was dood, en is weder levend geworden; en hij was verloren, en is gevonden.

Iedere puber kent dat gevoel, je heb je thuis aan de regels te houden en mag niks doen wat je zelf wil. Dus je wil weg. En zelf bepalen wat je wil
Die zoon ook. Hij wil zijn eigen leven leiden en doen wat hij zelf wil en leeft zich uit
Maar dan is het geld op en waar heeft hij dan echt berouw van?
Alleen maar dat de knechten van zijn vader wel te eten hebben. Honger is wat hem kwelt en als knecht van zijn vader krijgt hij tenminste te eten. Niet het berouw over zijn zonde. Dus hoe moet hij het inkleden dat hij dan tenminste bij zijn vader goed te eten krijgt? Dan zeg je toch dat je gezondigd hebt en dat je alleen maar waard bent om een knecht te zijn. dan krijgt hij tenminste wel te eten. En dat is meer dan nu
En ik heb zo'n flauw vermoeden dat de uitdrukking tegen de hemel zondigen een cultuur gebonden uitdrukking was

Dus het belangrijkste in deze gelijkenis is niet het zondebesef, maar de Vader die gewoon Zijn kind terug wil.
Net als bij dat verloren schaap. En dieren komen ook vaak terug als ze honger hebben

Dus de reden waarom je terug komt bij die Vader Zelf, maakt niet uit, want Hij wacht op Zijn kinderen
Hij wil ze dichtbij Hem hebben en voor ze zorgen en contact met ze
Want die zoon was niet dood in de zonde zoals er van gemaakt wordt, maar doodgewaand. Want waar was hij en waar bleef hij? De Vader had geen contact meer met hem. En miste hem

Herkennen jullie dat niet? Als je kind wegloopt, maakt de reden waarom het terugkomt toch niet uit? Dan maak je je toch zorgen en mis je het toch en kun je toch niet wachten tot het om wat voor reden dan ook weer in je huis is. levend en wel

Gods Vaderliefde is nog groter, die heeft zelfs Zijn eigen zoon aan het kruis laten hangen zodat al Zijn kinderen gewoon (terug)kunnen komen
Maar door mensen wordt Gods liefde nog kleiner gemaakt dan menselijke vader liefde. Alsof God alleen maar wil dat Zijn kinderen eerst vol berouw op de knieën liggen voordat ze weer welkom zijn

En hoe moet je de apostelen dan lezen?
Zoals ik tekeer ging tegen die mensen in Kruiningen, om het goede weer naar voren te halen en ze wakker te schudden
Namelijk, indien gij met uw mond zult belijden den Heere Jezus, en met uw hart geloven, dat God Hem uit de doden opgewekt heeft zo zult gij zalig worden


Terug naar “[Religie] - Geloof & Leven”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast